Loading posts...
Γράφει η Nubes Σ' εκδικήθηκα! Είχα υποσχεθεί σε μένα απ' τη κοιλιά της μάνας μου νομίζω, πως δεν θ' άφηνα κανένα και για κανένα λόγο να με πληγώσει. Θα μου πεις, αν δεν πληγωθείς, πώς θα τη ζήσεις τη ζωή, πώς θα τη νιώσεις την αγάπη; Αλίμονο σ’ αυτούς που δ...
Continue reading
Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Με τιμωρώ και με καταδικάζω σε μια μοναξιά, καταρρίπτοντας μύθους από την μία και χτίζοντας γέφυρες επικοινωνίας από την άλλη, προσπαθώντας να καλύψω τον εποικοδομητικό χρόνο αποχής και αδιαφορίας. Ποτέ δεν είναι αργά για να φ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Είμαι όλα αυτά, που κάποτε θα ονειρευτείς. Είμαι εκείνη η γυναίκα, που θα ήθελες να έχεις μαζί της παιδιά, εκείνη που θα σου θυμίζει την γιαγιά σου για την μαγειρική της, τη μητέρα σου για την φροντίδα. Είμαι αυτή η γυναίκα, που θ...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Αν ξανασυστηνόμασταν εμείς οι δύο από την αρχή, θα σου έλεγα για μένα, πως επέστρεψα από ένα επώδυνο και επίπονο ταξίδι στην κόλαση.  Τη δική μου κόλαση. Πως πήρα από το χέρι έναν προς έναν τους δαίμονες μου και τους κοίταξα στα μά...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Δάχτυλα πλεγμένα τόσο σφιχτά, που λες κι ανήκουν σε ένα σώμα. Ανάσες καυτές, σαν δράκοι που εκτοξεύουν απ' το στόμα τους φωτιές και καίνε τα πάντα γύρω τους. Χείλη που σμίγουν στην αρχή αργά, βασανιστικά και μετά τόσο απαιτητικά, σ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Σε περιμένω. Μην αργείς... Στέκομαι ώρες στο παράθυρο και περιμένω το δικό σου γυρισμό. Έξω φυσάει. Ουρλιάζει ο άνεμος, ακούς; Έβαλε ψύχρα. Η μοναξιά σαν ομίχλη με κυκλώνει. Κι εγώ φοβάμαι τόσο μακριά σου... Τις μέρες σε ψ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Θα σου θυμώνω πάντα, μ' ακούς; Θα σου θυμώνω για όσα δεν έκανες. Για όσα δεν ήσουν εδώ για να κάνεις. Για όλες εκείνες τις φορές που ήθελα να σου μιλήσω, αλλά δεν μπορούσα να σε βρω. Για όλα τα πρέπει σου, που γίναν αλυσίδες στα π...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Φοβάμαι την ημέρα που θα ξυπνήσω και εσύ δεν θα είσαι πλάι μου. Την ημέρα που τα χείλη σου δεν θα μου πούνε καλημέρα στο στόμα. Την ημέρα που το χέρι σου δεν θα κρατάει το δικό μου καθώς παίρνουμε μαζί πρωινό. Εκείνη την ημέρα δεν θέλω να την...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Κάθομαι σκεπτική σε μια γωνιά του δρόμου. Παρατηρητής σε όσα συμβαίνουν γύρω μου, όταν ξαφνικά μια ηλικιωμένη κυρία, μου πιάνει τη κουβέντα και μου ζητά να της μιλήσω για την αγάπη. Τι να πω, εγώ για αυτή, σε σας. Για ποια αγάπη ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κοψιδά Αγαπημένε μου, Σπατάλησα αρκετό χρόνο να σε σκέφτομαι, να σε μισώ, να σε βρίζω τα βράδια με το ποτήρι του κρασιού στο χέρι και μετά πάλι να σε σκέφτομαι πριν κοιμηθώ. Χαράμισα άπειρες ώρες να κλαίω, να μου ρίχνω ευθύνες και να λέω π...
Continue reading