Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μαραίνονται οι σκέψεις στο άκουσμα θλιβερών γεγονότων. Μια είδηση στο ραδιόφωνο σε κάνει να ξυπνάς. Ανοίγεις διάπλατα τη φωνή και δε πιστεύεις στ’ αυτιά σου. Γιατί τόση σκληρότητα γύρω μας; Γιατί να φοβάσαι να βγεις έξω ή να ανοίξ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Τα λόγια που σε πίκραναν, δεν τα ξεχνάς ποτέ. Ειδικά από εκείνους που αγάπησες και έδωσες τον ίδιο σου τον εαυτό για να τους κάνεις χαρούμενους και ευτυχισμένους, με οποιοδήποτε κόστος. Για να τους δεις να χαμογελούν και να είν...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Υπάρχουν μυστικά για σένα που τα κρατάς βαθιά μέσα σου. Μένουν θαμμένα, μυρίζουν νοσταλγία και μοναξιά. Μυστικά με θλίψη, ντροπή κι ενοχές, πληγώνουν συνέχεια το αύριο και μισούνε το χθες. Μυστικά με μορφές από παλιές αναμνήσεις, π...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Αν ήταν λουλούδι, θα ήταν νυχτολούλουδο, γιατί ταιριάζει με τη νύχτα, γίνεται ένα μαζί της. Αν ήταν χρώμα, θα ήταν πορφυρό, έντονο, για να σε αιχμαλωτίζει και να μη μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από αυτό. Αν ήταν παιδί, θα ήταν ατ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Ζητούμενο; Η αλήθεια, πάντα η αλήθεια είναι το ζητούμενο. Και την ψάχνεις γύρω σου σε βλέμματα, χαμόγελα, συζητήσεις, σχέσεις, υποσχέσεις, ανθρώπους. Κάποιες φορές είναι εύκολο να τη βρεις, όταν λάμπει δια της απουσίας της. Όταν κάτι είναι ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Είναι πολλές φορές, που ακόμα και το λίγο που παίρνεις απ' τον άλλον, γίνεται εθισμός. Και παράλληλα σε οδηγά ασυναίσθητα στην υποτίμηση του ίδιου σου του εαυτού. Λίγες λέξεις, λίγη σημασία, λίγη αγάπη και σιγά σιγά αρχίζεις να πιστεύεις πως ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Πόσα κουτάκια έφτιαξες τόσα χρόνια για να αποφύγεις την αγάπη, για να προσπεράσεις το νοιάξιμο; Το κουτάκι των αναμνήσεων. Φαντάζομαι εκεί μέσα έκλεισες όλες τις καλές στιγμές που πέρασες και δεν άφησες να σε στιγματίσουν. Κάθε καλ...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Να δημιουργείς από αγάπη, να δημιουργείς από λαχτάρα, να δημιουργείς από πάθος και καύλα. Δεν έχει σημασία αν αυτό που θα αφήσεις πίσω σου είναι υλικό, έμψυχο ή άψυχο. Δεν έχει σημασία αν είναι τέλειο, λίγο ή πολύ. Αν μοιάζει με κάτ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Δεν μπορώ να σου πω με σιγουριά, πότε ακριβώς κατάλαβα πως σ' ερωτεύτηκα. Πότε σ' αγάπησα. Μπορώ όμως να σου πω, πως η αγκαλιά σου είναι πια το λιμάνι μου. Πως τα χέρια σου, είναι το μόνο μέρος που θα ήθελα να βρίσκομαι. Το μόνο ...
Continue reading
Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου Και θα πέσεις, θα σηκωθείς και θα πέσεις ξανά. Θα βαλτώσεις όχι μία, ούτε δύο φορές. Θυμώνεις με τον εαυτό σου, και ψάχνεις να βρεις ποιό αόρατο χέρι σε τραβάει πίσω, στον βάλτο. Και αρχίζει αυτός ο φαύλος κύκλος. Που δεν έχει ...
Continue reading