Loading posts...
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Συγγνώμη... Μια συγγνώμη θέλω να ζητήσω, για όλα αυτά που σου προκάλεσα. Δεν έπαιξα μαζί σου, δεν δείλιασα απέναντι σου, απλά δεν άντεξα να βαδίσω μαζί σου από φόβο και μόνο. Συγγνώμη για όλα αυτά τα οποία σου έταξα, συγγνώμη που...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Τέσσερις τοίχοι, τέσσερις αποπνικτικοί τοίχοι. Κλείνουν γύρω μου, όλο και πιο πολύ πλησιάζουν με μόνο τους στόχο να με πλακώσουν, να με κάνουν ένα με το πάτωμα. Ασφυκτιώ, νιώθω πως σε λίγο δεν θα έχω ανάσα. Πιάνω μετά βίας τα κλ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Αν δεν είσαι εσύ ο έρωτας, τότε ποιος είναι; Αν ο Θεός έρωτας είχε όνομα, για μένα θα ήταν το δικό σου. Το όνομα που θα θυμάμαι μέχρι το τέλος της ζωής μου, το όνομα σου. Αυτό που περιμένω να φανεί στην οθόνη του κινητού, σε ένα τηλέ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κουτσοπετάλου Σήμερα τσακώθηκα με τους γονείς μου. Τους βαρέθηκα. Τόσα χρόνια δεν κάνουν τίποτα άλλο, εκτός από το να μου λένε τι να κάνω, πως πρέπει να φερθώ, τι πρέπει να σπουδάσω και τι άντρα θα πρέπει να ψάξω να βρω. Δεν τους αντέχω άλ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Μεγαλώνεις και γίνεσαι ένας υπέροχος εσωτερικά άνθρωπος! Ένας άνθρωπος που είμαι περήφανη να λέω πως είσαι ο μικρός μου αδελφός! Έχουμε περάσει πολλά μαζί. Οι αναμνήσεις είναι χιλιάδες. Όμορφες αναμνήσεις, γεμάτες χαμόγελα, ευτυχία, παιχνίδι,...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μόνο αναμνήσεις. Αυτό έχω κρατήσει. Τίποτα παραπάνω. Τίποτα λιγότερο. Όμορφες αναμνήσεις με παρεάκια σε ουζερί, δυνατό καρδιοχτύπι στα πρώτα τσουγκρίσματα των ποτηριών. Γέλια στα σοκάκια και στραβοπατήματα στο δρόμο της επιστροφής...
Continue reading
Γράφει ο Libertatem ExAnimo Εσωτερική πληγή.. "Κάνε υπομονή αγόρι μου θα περάσει και θα ξεχαστεί!" Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριας, δεν υπάρχει υπομονή, δεν υπάρχουν εδώ οι λέξεις, "θα περάσει" ή "θα ξεχαστεί." Η υπομονή κρύβει από πίσω της την ελπίδα για ...
Continue reading
Γράφει ο Νίκος Ιατρού Μπήκε στο δωμάτιο και έκλεισε γρήγορα την πόρτα πίσω του, αφήνοντας έξω τις φωνές και το φως, που προσπάθησαν να ακολουθήσουν. Ξάπλωσε στον μακρύ τριθέσιο καναπέ απέναντι από τη δική της θέση, ακούμπησε το κεφάλι στο μπράτσο και τέντωσ...
Continue reading
Γράφει η Nubes Αίμα μου, κομμάτι μου, καρδιά μου ραγισμένη, να 'ξερες πως σε νοιώθω. Άργησα, μα σε κατάλαβα! Δεν είχα καταλάβει πόσο σημαντικός, πόσο ξεχωριστός ήσουν για σένα. Ήμουν στον δικό μου κόσμο και δεν πρόσεξα τα σημάδια. Για πρώτη φορά εσύ, που πά...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Έφυγα κι αυτήν την φορά το ταξίδι μου θα είναι διαφορετικό. Θα έχει το κόκκινο της ψυχής μου και την μοναξιά του πόνου μου. Την αδυναμία και την δύναμη της αγάπης μου. Συγνώμη, που είμαι αυτή που είμαι. Συγνώμη, που δεν είμαι άλλ...
Continue reading