Loading posts...
Γράφει η Kate Hilverost Θέλω μαγεία. Θέλω ταξίδια, να γυρίσω τον κόσμο ολόκληρο. Θέλω ανθρώπους που θα με τραβήξουν κοντά τους και θα με συνεπάρουν. Θέλω αλήθεια κι ας με πονέσει. Ποτέ δεν για μένα δεν ήταν αρκετό το λίγο, θέλω αυτό το κάτι παραπάνω, μπ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Δεν έχω πια τη δύναμη και την επιθυμία να κάνω υπερπροσπάθεια για να αποδείξω πια είμαι. Δεν έχω κουράγιο, μετά από τόσες τρικυμίες που έζησα, να δίνω μάχες για να αναγνωρίσει την αξία μου κάποιος. Δεν βάδισα ποτέ σε ροδοπέταλα, ούτε και ξέρω...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Δε μπόρεσες να μην υποκύψεις ε; Ήσουν τόσο ευάλωτος από τον πόνο που ένιωθες για τα χρέη που σε είχαν πλακώσει και δεν ήξερες που να βρεις διέξοδο και απλά άρχισες να πίνεις. Κάτι η παρέα, κάτι η στενοχώρια σου σε έκαναν να θες να πιεις...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Καμιά φορά ακούς μια είδηση και παγώνει το αίμα σου, ανατριχιάζεις ολόκληρος και σκέφτεσαι πως δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στον κόσμο. Θυμάμαι όταν ήμουν 14 χρονών, με όνειρα μεγαλύτερα από το μπόι μου και μια ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Μια περίεργη αίσθηση του για πάντα, μια όμορφη αύρα και ένα τεράστιο χαμόγελο, από τη πρώτη χειραψία που ανταλλάξαμε, πριν δώδεκα περίπου χρόνια ήταν αυτό που έχω να θυμάμαι όταν τη γνώρισα. Ήταν όμορφη, ψηλή, με μακριά σγουρά μαλ...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου Στη μέση. Κάπου στη μέση του πουθενά. Κάπου στη μέση της στιγμής. Της τέλειας στιγμής και του τέλειου λάθος χρόνου. Κάπου εκεί σε γνώρισα! Και αναρωτιέμαι άραγε υπάρχει λάθος στιγμή; Υπάρχει λάθος συγχρονισμός; Λάθος μέρος, λάθος πρόσ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Νόμιζα πως ήξερα. Πριν, πριν από εσένα. Προτού εσύ εμφανιστείς στη ζωή μου. Προτού τα μάτια μου αντικρίσουν τα δικά σου! Προτού φυλακιστώ εκεί, νόμιζα πως ήξερα τι πάει να πει αγάπη. Είχα μια ιδέα για το πώς είναι και το πώς σε κάνει να νιώθε...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ο επίλογος ήταν έτοιμος. Έβαλε την τελευταία της τελεία και ήταν έτοιμη για την επιστροφή στη πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Η βαλίτσα της τώρα, έστεκε απέναντί της, βουβή, και αυτή, όπως τα βουβά όλο δάκρυα που έπεφταν καυτά σ...
Continue reading
Γράφει ο Χρήστος Κορφοξυλιώτης Θεσσαλονίκη, μια πόλη σαν το Παρίσι. Απλά ερωτική και συνάμα μελαγχολική. Φτωχολογιά, ωραία μουσική, ξενιτιά, μποέμ, αραλίκι, ΠΑΟΚ, Άρης και μπάλα. Κάποτε ερχόμουν για το παραμικρό, για έρωτα, για φιλία, για κραιπάλη... Τώρα π...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Στην αρχή γνωριζόμαστε, μετά ενθουσιαζόμαστε, κατόπιν ονειρευόμαστε, στο τέλος ερωτευόμαστε.. Ναι αλλά, θέλει πράξεις ο έρωτας, δεν μπορείς να τον κρατήσεις με τα λόγια. Θέλει ξενύχτια και αγκαλιές, θέλει χάδια και φροντίδα. Θέ...
Continue reading