Loading posts...
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Σε περιμένω. Μην αργείς... Στέκομαι ώρες στο παράθυρο και περιμένω το δικό σου γυρισμό. Έξω φυσάει. Ουρλιάζει ο άνεμος, ακούς; Έβαλε ψύχρα. Η μοναξιά σαν ομίχλη με κυκλώνει. Κι εγώ φοβάμαι τόσο μακριά σου... Τις μέρες σε ψ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Θα σου θυμώνω πάντα, μ' ακούς; Θα σου θυμώνω για όσα δεν έκανες. Για όσα δεν ήσουν εδώ για να κάνεις. Για όλες εκείνες τις φορές που ήθελα να σου μιλήσω, αλλά δεν μπορούσα να σε βρω. Για όλα τα πρέπει σου, που γίναν αλυσίδες στα π...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Φοβάμαι την ημέρα που θα ξυπνήσω και εσύ δεν θα είσαι πλάι μου. Την ημέρα που τα χείλη σου δεν θα μου πούνε καλημέρα στο στόμα. Την ημέρα που το χέρι σου δεν θα κρατάει το δικό μου καθώς παίρνουμε μαζί πρωινό. Εκείνη την ημέρα δεν θέλω να την...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Κάθομαι σκεπτική σε μια γωνιά του δρόμου. Παρατηρητής σε όσα συμβαίνουν γύρω μου, όταν ξαφνικά μια ηλικιωμένη κυρία, μου πιάνει τη κουβέντα και μου ζητά να της μιλήσω για την αγάπη. Τι να πω, εγώ για αυτή, σε σας. Για ποια αγάπη ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κοψιδά Αγαπημένε μου, Σπατάλησα αρκετό χρόνο να σε σκέφτομαι, να σε μισώ, να σε βρίζω τα βράδια με το ποτήρι του κρασιού στο χέρι και μετά πάλι να σε σκέφτομαι πριν κοιμηθώ. Χαράμισα άπειρες ώρες να κλαίω, να μου ρίχνω ευθύνες και να λέω π...
Continue reading
Γράφει η Kate Hilverost Ίσως φταίει που δεν είναι πια εδώ, ίσως φταίει που ξυπνούν οι μνήμες. Τα ποτάμια ξαφνικά τρέχουν κι ένα μικρό παράπονο. Δεν είσαι πια εδώ. Δεν είναι ταξίδι αυτό που έφυγες. Δεν έχει γυρισμό μόνο απουσία. Χρόνια πολλά, ατέλειωτα ...
Continue reading
Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Πολλοί υποστηρίζουν, πως το στυλ και το ντύσιμο αντανακλά πτυχές του εαυτού μας και γνωρίσματα του χαρακτήρα μας. Άρα όσοι ισχυρίζονται πώς μπορούν να βγάλουν ένα μικρό πόρισμα για τον άνθρωπο που βρίσκεται απέναντι τους, χωρίς να ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Απόψε ύπνο δεν είχα. Απόψε είπα να κάτσω να μαζέψω κάτι αδέσποτες λέξεις, κάτι λέξεις που ξεφύγαν από στόματα και αφέθηκαν στην μοίρα τους, σαν ορφανά παιδάκια. Καθόλου εύκολο δεν ήταν! Ξέρεις... οι λέξεις δεν μπαίνουν σε κλο...
Continue reading
Γράφει η Nubes Είμαι εξαρτημένη! Εξαρτημένη! Εξαρτημένη από τσιγάρο, χάπια, ανθρώπους, θλίψη, στρες, φόβο... Μόνο από σένα, ζωή, δεν είμαι εξαρτημένη. Από σένα, που θα 'πρεπε να' μαι! Και με τα χέρια ανοιχτά, κοιτάζω στο κενό, βουλιάζω... Τάσεις καταστροφής...
Continue reading
Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Γιατί άραγε να χρειάζονται τόσα πολλά εμπόδια να περάσει κανείς, για να γευτεί μια στιγμή γαλήνης; Γιατί το τίμημα να είναι τόσο βαρύ στην περίπτωση που σκοπίμως κλοτσάς την μοίρα ή την τύχη σου; Είναι μέσα στο dna μας η δράση...
Continue reading