Loading posts...
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Δεν μπορώ να σου πω με σιγουριά, πότε ακριβώς κατάλαβα πως σ' ερωτεύτηκα. Πότε σ' αγάπησα. Μπορώ όμως να σου πω, πως η αγκαλιά σου είναι πια το λιμάνι μου. Πως τα χέρια σου, είναι το μόνο μέρος που θα ήθελα να βρίσκομαι. Το μόνο ...
Continue reading
Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου Και θα πέσεις, θα σηκωθείς και θα πέσεις ξανά. Θα βαλτώσεις όχι μία, ούτε δύο φορές. Θυμώνεις με τον εαυτό σου, και ψάχνεις να βρεις ποιό αόρατο χέρι σε τραβάει πίσω, στον βάλτο. Και αρχίζει αυτός ο φαύλος κύκλος. Που δεν έχει ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Μεταξύ πάθους και λάθους, ένα γράμμα διαφορά. Ένα μόνο γράμμα διαφορά που όμως ανατρέπει ολόκληρο το νόημα της λέξης . Το πάθος είναι ένα πολύ δυνατό συναίσθημα που σου ταράζει το μυαλό και τη καρδιά. Ένα συναίσθημα που ξεπερνά τη λογικ...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Κοιτώντας το μαύρο πανωφόρι, στέκεται όρθια σαστισμένη. Μάτια αποσβολωμένα στις γκρι ρίγες που σπάνε τη μονοτονία του παλτό. Τότε στο μυαλό της χορεύουν όλες οι αναμνήσεις. Λόγια αγάπης και αφοσίωσης, ειπωμένα βροχερές μέρες με ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Μου χρωστάς ένα ξημέρωμα στην αγκαλιά σου. Ένα ξημέρωμα όλο δικό μου. Δικό μας. Ένα ξημέρωμα μονάχα για 'μας. Δίχως έννοιες, δίχως σύννεφα και βροχές. Δίχως λέξεις πολλές. Μου χρωστάς ένα ξημέρωμα γεμάτο βλέμματα και φιλιά. Αγκαλιές σφι...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Μία μέρα θα βρω τις κατάλληλες λέξεις, που θα είναι τόσο απλές και θα τις καταπιείς κατευθείαν. Μια μέρα θα ξυπνήσω απ' τον λήθαργο της σκέψης μου και θα με καταλάβεις. Δεν κατάλαβες τι μου έλειπε. Δεν μου λείπει αυτό που έδειξες να ...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Περισσότερο καταλαβαίνεις αν αγαπάς κάποιον όταν δεν είναι στη ζωή σου, παρά από όταν είναι. Όταν η απουσία του γίνεται αισθητή, όταν νιώθεις μόνος και λυπημένος μακριά του, όταν ανυπομονείς να τον δεις και να τον αγγίξεις, όταν τον σ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Λείπεις, όμως δεν έφυγες ποτέ από το μυαλό και την καρδιά μου. Έφυγες και άφησες πίσω σου μόνο αναμνήσεις και παλιές φωτογραφίες. Η απουσία σου σφίγγει την καρδιά μου και μερικές φορές με πνίγει. Με ξεγέλασες, μου είχες υποσχεθεί ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Ό,τι σε πληγώνει να το βγάζεις από τη ζωή σου! Τα αγκάθια να τα κόβεις κι’ ας ματώσουν τα χέρια σου στην αρχή. Δεν πειράζει θα καταλάβεις μετά το καλό που έκανες σε εσένα. Να μάθεις να σε σέβεσαι και να σε εκτιμάς. Και να θυμάσαι πως η αγάπη ...
Continue reading
Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Η Φωτεινή έστρωσε και τη δεύτερη κουβέρτα. Πρωτομηνιά του Νοέμβρη πάντα το δε χούι. Να κατέβει η δεύτερη κουβέρτα απ' το πατάρι, να βγουν τα κουτιά με τις μπότες μπροστά μπροστά. Να κρεμαστούν κάνα δυο παλτό στον καλόγερο - όχι τα χο...
Continue reading