Loading posts...
Γράφει ο Κώστας Ανδρεόπουλος - Πότε ηρεμεί του ανθρώπου η ψυχή; - Όταν σταθεί στα πόδια της μετά απο πολλά χαστούκια που θα μετρήσει στο κορμί της. - Μα τα χαστούκια προκαλούν πόνο.. - Ο πόνος είναι φάρμακο, είναι το βαλσαμο που δρά μονάχα μακροπρόθεσμα,...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ο Άγγελος γέμισε το ποτήρι του με φτηνό ουίσκι, άναψε ένα ακόμη τσιγάρο και διέσχισε αργά το σκοτεινό δωμάτιο μέχρι το παράθυρο. Στάθηκε μπροστά στο τζάμι αμίλητος και ήσυχος, κοιτάζοντας έξω προς το πουθενά και προς το τίποτα....
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Αυτά τα Χριστούγεννα μην αγοράσεις πολλά δώρα. Αυτά τα Χριστούγεννα μην στρώσεις μεγάλο τραπέζι. Μην ανάψεις όλα τα φώτα, τα λαμπιόνια τα κεράκια στο δέντρο. Μην κρεμάσεις τα πιο ακριβά στολίδια! Αυτά τα Χριστούγεννα μην αγοράσε...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Θα ήθελα να ήξερα, γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω. Γιατί δεν έρχεσαι όταν σε σκέφτομαι, όταν σε ζητώ. Γιατί δεν έρχεσαι να ανακουφίσεις την ψυχή μου, να απαλύνεις τους φόβους μου και να δώσεις ζωή στη μοναξιά μου. Την εσωτερική μου...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Χριστούγεννα. Η πιο δυνατή γιορτή αγάπης. Αυτή που σηματοδοτεί την αρχή των πάντων. Που δίνει νόημα χαρά και ελπίδα σε όλα. Γιορτινή ατμόσφαιρα, λαμπιόνια, στολίδια, φωτάκια, παιχνίδια,τα πάντα περιμένουν τον ερχομό τους. Κι όμως φ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Δεκέμβριος. Ο μήνας που κάνεις τον απολογισμό της χρονιάς. Τα λάθη. Τα σωστά σου. Σκέφτεσαι τους ανθρώπους που απομακρύνθηκες και εκείνους που ήρθατε πιο κοντά. Ο μήνας που νοσταλγείς όλα αυτά που έζησες, γιατί ήταν εμπειρίες μοναδικ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσω για όσα με κυνηγούν τελευταία. Ύαινες και μαύρες σκιές δεσμεύουν τη σκέψη και η ίδια σκηνή ξανά και ξανά. Εγώ με πόδια γυμνά στο δάσος να τρέχω στις λάσπες και να ακούω ουρλιαχτά που μοιάζουν με θρήνο....
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Σήμερα θέλω να σου γράψω. Δεν ξέρω πως αλλιώς θα μπορούσα να σου σταθώ σ' αυτή την περίοδο, που ζητείται από σένα να είσαι πιο δυνατή από ποτέ. Ξέρω όμως ότι είμαστε εδώ παρούσες και συναντηθήκαμε. Κι είμαστε κι οι δύο σωματο...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Δεν πονάει τόσο η απουσία σου τελικά. Νόμιζα πως θα δεν θα αντέξω, αλλά συνειδητοποιώ ότι η παρουσία σου ήταν αυτή που με πόναγε. Ναι, όπως ακριβώς σου τα λέω είναι. Μια παρουσία τοξική στη ζωή μου, που το φινάλε ήταν να χάσω εμένα....
Continue reading
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Αν αγαπώ κάτι περισσότερο πάνω σου, αυτό είναι τα μάτια σου. Θυμάμαι σαν χθες την πρώτη φορά που το βλέμμα σου συνάντησε το δικό μου. Αμέσως με μάγεψε το γαλανό χρώμα των ματιών σου. Κι εκεί σταμάτησε ο χρόνος για μένα, στα δυο σου...
Continue reading