Loading posts...
Γράφει η Luna Punk Κάθε νέα αρχή φέρνει μαζί της καινούρια αρώματα. Στην αρχή, έχεις μια αίσθηση καλοκαιρινή, μυρωδιά από γιασεμί και γεύση βατόμουρο στα χείλη. Νιώθεις σα να πετάς, σα να χορεύεις ξυπόλητος στην άμμο, σαν να μήν σε νοιάζει τίποτα απ'όσα συ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σε ερωτεύομαι γιατί μαζί σου ξεχνάω το χρόνο. Σε ερωτεύομαι γιατί το γέλιο σου είναι τόσο βροντερό που με κάνει να γελάω κι εγώ. Σε ερωτεύομαι γιατί με τα τραγούδια σου καταλάβαινα πάντα τι ήθελες να μου πεις. Σε ερωτεύομαι για...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Μη μ' αγαπάς, ρε άνθρωπε, θα πληγωθείς! Κράτα μια πισινή, μην μου τα δίνεις όλα. Μη μου δείχνεις τις αδυναμίες σου. Μη μου δίνεσαι απόλυτα. Μη μου το λες συχνά το "σ'αγαπώ", μπορεί να σε πονέσω. Μην κλάψεις για μένα, θα νιώσω ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Κι αν τώρα είμαστε δυο ξένοι, θυμάσαι τότε που κούρνιαζες στην αγκαλιά μου; Όλες εκείνες τις στιγμές που ζήσαμε εμείς οι δύο; Όλα τα σ' αγαπώ που ειπώθηκαν και μετά έσβησαν; Θυμάσαι που κοιμόμουν στην αγκαλιά σου όλο το βράδυ; ...
Continue reading
Γράφει ο Κώστας Ανδρεόπουλος Τα μάτια της υγρά, καθώς τον έβλεπε να ξεμακραίνει απο κοντά της. Ό,τι είχε και δεν είχε του το πρόσφερε δίχως καμία αναστολή και εγκράτεια, με τον τρόπο που ήξερε να δίνει εκείνη και ας ήταν λειψός και ας ήταν πότε κρύο, ποτέ ζ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Πουτάνα διαίσθηση, μια φορά να μη βγεις αληθινή και τί στον κόσμο! Να πέσεις έξω κι εσύ, όπως έπεσα κι εγώ τόσες και τόσες φορές. Και τί δε θα 'δινα για να μην έρθω αντιμέτωπη ξανά μ' αυτό το "Στα έλεγα εγώ...". Σκάσε! Σε άκου...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Έχασα. Έχασα πάλι το μέτρημα. Πόσες μέρες έχω να σε δω; Πόσες νύχτες πέρασαν χωρίς εμάς τους δυο μαζί; Λείπεις κι όμως σε αισθάνομαι πιο κοντά μου από ποτέ. Πιο δικό μου. Πιο για μένα. Κι ούτε που με νοιάζει αν θα σε ξαναδώ. Κι...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Η φωτιά γλύφει νωχελικά τα ξύλα, τα τζάμια της μπαλκονόπορτας έχουν θολώσει από τα χνώτα μας και τη ζέστη, σε αντίθεση με το κρύο που έχει έξω. Καθόμαστε αγκαλιά σε έναν καναπέ και χαζεύουμε αργόσχολα τηλεόραση. Δεν μιλάμε. Δεν ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Βάλε μια ρακή και κάτσε πλάι μου. Μια τελευταία φορά εδώ, κατάχαμα, όπως παλιά. Όχι, δεν διεκδικώ πια τη γωνιά σου. Στην μέση του άδειου δωματίου θα σταθούμε κι οι δυο. Τα μάζεψα τα πράγματά μου όλα. Δεν ήταν και πολλά.. Ένα κ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Σε κοίταξα από μακριά. Το χαμόγελό σου ήταν η ταυτότητά σου. Ήταν ο καθρέφτης και η προδοσία σου. Λίγα λόγια, σχηματισμένο χαμόγελο. Χωρίς ένταση. Χωρίς θέλγητρο. Χωρίς επιδιώξεις. Δεν σε νοιάζει να αρέσεις. Δεν σε νοιάζ...
Continue reading