Loading posts...
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ένα τηλεφώνημα. Από το πουθενά και χωρίς λόγο φαινομενικά. Αντίδραση στους δαίδαλους μιας άρρωστης ψυχής που, επειδή η πραγματικότητα σου δεν την περιλαμβάνει, το θεωρεί σαν την καλύτερη δικαιολογία για να κάνει τη ζωή σου άν...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Μια καληνύχτα θα καρφιτσώσω στα βλέφαρά σου, απ' αυτές που πάντα περίμενες. Γιατί δεν πέρασε ούτε ένα βράδυ που δεν σου είπα καληνύχτα. Να κοιμάμαι δίπλα σου θέλω, να ξυπνάω δίπλα σου. Να σε φιλάω γλυκά για καλημέρα και παθιασμένα γι...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Κι ήθελα να σου πω τόσα πολλά. Και τα έκρυψα όλα πίσω από ένα χαμόγελο κι ένα δάκρυ. Τίποτα δεν είπα. Κι έμειναν όλα ανείπωτα, κρεμασμένα στην άκρη ενός γκρεμού. Κι εσύ, πουθενά. Τα έκρυψα όλα πίσω από ένα χαμόγελο εκείνο το βράδυ που ε...
Continue reading
Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Η Άννα ξύπνησε ερείπιο σήμερα και κάθε σήμερα. Σηκώθηκε με το ζόρι απ' το κρεβάτι της, έβγαλε με το ζόρι τις βελούδινες πιτζάμες της. Το γκαζάκι τελείωσε κι εκείνη το ξέχασε. Έβαλε το μπρίκι στο μάτι της κουζίνας για να ψήσει τον καφ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Είπες πολλά, μα δεν έκανες. Και εγώ πιάστηκα στις λέξεις σου. Τις έκανα δικές μου και περίμενα. Τις πίστεψα τόσο πολύ που θεωρούσα πως ναι, θα έκανες όσα είπες. Μα δεν έκανες. Και εγώ έμεινα να παίζω με τις λέξεις σου και οι άτιμες έκοβαν σαν...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Κι αν ξανασυναντιόμασταν εμείς οι δύο, θα σου έλεγα για εμένα πως είμαι καλά, με μάτια στραμμένα προς το πάτωμα. Πως προχώρησα και πια δεν σε σκέφτομαι. Θα σου έλεγα πως ό, τι έγινε, έγινε και μεταξύ μας όλα καλά και για λίγο τα μά...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Κάθε φορά το ίδιο κακό όνειρο ζωντανεύει μπροστά μου, σα να ζω τη ζωή μου ακριβώς από εκεί που την είχα αφήσει. Εκεί που προσπαθώ να διώξω τους εφιάλτες μου, η μορφή σου εμφανίζεται και πάλι μπροστά μου σα το κλέφτη. Οι αναμνήσεις...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ξέρεις, τον χαρακτηρισμό "εγωίστρια" τον άκουγα από μικρή. Στο σπίτι, στο σχολείο, στις παρέες. Δεν ήμουν κακιά, όλοι συμφωνούσαν σ' αυτό, αλλά είχα από πάντα έναν εγωισμό, που όταν μ' έπιανε, μ' άρπαζε θαρρείς απ' τα πέτα και με...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Στη ζωή έμαθα ότι υπάρχουν τα μικρά αντίο και το μεγάλο αντίο που δίνει το τέλος. Τα μικρά αντίο είναι αυτά που λες όταν έχεις πληγωθεί, αλλά αντέχεις να μείνεις λίγο ακόμη και παρακαλάς ο άλλος να κάνει την υπέρβαση και να σου ζητήσε...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπούλη Δεν σε άγγιξα ποτέ. Πώς μοιάζει το φιλί σου, δεν ξέρω. Δεν με αγκάλιασες σφιχτά ποτέ και σε κανένα αεροδρόμιο. Δεν με κοίταξες στα μάτια, δεν μου είπες ότι μια μέρα, δεν θα μας χρειάζονται τα μεταφορικά. Δεν κάναμε ποτέ έρωτα....
Continue reading