Loading posts...
Γράφει η Πράξια Αρέστη Η αμήχανη στιγμή που θα σε συναντήσω ξανά τυχαία μετά από καιρό και απλά θα προσπεράσω. Θα προσπεράσεις. Αυτό σκέφτομαι τις τελευταίες μέρες που χάσαμε κάθε επαφή. Δε θα το επιδιώξω. Δε θα το επιδιώξεις γιατί το τέλος γράφτηκε αυτή τη φ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδη Δε χρειάζεσαι μάτια μου ανθρώπους που να παίζουν μαζί σου.Χρειάζεσαι ανθρώπους που να παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα για σένα.Για να έχεις μια ζωή γεμάτη, μια ζωή που την αξίζεις.Το χλιαρό και το μέτριο είναι μόνο για το μπάνιο σ...
Continue reading
Γράφει η Αθηνά Απότση Θα σε αφήσω τώρα όμορφέ μου. Θα σε αφήσω τώρα. Θα μου αφήσω λίγο χώρο στην κανονική ζωή μήπως και βρω μικρές χαραμάδες και μπορέσω να την ζήσω. Και οι πιο μικρές χαραμάδες μπορούν να γεμίσουν το δωμάτιο με φως, ξέρεις, κι εγώ δεν θα ξανά...
Continue reading
Γράφει η Χρύσταλλα Σωτηρίου Κάθομαι εδώ στο υπνοδωμάτιο και ακούω μουσική. Εχω πολύ ανάγκη σήμερα να ακούσω αυτούς τους ήχους που με χαλαρώνουν και μου αναζωογονούν το σώμα και τη ψυχή. Νιώθω πολύ κουρασμένη χωρίς να έχω κάνει πολλά μέσα στη μέρα μου. Η μορφή...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Κερνάς καφέ;Έχω να σου πω πολλά σήμερα!Έχω να σου μιλήσω για όλα εκείνα που δεν κατάλαβες ποτέ ή που δεν σε βολεύανε για να τα καταλάβεις.Έχω να σου εξιστορήσω ιστορίες που ζορίσαν και ματώσανε την ψυχή μου, τα βράδυ που εσύ πίστε...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Περνάει η ώρα και η ξεκούραστη μορφή μου έχει ήδη γίνει ανάμνηση.Πουθενά στον ορίζοντα ύπνος και ο θόρυβος στο μυαλό μου δυναμώνει. Ένας θόρυβος που θυμίζει ένα παλιό παιδικό παιχνίδι, ένα τραινάκι του οποίου η πορεία περικυκλώνει ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ρε άνθρωπε όταν χωρίζεις γιατί θέλεις ακόμα δε πρόλαβε να φύγει η μια να βάλεις άλλες στη ζωή σου; Τι σου φταίει. Τι ψάχνεις πια; Από ποιόν θέλεις να ξεφύγεις; Από τον πόνο, τη μοναξιά; Από τι;Από όλους κι από όλα μπορείς να τη γλιτώσεις ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Ποτέ δεν έμαθες, ποτέ δεν ένιωσες, ποτέ δεν σ' άφησα να καταλάβεις όσα αισθάνθηκα. Έμεινα να λιγοψυχώ στ' ανείπωτα γιατί δεν βρήκα ποτέ το θάρρος να τα ξεστομίσω. Αυτά τα "πρέπει" και τα "μη" έστεκαν εκεί πάντα ανάμεσά μας. Προσπά...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Τίποτα σ' αυτή τη ζωή δε μας χαρίζεται. Όλα κερδίζονται. Για όλα πρέπει να κοπιάσουμε λίγο ή πολύ. Να κλάψουμε, να πέσουμε, να πονέσουμε, να παραιτηθούμε, να ξανά ξεκινήσουμε. Η ζωή είναι περισσότερο θέμα πιθανοτήτων και τύχης, όμως η τ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Δε θέλει πολλά ο έρωτας για να ζήσει. Δε θέλει πιότερα από αυτά που μπορεί να αντέξει. Δε θέλει φαμφάρες, πυροτεχνήματα και λόγια υπέρογκα στο άκουσμά τους που αν δώσεις λίγη προσοχή θα σου μοιάζουν ψεύτικα. Δε θέλει φωνές και πανηγ...
Continue reading