Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ήμουν δεκαεννιά χρονών. Μέσα στο άνθος της ηλικίας μου που το μόνο που είχα να κάνω ήταν να περνάω καλά, να είμαι ξέγνοιαστη και να κάνω όνειρα για το μέλλον. Να δουλεύω, να βγάζω χρήματα και να πηγαίνω ταξίδια που τόσο αγαπούσα. Μια π...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Το Loveletters έγινε τριών... Υπάρχουν κάποιες ήσυχες γωνιές, που ο ήλιος αρνείται να κρυφτεί, που φωτισμένες και ζέστες, ψυχές αποκοιμίζουν. Υπάρχουν κάτι μέρη ευλογημένα, που το μυαλό αδειάζει ή γεμίζει. Υπάρχουν κάποιοι ...
Continue reading
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Θυμάμαι ακόμη την πρώτη φορά που ένιωσα την ανάγκη να καθίσω να γράψω όσα σκέφτομαι και νιώθω. Λίγες μέρες μετά τον θάνατο του πολυαγαπημένου - δεύτερου μπαμπά, όπως ανέκαθεν αποκαλούσα - παππού μου. Ήταν Ιούλιος του 2016. Ο χρό...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Εγώ, για σένα μπορώ να ξεχάσω όσα ξέρω και να τα μάθω όλα απ' την αρχή. Να αρνηθώ κάθε τι οικείο και βολικό και να ρισκάρω. Να τα ποντάρω όλα στη ρουλέτα σου, με τον κίνδυνο να μείνω ρέστη. Να βγάλω εισιτήριο για την επόμενη...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Έλα τώρα να σου πω, τι σημαίνει "Δίδυμος"... Όχι καλέ, δε σου λέω γι' αυτούς που μεγάλωσαν μέσα στην ίδια μήτρα, ούτε γι' αυτούς που τους αποκαλείς "το διδυμάκι μου" γιατί ταίριαξες μαζί τους. Για τους άλλους θα σου πω, ξέρεις αυτ...
Continue reading
Γράφει η Μαριλίζα Παπάζογλου Ένα μέρος που αγάπησα και το έβαλα μέσα στην καρδιά μου! Η φύση απλωνόταν μπροστά μου και μύριζε Πάσχα! Το πρώτο μας ταξίδι. Εγώ συνοδηγός να σε κοιτάω με την άκρη του ματιού μου και να λάμπει το πρόσωπό μου. Ήθελα να φτάσουμε ν...
Continue reading
Γράφει ο Βασίλης Αβραμίδης Σταματάει, χαιρετάει, κάνει τρεις φορές τον σταυρό του για γούρι και έπειτα αρπάζει τα κλειδιά με αποφασιστικότητα και ανοίγει την κάτω πόρτα. Κατευθύνεται αγχωμένος προς το ασανσέρ με κομμένη ανάσα και γοργό βηματισμό. Μπαίνει μέσα...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Αγάπες καταλυτικές, που ρουφούν η κάθε μία το μερτικό που της ανήκει! Κι ο έρωτας, κάπου στη μέση μεγαλειώδης, με σάρκα, οστά και όνομα να συνθλίβει το συναίσθημα και να τσαλακώνεται το όνειρο! Είναι άραγε οι αξίες και ο χαρακτήρα...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Βροχή... Άνθρωποι έρχονται, εσύ φεύγεις... Πάντα φεύγεις. Κι η βροχή να δυναμώνει τις θύμησες. Έχει πάρει το μέρος σου και με σφυροκοπάει ανελέητα. Σα να μην θέλει να σταματήσει. Δεν θα σταματήσει... Πως τα κατάφερα πάλι έτσι; Γ...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Με βρήκες την στιγμή που είχα ξεπέσει με σπασμένα φτερά. Η πανοπλία μου σκουριασμένη, τσακισμένη. Περιπλανιόμουν στο εδώ και στο πουθενά σε μια κούρσα με τέρμα το γκάζι και τα φρένα σπασμένα. Ένας επαναστάτης χωρίς αιτία με είπ...
Continue reading