Loading posts...
Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου Εσύ στα αλήθεια έμαθες πως γεννιέται ο έρωτας; Αρκεί μια στιγμή; Μια ματιά, ένα χαμόγελο και ένα άγγιγμα; H μήπως τελικά ο έρωτας είναι προσωπική υπόθεση για τον καθένα; O έρωτας από τη στιγμή που γεννιέται δεν παύει και να δυναμώνει,...
Continue reading
Γράφει η Kate Hilverost Όταν τελειώνει μια ιστορία συνήθως μπαίνει και μια τελεία. Στη δική μας επέλεξες να βάλεις κάτι άλλο, πολύ πιθανόν αποσιωπητικά, για όλα αυτά που δεν πρόλαβες να πεις κι εκείνα που δεν πρόλαβες να κάνεις ή έκανες στα μουλωχτά. Έχω...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Χρειάζομαι ένα καταφύγιο που να μπορώ να φωνάζω δυνατά κάθε μου σκέψη. Κάπου που να μπορώ να κλαίω χωρίς φόβο και να χαμογελώ με τα μάτια της καρδιάς μου ορθάνοιχτα. Δεν έχει και όρια η ανθρώπινη τρέλα. Καμιά φορά σε κυνηγάει στη ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Ξεκίνησα να γράψω ένα γράμμα. Δεν είχα άλλο τρόπο να σου πω, να σου εξηγήσω όλα αυτά που ήθελα. Δεν μπορούσα να σε αντικρίσω, δεν μπορούσα να σου μιλήσω. Αυτό ήταν η τελευταία μου ελπίδα. Βλέπεις, πάει καιρός που κόπηκαν οι γέφυρες...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Από νωρίς μου έμαθαν, ότι μια αγκαλιά είναι άδεια, αν μέσα της δεν κλείνει ένα κορμί. Από νωρίς μου έμαθαν, ότι μια καρδιά είναι κενή, αν μέσα της δεν ανθίζει μια αγάπη. Από νωρίς μου έμαθαν, πως τα χείλη είναι ξερά, αν δεν βρέχον...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Όλα κάνουν τον κύκλο τους και φεύγουν. Όλα, εκτός από αυτά που κουβαλάμε μέσα μας. Αυτά που έχουν σφηνωθεί στην καρδιά μας και δε μπορούμε να τα ξεφορτωθούμε, ακόμα κι αν μας πονάνε. Και κάτι που πονάει και υπάρχει εκεί χωρίς να υπάρχει...
Continue reading
Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου Με δυσκολία πάλι σηκώθηκες από το κρεβάτι. Σηκώθηκες και δεν βλέπεις την ώρα να γυρίσεις. Μήπως βρεις καταφύγιο ανάμεσα στα παπλώματα. Κρύβεσαι ανάμεσά τους, μήπως δεν χρειαστεί να έρθεις αντιμέτωπη και σήμερα με προβλήματα και...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Άπλωσες όλες τις χάρες σου και όλα τα στολίδια σου για να με θαμπώσεις. Έβαλες τα δυνατά σου για να σπάσεις κάθε δυνατή χτισμένη άμυνα! Έταξες, υποσχέθηκες, με έκανες να ονειρεύομαι ξανά... Φόρεσες μια μάσκα, που δεν σου ταίριαζε στη...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Πάει ένας χρόνος που την κοπάνησες για το δικό σου κήπο, τον γεματο λουλούδια που αγαπάς. Πάει ενας χρόνος που προσπαθώ να αποδεχτώ το οριστικά αμετάκλητο. Είχες βεβαια και νοητά φύγει χρόνια, γιατί δεν άντεξες μάλλον να ζεις...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Απόψε σε θυμήθηκα. Όχι πως σε ξέχασα και ποτέ... Πώς θα μπορούσα άλλωστε να σε ξεχάσω; Πάντοτε είχες και θα έχεις ένα κομμάτι από εμένα και εγώ ένα δικό σου. Μικρό, μεγάλο, δεν έχει σημασία. Όταν αγαπάμε αληθινά δεν ξεχνάμε, όσο κα...
Continue reading