Loading posts...
Γράφει ο Μιχάλης Τόσες μέρες άυπνος, μόνος να γυρνώ στο κρεβάτι. Τα μάτια κόκκινα από την κούραση, από το δάκρυ. Μα δεν ξέρω πώς όλα να τα αφήσω.  Δεν ξέρω αν ποτέ μπορώ να το ξεπεράσω. Έμαθα τα αισθήματα μου να ελέγχω, και από όλους και όλα να απέχω . Ή...
Continue reading
Γράφει ο Φοίβος Μαρκαντώνης Ξέρεις, τα βράδια που περνούν είναι αξημέρωτα, και που ξημερώνει δηλαδή τι να το κάνεις; Αφού μέσα στην καρδιά μου είναι πάντα μεσάνυχτα. Βροχερά μεσάνυχτα. Kαθώς προχωρούσα αφηρημένος στον δρόμο ξαφνικά έπεσα πάνω σου. Χάρηκα...
Continue reading
Γράφει η Φανή Τασιοπούλου Ει ψιτ! Θες να μιλήσουμε για διαφορετικότητα; Θα το αντέξεις, λες; Εσένα το δικό σου παιδί ξυπνάει με το ξυπνητήρι που του έχεις αγοράσει, σωστά; Την ίδια στιγμή, όμως, σε κάποια γωνιά του πλανήτη υπάρχει κι εκείνο που ξυπνάει με ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ένα τσιγάρο. Το τσιγάρο μου. Η μόνη αλήθεια σε αυτόν τον κόσμο. Το μόνο που απαλύνει λίγο τον πόνο στην καρδιά. Είναι βαριά, είναι βαριά τα σ'αγαπώ, είναι μακρύς ο δρόμος της αγάπης και δεν πετυχαίνει πάντα. Μόνο το τσιγάρο. Εκείνο τ...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Είχα δει πριν χρόνια μια ταινία που λεγόταν "The Bucket List"! Πιθανόν πολλοί να την έχουν δει ή να την έχουν ακούσει. Ο κύριος αυτός λοιπόν, όταν έμαθε ότι είναι στα τελευταία του, σε μια τρελή συγκυρία, του δόθηκε η ευκαιρία να κάνε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Η σπουδαία Άλκη Ζέη, μια μέρα ανοιξιάτικη μέσα στο χειμώνα, πήρε τη μωβ ομπρέλα της, αποχαιρέτησε το καπλάνι της βιτρίνας, και ξεκίνησε να περπατά κοντά στις ράγες.. ταξιδεύοντας για άλλους κόσμους. Με έναν τρόπο χαρακτηριστικό τη...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Σε αποκαλούν Οφιούσα, μα υπάρχουν φίδια πιο δηλητηριώδη από τα δικά σου. Φημισμένη για τη ναυτιλία σου, μα υπάρχουν καράβια ξένα στα νερά σου. Μοσχοβολάς μαστίχα, μα σκεπάζουν μπαρούτια και χημικά τη μυρωδιά σου. Το όνομά σ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Θέλω να σταθώ λίγο εδώ, στους πλατωνικούς έρωτες. Έχετε ζήσει ποτέ μια τέτοια αγάπη; Μια αγάπη που να λείπετε μέχρι θανάτου, ο ένας στον άλλο; Και να το ζείτε γράφοντας; Κάθε γράμμα που πάει, κάθε γράμμα που έρχεται, μοιάζει με...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Την λένε "Μαρια" και είναι φίλη μου. Την ονόμασα έτσι, γιατί η ιστορία της θα μπορούσε να είναι η ιστορία οποιασδήποτε γυναίκας. Δεν θα μιλήσω για το πώς ένιωσε, τότε πού έπεσε πάνω της με βία. Δεν θα πώ για το όχι της,που δεν ακ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Γράμμα σε σένα. Γιατί σαν εσένα δεν υπάρχει άλλος. "Σε ευχαριστώ για όλα. Που υπάρχεις και είσαι εκεί για μένα. Στα δύσκολα μου, στα εύκολα μου. Στα άσχημα μου και τα κλάματα μου. Είσαι εκεί για ότι χρειαστώ, να τρέξεις να με βοηθ...
Continue reading