Loading posts...
Γράφει η Λιάνα Και που να βρω τις λέξεις να σου μιλήσω, αφού το μυαλό μου αντιστέκεται; Και με ποιον τρόπο να σου πω ευχαριστώ, απλά που βρίσκεσαι στον αέρα που αναπνέω; Διανύω το παρόν με έναν τρυφερό φόβο. Απόλαυση και φόβο. Και με μια πρωτόγνωρη ανάγκη τ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Μια κουρτίνα απόσταση...Ποιός απομακρύνθηκε; Ποιός περίμενε ποιόν να κάνει το βήμα. Εγώ περίμενα από εσένα κι εσύ περίμενες από εμένα. Κρυμμένος πίσω απ’ την κουρτίνα που σου περιορίζει το φως. Αφημένος σε μια σκέψη που σε τυραννάε...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Είναι η γκρίνια κομμάτι της γοητείας μιας γυναίκας;  Είναι η γκρίνια αναπόσπαστο κομμάτι της γυναικείας φύσης; Δε μιλάω βέβαια για την ασταμάτητη γκρίνια και τη χωρίς αιτία μίζερη συμπεριφορά. Ούτε γι' αυτή τη συνεχιζόμενη γκρίνια ...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Φοβάμαι. Κάθε μέρα φοβάμαι και δεν στο λέω. Φοβάμαι χίλια πράγματα λογικά και παράλογα. Φοβάμαι ότι αν δεν είμαι βράχος δεν έχω αξία. Φοβάμαι ότι αν δεν έχω χρησιμότητα δεν αξίζω την αγάπη. Φοβάμαι ότι αν είμαι η γυναίκα που ε...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Σε αγάπησα να ξέρεις κι ακόμα σε αγαπάω όσο κι αν δε θέλω να το παραδεχτώ. Να φανταστείς, πολλές φορές και όταν είμαι μόνη μου, λέω ότι δε σε αγαπώ για να το ακούω. Για να πείσω τον ίδιο μου τον εαυτό γι αυτό. Είναι πολύ αργά για να σε ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ξημέρωσε... Πόσο μεγάλη μου φάνηκε αυτή η νύχτα! Μια αιωνιότητα μου φαίνεται πως πέρασε, απ' τη στιγμή που κάθισα δίπλα στο παράθυρο και κάρφωσα το βλέμμα μου στο δρόμο. Η πλάτη μου πονάει απ' την ακινησία κι ο λαιμός μου είναι ξ...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Και ήταν το πρώτο μας φιλί αυτό που με έκανε να ξεχάσω όλα τα προηγούμενα! Ήταν αυτή η θεϊκή γλύκα που χρωμάτισε τις αισθήσεις μου με το νέκταρ της καρδιάς σου! Ένα ταξίδι στην αιωνιότητα του πάθους μας και μία υπόσχεση ερωτικής πανδαισία...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Εντάξει, σε άκουσα. Γιατί η σιωπή ηχεί περισσότερο από τα λόγια. Δε χρειάζεται άλλο να με γράφεις, να προσπαθείς να με βγάζεις έξω από τα όριά μου, να μου δείχνεις πως είσαι έξω από τη ζωή μου. Δε χρειάζεται άλλο πια να μου το δεί...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Είναι δύσκολο. Είναι δύσκολο να γράφω για σένα. Ακατόρθωτο να μιλήσω για σένα. Να βρω τις σωστές λέξεις που να περιγράφουν αυτό που νιώθω για σένα. Αυτό που είσαι για μένα. Το πόσο σ' ερωτευόμαι με κάθε μας ματιά, το πόσο πονάω που τα...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ήταν δυνατή, φαινόταν, φώναζε από μακριά. Φορούσε πάντα το πιο λαμπερό της χαμόγελο και προχωρούσε με το κεφάλι ψηλά, σα να ήταν έτοιμη να υποδεχτεί καθετί που θα ερχόταν. Φερόταν ντόμπρα και σταράτα, αντρίκια, περισσότερο από ό,τ...
Continue reading