Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μόνο αναμνήσεις. Αυτό έχω κρατήσει. Τίποτα παραπάνω. Τίποτα λιγότερο. Όμορφες αναμνήσεις με παρεάκια σε ουζερί, δυνατό καρδιοχτύπι στα πρώτα τσουγκρίσματα των ποτηριών. Γέλια στα σοκάκια και στραβοπατήματα στο δρόμο της επιστροφής...
Continue reading
Γράφει ο Libertatem ExAnimo Εσωτερική πληγή.. "Κάνε υπομονή αγόρι μου θα περάσει και θα ξεχαστεί!" Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριας, δεν υπάρχει υπομονή, δεν υπάρχουν εδώ οι λέξεις, "θα περάσει" ή "θα ξεχαστεί." Η υπομονή κρύβει από πίσω της την ελπίδα για ...
Continue reading
Γράφει ο Νίκος Ιατρού Μπήκε στο δωμάτιο και έκλεισε γρήγορα την πόρτα πίσω του, αφήνοντας έξω τις φωνές και το φως, που προσπάθησαν να ακολουθήσουν. Ξάπλωσε στον μακρύ τριθέσιο καναπέ απέναντι από τη δική της θέση, ακούμπησε το κεφάλι στο μπράτσο και τέντωσ...
Continue reading
Γράφει η Nubes Αίμα μου, κομμάτι μου, καρδιά μου ραγισμένη, να 'ξερες πως σε νοιώθω. Άργησα, μα σε κατάλαβα! Δεν είχα καταλάβει πόσο σημαντικός, πόσο ξεχωριστός ήσουν για σένα. Ήμουν στον δικό μου κόσμο και δεν πρόσεξα τα σημάδια. Για πρώτη φορά εσύ, που πά...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Έφυγα κι αυτήν την φορά το ταξίδι μου θα είναι διαφορετικό. Θα έχει το κόκκινο της ψυχής μου και την μοναξιά του πόνου μου. Την αδυναμία και την δύναμη της αγάπης μου. Συγνώμη, που είμαι αυτή που είμαι. Συγνώμη, που δεν είμαι άλλ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Μα, να... Να τι έχω, σου είπα και σε κοίταξα. Έχω μόνο την αλήθεια μου. Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από αυτό. Μια αλήθεια, που την έχω πλάσει μέσα μου μέρα με τη μέρα. Την έχω αγαπήσει, την έχω φτιάξει με πολύ κουράγιο και υπομο...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Η πρώτη εντύπωση, που σου δίνει κάποιος τελικά, πολλές φορές είναι και η πραγματική εικόνα του άλλου. Είσαι τσιγκούνης. Το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που με έβαλες να πληρώσω τον καφέ που ήπιαμε. Σε κείνο το πρώτο μας ραντεβού. Θυμάσ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Η νύχτα ντυμένη σαν εχθρός, ήρθε κι απόψε να στήσει χορό στις μνήμες μου. Σ' ένα δωμάτιο σκοτεινό, με μόνο φως τη φλόγα ενός ξεχασμένου κεριού που σιγοκαίει. Ένα τασάκι γεμάτο αποτσίγαρα κι ένα μισοάδειο ποτήρι αλκοόλ είναι κι απόψ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Καθισμένη στην άκρη της αποβάθρας κοιτά το ηλιοβασίλεμα και το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί είναι τα λάθη της. Μα πόσα λάθη είχε κάνει τελικά; Πόσοι άνθρωποι έφυγαν από δίπλα της και πόσους πόνεσε με την συμπεριφορά της; Μετά το μόνο...
Continue reading
Γράφει η Kate Hilverost Μια μουτζούρα, λίγο μελάνι και μια ερμηνεία. Η αγάπη μου για τα τατουάζ είναι μεγάλη, όλοι το ξέρουν. Από μικρή ζωγράφιζα συνεχώς τα χέρια και τα πόδια μου, αγόραζα ειδικά μελάνια ακόμα και απλά στυλό. Ήθελα συνεχώς να με στολίζω, το...
Continue reading