Loading posts...
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Ανικανοποίητο… Δεν ευχαριστιέται με τίποτα… Συνεχώς κάτι θα βρει για να γκρινιάξει… Διαρκώς κάτι θα τον δυσαρεστεί… Μονίμως κάτι θα του λείπει… Όλο και κάποιος θα του φταίει και θα ψάχνει ευκαιρία να ξεσπάσει… Είνα...
Continue reading
«Να είσαι…» Φράσεις που ξεκινάνε με την προστακτική και τελειώνουν με την επιθυμία του τι θα θελε να είναι ο καθένας και δεν είναι. «Να είσαι δυνατός» «Να είσαι ψύχραιμος» «Να μην σε παίρνει από κάτω» «Να μην δείχνεις ότι πονάς» Κάνε μου μια χάρη σ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Στέφα Γιατί με πολεμάει; Εγώ ποτέ δεν του έκανα καλό. Ποτέ μου δεν τον φρόντισα. Δεν τον αγάπησα δεν νοιάστηκα για εκείνον. Μου ήταν πάντα άχρωμος, άφαντος και ενοχλητικός τολμώ να πω. Γιατί λοιπόν με πολεμάει. Δεν βλέπει πως δεν ενδιαφέρ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Ξέρεις... Κουράστηκα να κάνω υπομονή. Κουράστηκα να περιμένω... Κουράστηκα να προσμένω απλά έναν ίσκιο σου... Να έρθεις θέλω! Εδώ σε θέλω! Εδώ! Δίπλα μου, μαζί μου πως το λένε; Να μου κρατάς το χέρι, να σε αγγίζω, να με χαϊδεύεις, ...
Continue reading
Γράφει η Άννα Βήχου Έστησα το καβαλετο μου κοντά στο παράθυρο. Να έχω το φως του Ήλιου να ποτίζει το πορτραίτο σου. Έβαλα προσεκτικά τον καμβά πάνω του και χάθηκα για λίγο στην εκθαμβωτική απλότητα του λευκού. Καθάρισα σχολαστικά τα πινέλα μου. Τίποτα α...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου Οι άνθρωποι ζούμε την ζωή μας, ο καθένας σε έναν διαφορετικό ρυθμό. Αγαπάμε, προσφέρουμε, δημιουργούμε, μοιραζόμαστε, ελπίζουμε, κάνουμε λάθη, λυγίζουμε και ξανασηκωνόμαστε. Πολλές φορές θα έρθουν στον δρόμο μας αναποδιές και δυσκ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά. Αφορμή οι τέσσερις πρωταγωνιστές του ενός εκ των πιο ακριβοπληρωμένων διαζυγίων στο Hollywood. OΜπραντ, η Αντζελίνα, η Τζένιφερ και το κάρμα τους. Αυτό το «χρέος» κατά Ινδουισμού που τα ισορροπεί όλα. Και έχουν απόλυτο δίκιο. Διότι το...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Μια γραμμούλα πρωινού φωτός, λίγο λοξή και διάχυτη θρέφει το πρόσωπό της. Μόλις έχει ξημερώσει... Κάνει μια κίνηση με το ένα της χέρι και πετάει το μαξιλάρι στο πάτωμα. Έπειτα έρχεται και «κουμπώνει» τα χέρια της επάνω στο μ...
Continue reading
Της Σοφίας Παπαηλιάδου. Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω, χτυπά πισώπλατα ο χρόνος, ηχεί ο Θαλασσινός κι εμένα στο μυαλό μου από το πρωί γυρνάνε δάσκαλοι και θρανία. Και μυρωδιά από φρεσκοξυσμένα μολύβια και στίχους του Σιδηρόπουλου στο θρανίο μου. Εκείνο το τελ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Στέφα Η συγχώρεση είναι δρόμος να τον περπατάς, όχι προορισμός για να φτάσεις. Έτσι το βλέπω. Έτσι το έβλεπα πάντα. Έχω διαβάσει, δεκάδες θεωρίες, για την συγχώρεση και κάθε φορά, ανακαλύπτω πως είμαι πάλι, εκεί απ´όπου ξεκίνησα. Στη...
Continue reading