Loading posts...
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Ήρθε η ώρα λοιπόν για το οριστικό αντίο. Δεν λυπάσαι. Χάθηκε και η τελευταία αφορμή που έψαχνες να μείνεις. Έφτασε η ώρα που το ζύγι βάρυνε στα αρνητικά και μόνο σε αυτά. Έφτασε η ώρα που κατάλαβες, ότι στα δύσκολα σου σε άδειασ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Όπως τότε που σε είδα για πρώτη φορά. Έτσι θέλω να ξυπνήσω. Τα χείλη σου να ακουμπούν τα δικά μου. Το κορμί σου να ιδρώνει από πόθο για ένα μου άγγιγμα και μόνο. Η ανάσα σου να βγαίνει μόνο από ηδονή. Τα χέρια σου να κινού...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Σαλέπη Κοίτα να δεις, που κατάφερες επιτέλους να μου προκαλέσεις το χάος στο μυαλό μου. Κοίτα να δεις, που κατάφερες να με οδηγήσεις στο αδιέξοδο, από το οποίο να ξεφύγω δεν μπορώ. Όλα μοιάζουν με ένα αδιέξοδο. Εκεί που είχα προχωρήσει πάλι,...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Κοπανάει με μανία το πληκτρολόγιό της. Δεν ξέρω τι γράφει, δεν μου λέει. Έχει ένα τσιγάρο στο ένα χέρι, το ίδιο εδώ και μιάμιση ώρα, που άλλοτε το ανάβει και άλλοτε ακουμπάει σβηστό ανάμεσα στα δάχτυλά της. Δεν ξέρω πόσες φορές έχε...
Continue reading
Γράφει η Μαριλίζα Όταν νιώθεις κενός με τον εαυτό σου, δεν ξέρεις τι να γράψεις, πώς να μιλήσεις για την αγάπη και πώς να ζητήσεις συγγνώμη! Απλά θες να ξυπνήσεις από αυτό το κακό όνειρο που θα σε στοιχειώνει στην ζωή σου, τα λάθη σου και να ξεκινήσει το όν...
Continue reading
Γράφει η Kate Hilverost Μια στιγμή είναι αρκετή για να αλλάζουν όλα. Μια στιγμή κι ότι θεωρούσες δεδομένο σε δευτερόλεπτα γίνεται παρελθόν. Στιγματισμένες ημερομηνίες που θάνατο και δάκρυα μυρίζουν. Παρελθόν, παρόν και μέλλον γίνονται ένα και ταυτόχρονα ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Στις πιο απόκρυφες σκέψεις βυθίστηκα πάλι και σήμερα. Αγκάλιασα όνειρα ξεχασμένα, γυάλισα το παρελθόν μου και φόρεσα το χτες με κόκκινη κορδέλα. Αλήθεια πόση αγάπη έκρυβα μέσα μου; Ούτε που το θυμάμαι… Είναι τρελό, αλλά δε ξέρεις ...
Continue reading
Γράφει ο Libertatem ExAnimo Διαβάζεις αυτά που γράφω και αναρωτιέσαι αν είναι για σένα και αν δεν είναι για ποια είναι. Με ψάχνεις μέσα από τα γραπτά μου, πιστεύεις ότι τα γραπτά μου είναι το λυσαρι της καρδιάς μου! Όταν έρχεσαι μπροστά μου, σηκώνεται ένα...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Είχα φύγει, δεν ήμουνα πια εκεί, αλλά κανείς δεν το κατάλαβε. Μονάχα κάποιες ώρες περνούσε ένα περιστέρι και μου έγνεφε κάποια λόγια. Μπάλωσα και την αντοχή μου με περηφάνια και έκοψα τον ομφάλιο λώρο που με κρατούσε. Και κάθε που σκ...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Μείνε. Μείνε λίγο ακόμα, σε παρακαλώ. Όσο τα χείλη ψελλίζουν ικετευτικά την ελάχιστη παρουσία σου. Σαν κουτάβι έξω από τη πόρτα περιμένοντας την παραμικρή ανταπόκριση. Μείνε δίπλα μου κι ας μην με κοιτάς, σιγοψιθυρίζει μες την α...
Continue reading