Loading posts...
Γράφει η Ελένη Σάββα Μα, να... Να τι έχω, σου είπα και σε κοίταξα. Έχω μόνο την αλήθεια μου. Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από αυτό. Μια αλήθεια, που την έχω πλάσει μέσα μου μέρα με τη μέρα. Την έχω αγαπήσει, την έχω φτιάξει με πολύ κουράγιο και υπομο...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Η πρώτη εντύπωση, που σου δίνει κάποιος τελικά, πολλές φορές είναι και η πραγματική εικόνα του άλλου. Είσαι τσιγκούνης. Το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που με έβαλες να πληρώσω τον καφέ που ήπιαμε. Σε κείνο το πρώτο μας ραντεβού. Θυμάσ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Η νύχτα ντυμένη σαν εχθρός, ήρθε κι απόψε να στήσει χορό στις μνήμες μου. Σ' ένα δωμάτιο σκοτεινό, με μόνο φως τη φλόγα ενός ξεχασμένου κεριού που σιγοκαίει. Ένα τασάκι γεμάτο αποτσίγαρα κι ένα μισοάδειο ποτήρι αλκοόλ είναι κι απόψ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Καθισμένη στην άκρη της αποβάθρας κοιτά το ηλιοβασίλεμα και το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί είναι τα λάθη της. Μα πόσα λάθη είχε κάνει τελικά; Πόσοι άνθρωποι έφυγαν από δίπλα της και πόσους πόνεσε με την συμπεριφορά της; Μετά το μόνο...
Continue reading
Γράφει η Kate Hilverost Μια μουτζούρα, λίγο μελάνι και μια ερμηνεία. Η αγάπη μου για τα τατουάζ είναι μεγάλη, όλοι το ξέρουν. Από μικρή ζωγράφιζα συνεχώς τα χέρια και τα πόδια μου, αγόραζα ειδικά μελάνια ακόμα και απλά στυλό. Ήθελα συνεχώς να με στολίζω, το...
Continue reading
Γράφει η Nubes Σ' εκδικήθηκα! Είχα υποσχεθεί σε μένα απ' τη κοιλιά της μάνας μου νομίζω, πως δεν θ' άφηνα κανένα και για κανένα λόγο να με πληγώσει. Θα μου πεις, αν δεν πληγωθείς, πώς θα τη ζήσεις τη ζωή, πώς θα τη νιώσεις την αγάπη; Αλίμονο σ’ αυτούς που δ...
Continue reading
Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Με τιμωρώ και με καταδικάζω σε μια μοναξιά, καταρρίπτοντας μύθους από την μία και χτίζοντας γέφυρες επικοινωνίας από την άλλη, προσπαθώντας να καλύψω τον εποικοδομητικό χρόνο αποχής και αδιαφορίας. Ποτέ δεν είναι αργά για να φ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Είμαι όλα αυτά, που κάποτε θα ονειρευτείς. Είμαι εκείνη η γυναίκα, που θα ήθελες να έχεις μαζί της παιδιά, εκείνη που θα σου θυμίζει την γιαγιά σου για την μαγειρική της, τη μητέρα σου για την φροντίδα. Είμαι αυτή η γυναίκα, που θ...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Αν ξανασυστηνόμασταν εμείς οι δύο από την αρχή, θα σου έλεγα για μένα, πως επέστρεψα από ένα επώδυνο και επίπονο ταξίδι στην κόλαση.  Τη δική μου κόλαση. Πως πήρα από το χέρι έναν προς έναν τους δαίμονες μου και τους κοίταξα στα μά...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Δάχτυλα πλεγμένα τόσο σφιχτά, που λες κι ανήκουν σε ένα σώμα. Ανάσες καυτές, σαν δράκοι που εκτοξεύουν απ' το στόμα τους φωτιές και καίνε τα πάντα γύρω τους. Χείλη που σμίγουν στην αρχή αργά, βασανιστικά και μετά τόσο απαιτητικά, σ...
Continue reading