Loading posts...
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου Οι άνθρωποι φεύγουν ή μένουν Λησμονούν ή θυμούνται Μα προχωρούν Όπως και να χει το κάνουν Γιατί όλα πρέπει να πάνε με τη ζωή Να βρουν νέα χρώματα Τρόπους, λέξεις, ζωή, ανθρώπους, λόγους Μα προχωρούν Προς τα μπρος Π...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου Κάπου έξω από τον κόσμο που βλέπουμε υπάρχει ένας πλανήτης γεμάτος με γράμματα Εκεί καταφθάνουν οι ευχές των ερωτευμένων κάθε που ο ήλιος βουτάει στη θάλασσα για να βρει τα όνειρα της..που τα θάβει εκεί γιατί δεν αντέχουν στις α...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Κάθε σούρουπο,την ίδια ώρα,στο γνωστό σημείο. Να χαζεύω τις αναμνήσεις των άλλων, να κοιτώ τις συμπεριφορές τους και να μετρώ τα βήματα τους. Κι όταν σταματούν να κινούνται τα πάντα. Τότε. Ξημερώνει η νύχτα μου. Ανοίγω τα φτερά...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Καθότανε σε ένα απόμερο παγκάκι μόνος και σακατεμένος, ένα σχισμένο μπουφάν και παντόφλες καλοκαιριού μέσα στο τσουχτερό κρύο! Είχε μια απαίσια μυρωδιά λες και ήταν ψόφια ύπαρξη και ένα πρόσωπο σαν κακού δαίμονα! Και όμως πίσω απ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Εμένα οι άνθρωποι μου.. Με αγάπησαν σαν καλοκαίρι.. Με πόνεσαν σαν  φθινόπωρο.. Γεμάτο απο λύπες.. Με ξημέρωσαν με ένα χειμώνα αγκαλιά. Και με ξέχασαν την  άνοιξη. Εμένα οι άνθρωποι μου.. Ήτανε γάζες για να μην ακουμπάω.. ...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου Δεν ξέρω που είσαι, μα θα σε ψάξω. Όπου γυρνάς, θα σε φωνάξω. Χθες ξαγρύπνησα λέει, για να διαπραγματευτώ με τα όνειρα Τους ζήτησα, να σ’ αφήνουν να έρχεσαι να σε βλέπω. Να μην το σβήνουν από τη μνήμη μου μετά, να το ...
Continue reading
Γράφει η Έλενα Καρανικολού Καμιά φορά, σε βλέπω να μπαίνεις στο τραμ και να φεύγεις. Μου ψιθυρίζεις πίσω από το τζάμι πως μ' αγαπάς και παραλύει το δεξί μου χέρι που σε κρατούσε. Μουδιάζω και φοβάμαι. Καμιά φορά, σου μιλάω ενώ χώνεσαι σε μια τεράστια αγκ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Προσευχήθηκα για αγάπη και ο θεός μου έστειλε εσένα! Προσευχήθηκα για κάποιον που να με αγαπά ακριβώς για αυτό που είμαι και εμφανίστηκες εσύ...στη πιο μεγάλη αλλαγή της ζωής μου...ήρθες εσύ.. ο πιο πιστός μου φίλος! Ξέρεις...
Continue reading
Γράφει η Luna Punk  Καμιά φορά αφήνω το σύμπαν ολάκερο για να χαθώ στην αγκαλιά ενός ψιθύρου.Αν δεν μπορέσεις ν'αφουγκραστείς τη σιωπή δεν θα μπορέσεις ποτέ να νιώσεις το μεγαλείο που κρύβει μέσα του ένας ψίθυρος. Μονάχα εκεί...κάτω απ'τα σεντόνια, κολλη...
Continue reading
Γράφει η Άννα Βήχου Εγώ, γεννήθηκα πορτοκάλι. Έζησα το χτύπημα του ανέμου, το λιοπύρι , την βροχή και το χαλάζι. Σκουλήκια γεύτηκαν την σάρκα μου. Ξεδίψασα ανθρώπους,  γιάτρεψα άλλους. Ένα περαστικό σε αυτή την ζωή πορτοκάλι. Κανείς δεν το αγάπ...
Continue reading