Loading posts...
Γράφει η Λητώ Το εσωτερικό μου κοίταγμα μου δείχνει το βλέμμα σου, σε όλες του τις εκφράσεις. Αυτές που με εξορίζουν στις αναμονές και τις άλλες που με απογειώνουν σε ουρανούς ολοστρόγγυλους για μας φτιαγμένους μόνο. Εκεί που το γέλιο σου τσακίζει κάθε νο...
Continue reading
Γράφει η Cookie Dough Θα σε θυμάμαι. Όμορφο, γλυκό, ευγενικό. Σαν την αγάπη μας. Την αγάπη αυτή που διαλύθηκε, που έσπασε σε χίλια κομμάτια.. Θα σε μυρίζω, παντού πάνω μου, στο δέρμα, στα ρούχα, στο κρεβάτι, στην αγκαλιά μου.. Θα σε βλέπω. Παντού μπροστ...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Αγάπη μου, απόψε είναι η τελευταία φορά που σου γράψω. Μη με ρωτήσεις γιατί, αλλά είναι η τελευταία φορά... Δε νιώθω γενναίος πια. Τα δάχτυλά μου είναι περασμένα πίσω από το κεφάλι μου και σφίγγομαι για να μη λυθώ στο κλάμα. Μ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου ΘΕΛΩ! Αναρωτιέμαι αν υπάρχει ισχυρότερη λέξη απ' αυτήν και καταλήγω σε μιαν άρνηση εξίσου ισχυρή. ΔΕΝ υπάρχει. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που θέλουν κι άνθρωποι που δε θέλουν. Υπάρχω εγώ που σε θέλω κι υπάρχεις κι εσύ που δε με...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης "Αγάπη και έρωτας είναι μια διεκδίκηση, όχι μια κατάκτηση." Κική Δημουλά. Εγώ θα σε αγαπώ, θα σε ερωτεύομαι κάθε μέρα, θα σε διεκδικώ ακόμα κι όταν σε έχω. Εγώ θα σε φροντίζω, θα σε νοιάζομαι και θα γίνομαι το λιμάνι για ...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Και κάπως έτσι χτύπησες την λάθος πόρτα. Μια βαριά σιδερένια πόρτα που ξέμεινε σφραγισμένη από καιρό. Αλήθεια, ανάμεσα σε τόσες άλλες, αυτή βρήκες να χτυπήσεις; Τι σου κίνησε την περιέργεια; Η κατάμαυρη σκουριασμένη της όψη,...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Μαζεύω εικόνες καθαρίζοντας τις σκέψεις μου και βρήκα μια σκονισμένη μας φωτογραφία. Την είχαμε βγάλει στον παλιό μύλο δίπλα στο ποτάμι πάνω στη γέφυρα. Είχες κόψει τα μακριά μαλλιά σου και ήσουν πολύ στεναχωρημένη κι εγώ σου έλ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Πες μου πως γίνεται ενώ έχουμε χωρίσει να μπορείς να συνεχίζεις κανονικά την ζωή σου; Πως γίνεται να κυλούν οι μέρες σου χωρίς εμένα και να μην σε νοιάζει που δεν αποτελώ πλέον κομμάτι τους; Πως καταφέρνεις, διάολε, και ζεις χωρίς ...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Μου χρωστάει μια αγάπη η ζωή να ξεδιψάσω. Στέγνωσαν τα σωθικά μου. Αφυδατώθηκαν τα σπλάχνα μου. Ό, τι με κρατούσε στη ζωή, ό, τι με έτρεφε, έτρεξε και χάθηκε από τα βλέφαρά μου. Μάρτυρες οι καιροί που ήρθαν και πέρασαν με ψεύτικ...
Continue reading
Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Είχες πάντα τον τρόπο σου να ξεγλιστράς από δύσκολες καταστάσεις και άβολες συζητήσεις. Άβολες γιατί θα έπρεπε να πεις την αλήθεια ή να εκφράσεις τα αισθήματά σου. Είχες πάντα τις κατάλληλες λέξεις να πεις για να γλιτώσεις το ...
Continue reading