Loading posts...
Γράφει η Nubes Μοιάζαμε. Σου έμοιαζα μάλλον. Και τα ομώνυμα απωθούνται! Τουλάχιστον έτσι μάθαμε στη φυσική. Ένιωθα το θαυμασμό σου, την λατρεία σου. Ήμουν η αδυναμία σου και το ήξερα και το εκμεταλλευόμουν! Κι εγώ σου είχα αδυναμία κι ας μην σου το είπα ποτ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Ποιος από τους δυο μας φοβήθηκε την απόσταση; Ποιος από τους δυο μας έχασε την ομορφιά της; Ποιος δεν σκέφτηκε για εκείνο το κλάσμα του δευτερολέπτου, ότι η ημερομηνία λήξης θα έλθει πιο γρήγορα από την αναγραφόμενη; Αυτή η γλυκ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου Πέρασε κιόλας ένας χρόνος. Ένας χρόνος, που παλεύω να βάλω τις λέξεις μου σε σειρά. Ένας χρόνος με σκέψεις ατάκτως ερρημένες πάνω σε χαρτιά και άλλες φορές να βρίσκουν το δρόμο τους και άλλες τη λήθη. Σε μια περίοδο της ζωής μου...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Καλώς ήρθες στον κόσμο μου. Έναν πλανήτη, που φέρνει λίγο από εκείνου του μικρού πρίγκιπα. Αν εισχωρήσεις σιγά-σιγά προς το κέντρο του, θα διαπιστώσεις την ύπαρξη μίας ποικιλόμορφης συναισθηματικής κίνησης. Διαφορετικές πτυχές τ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε "Ακόμα κι αν φύγεις μακριά μου, θα είσαι δικός μου." Έτσι σου έλεγα πάντα. Ακόμα και τώρα που έχεις φύγει τελικά και έχεις πάει σε μια άλλη αγκαλιά, μου ανήκεις και δεν παύει να υπάρχει κάτι που μας δένει εμάς τους δυο. Μας ενώνουν κ...
Continue reading
Γράφει η Πένη Σίμου Την πρώτη φορά ήσουν πολύ μικρός, για να καταλάβεις τι γινόταν. Ένιωθες απλά την τεράστια ορμή μέσα σου να φουντώνει. Είχες σωπάσει αρκετά και τα συσσωρευμένα σου νεύρα κόντεψαν να σε πνίξουν. Ώσπου στην αλλαγή ενός λεπτού είπες "όχι, όχ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Δεν έχεις μπέσα, βρε ζωή... Άλλες φορές είσαι γλυκιά σαν μέλι κι άλλες στάζεις τόσο δηλητήριο,που ποτίζεις μέχρι και την ψυχή και την κάνεις να νοσεί. Άλλοτε φέρνεις αληθινούς ανθρώπους κι άλλοτε σκορπάς αδίστακτα περαστικούς. Π...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Άλλο σε σκέφτομαι, άλλο σε νοιάζομαι, έγραψες μια μέρα σε κάποιο μήνυμά σου, από αυτά που εντέλει πάντα μένουν με ερωτηματικό στην άκρη τους, για να κρεμάσουμε και οι δυο τις αμφιβολίες μας. 'Οταν σε σκέφτομαι, γράφεις, ο νου...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Ανάμεσα σε εκατομμύρια ανθρώπους, ανάμεσα σε τόσες προσωπικότητες, υπάρχει ένα δικό σου κομμάτι χαμένο κάπου στο άπειρο. Αυτό το κομμάτι, που πάντα λείπει, σε κάνει ανολοκλήρωτο, η έλλειψη και η διαρκής αναζήτησή του πολλές φορές ...
Continue reading
Γράφει η Λένα Μπατσκίνη Δεν ανήκω σ' έναν κόσμο γεμάτο τρύπες. Δεν είμαι από δω. Είμαι από έναν κόσμο αλλιώτικο, που λίγοι γνωρίζουν. Είμαι από έναν κόσμο, που ξέρει να ονειρεύεται με την καρδιά και όχι με τη ματαιοδοξία του μυαλού. Όχι με τα πρέπει μιας κο...
Continue reading