Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Με ρώτησε κάποιος, τι σου ήμουν. Πριν του πω "τίποτα" έκλεισα μια στιγμή τα μάτια και χάθηκα στο δικό μας "τίποτα". Εκείνο που μέσα του δεν πέρναγε στιγμή που να μην σε σκεφτώ. Ό,τι και να μου συνέβαινε, καλό, κακό, αστείο, αδι...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Το αιώνιο ερώτημα κάθε ερωτευμένου και κάθε απογοητευμένου, είναι αν έχει αγαπηθεί από τον άνθρωπο που ξεχώρισε μέσα στα πλήθη και που του δόθηκε ολοκληρωτικά. Ακόμα κι αν άκουσε αμέτρητα «σ’αγαπώ», το μόνο «σ’αγαπώ» που διεκδ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Κάπου κάπου σε θυμάμαι, κάπου κάπου με ξεχνάς και κάπως έτσι συνεχίζεται η ζωή. Ξέρεις νιώθουμε πολλές φορές παραπάνω από αυτά που μπορεί η ψυχή να αντέξει. Την φορτώνουμε με κάθε λογής συναισθήματα και την αφήνουμε άξια της δικ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ξεκινήσαμε, δειλά. Άτολμα. Άφοβα και δισταχτικά, βάζοντας κενό σε κάθε πρόταση που θα μπορούσε να ειπωθεί. Παλεύαμε μέσα μας με μάχες ανιαρές και νεκρικές σιωπές. Προχωρούσαμε σιγά, ακροβατώντας πάνω σε ένα σχοινί, σα να ήταν έτοι...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Το μόνο που θέλω, είναι να σε βλέπω να γελάς. Το μόνο που θέλω, είναι να σε βλέπω και να σε νιώθω ευτυχισμένο. Γι' αυτό είμαι εδώ. Για να σε ηρεμώ και να σε χαλαρώνω. Για να σ' αγαπάω, να σε στηρίζω, να σε προσέχω. Είμαι εδώ, για...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Σαλέπη Το να έχεις έναν άνθρωπο στη ζωή σου αφού εσύ τον επέλεξες ονομάζεται τουλάχιστον ευτυχία. Νιώθεις ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος ταυτόχρονα. Νιώθεις πως έχεις βρει το κομμάτι που σου έλειπε. Τον άνθρωπο που απλώς με ένα χαμόγελο θα ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Ένα μεγάλο ευχαριστώ απ' τα βάθη της καρδιάς μου. Σε σένα αγαπημένε μου, γιατί μ' αγαπάς. Γιατί μ' έκανες να αγαπήσω και πάλι εμένα. Εμένα που μ' άφησα πίσω σ' εκείνο το σταυροδρόμι που λέγεται χρόνος. Για τα πενήντα χρόνια που κ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Πυλαρινού Θέλω να σε κοιτάζω! Γνωρίζω τη φωνή σου! Σε αναγνωρίζω όταν έρχεσαι από τη γωνιά του δρόμου. Νιώθω το άρωμά σου όταν μπαίνω σε ένα δωμάτιο από το οποίο μόλις έχεις φύγει. Γνωρίζω τον τρόπο που ανασηκώνεις τη φτέρνα σου όταν π...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ακούσαμε, ξενερώσαμε, φύγαμε. Λόγια μεγάλα, βασιλικά που σε ανεβάζουν στον ουρανό και σε κάνουν τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στη γη. Τόσο όμορφα και τόσο μαγικά, μόνο για εσένα. Και λες πόση αγάπη να αντέξεις πια. Που βγαίνου...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Σαν αστείο κακό ακούγεται αυτό όλο. Εσύ κι εγώ, δεν γίναμε τελικά ποτέ ένας μεγάλος έρωτας. Ούτε καν ένα φλογερό παρελθόν! Γίναμε μια ανάμνηση συμπαθητική, χωρίς ένταση, χωρίς ουσία, χωρίς πάθος. Εμείς, χαμένοι στην καθημ...
Continue reading