Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Είναι μερικές Δευτέρες, που δεν θες να έρθουν… Είναι κι άλλες, που τις περιμένεις από την Κυριακή να έρθουν!! Να έρθουν για να σε κάνουν να σαρώσεις τα πάντα… να τα ισοπεδώσεις… να τα ζήσεις και να τα βγάλεις μέσα από το σύστημά ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Οι πιο αληθινές ώρες της ζωής σου είναι εκείνες που θα περάσεις στην σιωπή ενός νοσοκομείου. Εκεί που θα μετρήσεις μια μια τις στιγμές σου. Εκεί που θα παίξεις σαν ταινία τις μνήμες σου. Οι πιο σκληρές ώρες της ζωής σου, είναι ε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έλα να διεκδικήσουμε πίσω το καλοκαίρι μας!!! Δεν αντέχω άλλες κραυγές και πολιτικές αναλύσεις. Ξέραμε την αλήθεια κι ας μην θέλαμε να την παραδεχτούμε. Τώρα την είδαμε, την κοιτάξαμε κατάματα και θα την ζήσουμε. Κι αφού θα το ζή...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Να λοιπόν που ξανασυναντιόμαστε. Εσένα σε είχα ονομάσει τερατάκι κι εγώ είχα κρατήσει το όνομά μου. Εσύ για τους πολλούς λέγεσαι «κρίση πανικού» κι εγώ Σοφία. Σου έλειψα και με θυμήθηκες; Ήθελες να δεις τι κάνω κι είπ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Στέφα Άντε βάλε πάλι το χαμόγελο που σου φόρεσαν και προχώρα. Είπαμε δεν πονάς εσύ. Θυμάσαι να σε ρώτησαν αν ήθελες να γίνεις δυνατή. Εσύ ήσουν πάντα δυνατή. Τί δεν καταλαβαίνεις; Το ξέχασες πάλι; Γιατί συνέχεια το ξεχνάς; Οι δυνατοί ...
Continue reading
Γράφει The Y Factor. Εγώ…; Εγώ σε σκέφτομαι. Πολύ. Ανά τακτά διαστήματα μέσα στην ημέρα πιάνω τον εαυτό μου να σε σκέφτεται σε άκυρες ώρες. Σε στιγμές που δεν έχεις καμία δουλειά να είσαι στο μυαλό μου. Ακόμα περισσότερο, μετουσιώνεσαι σε ανάγκη να σε...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Μια αληθινή ιστορία αγάπης επέλεξα να σας διηγηθώ σήμερα.. Σαν σήμερα πριν πολλά έτη σε έναν μακρινό ορίζοντα,εκτυλίσσονταν ένα μακρινό ταξίδι με σκοπό την επιβίωση. Όπου ένα ζευγάρι... Eκείνος κι Eκείνη, επέλεξαν να ζήσουν δου...
Continue reading
Γράφει η Άννα Βήχου Νομίζεις πως η καρδιά πονάει μα όχι. Το μυαλό μου πονάει.  Με ρίχνει σε έναν γκρεμό και νιώθω την ψυχή μου να με εγκαταλείπει κάθε που σε σκέφτομαι να σέρνεσαι πίσω στην φωλιά σου μοναχός. Αν για λίγο σε ονειρευτώ να ψάχνεις παλάμη να ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Αλεξοπούλου. Λέξεις… Λέξεις μικρές, λέξεις μεγάλες, βαρύγδουπες, πιο ελαφριές, λέξεις εύηχες μα και πιο πνιχτές, λέξεις-παιδιά της τεκούσης γλώσσας και άλλες πιο ντροπαλές που έγιναν λυγμοί. Λέξεις που έγιναν χάδι τρυφερό και άλλες που έγιν...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Μπόζα. Φωτογραφίες σκορπισμένες στο πάτωμα. Παντού γύρω μου διάσπαρτες στιγμές της ζωής μου παγωμένες στο χρόνο. Άνθρωποι, μέρη, καταστάσεις, συναισθήματα κοκαλωμένα σε ένα γυαλιστερό χαρτί. Τις παίρνω μία μία στο χέρι, τις κρατώ και καθώς τ...
Continue reading