Loading posts...
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Σήμερα μου ήρθε στο μυαλό ένα γνώριμο τραγούδι. Παλιό αγαπημένο. Έτσι ξαφνικά. Και αμέσως ένιωσα εκείνο το φτερούγισμα στον χτύπο της καρδιάς και εκείνο το περίεργο αίσθημα που νιώθεις στο στομάχι όταν το αεροπλάνο απογειώ...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Μα πώς γίνεται; Πώς γίνεται να σε αφήσω; Υπήρξαμε ξανά. Το ξέρω. Σε μια άλλη ζωή. Σε κάποιον άλλο χρόνο. Σε ένα άλλο σύμπαν. Σε ήξερα. Πριν μου ξυπνήσεις το υπόλειμμα αυτής της μοιραίας, κοσμικής σύνδεσης. Σε γνώριζα. Ποτέ δε φα...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Κάηκα ολοζώντανη, με πήρε και με σήκωσε μαζί σου και τα τίναξα όλα στον αέρα μέσα σε μια νύχτα γιατί είμαι παλαβή εγώ. Πήγα να κρυφτώ πίσω από την μάσκα μου και δεν τα κατάφερνα καθόλου καλά, δεν το είχα μαζί σου. Και παραδόθηκα γιατ...
Continue reading
Γράφει η Μοσχούλα Σολάκη Όλα ξεκινούν από τη στιγμή που έρχεται η ώρα της αναμέτρησης. Μυαλό και καρδιά αποφασίζουν να παλουκωθούν σε μια τραμπάλα. Από πια μεριά θα γύρει άραγε; Φορές που η λογική χάνει έδαφος και το συναίσθημα γίνεται ο απόλυτος κυρίαρχος...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Εκείνος ο άγνωστος που λέγεται έρωτας. Αυτός που όταν σου χτυπήσει την πόρτα χάνεις την γη κάτω από τα πόδια σου. Καρδιά και μυαλό σε πλήρη αταξία και σκέψεις που τρέχουν δεξιά και αριστερά. Εκείνος ο άγνωστος που δεν σε αφήνει ν...
Continue reading
Γράφει η Βαλέρια Γιώτη Με κουράζουν οι βαριές συζητήσεις. Δε θέλω να μου πεις τι νιώθεις, δε θέλω να σου πω τι νιώθω. Έχω μάτια για να βλέπω και μυαλό για να καταλαβαίνω. Δε με νοιάζει καν το να κάτσουμε να βρούμε λύσεις για τα μεγάλα μας προβλήματα. Ίσω...
Continue reading
Γράφει η Ανθή Γεώργα Σήμερα θα σου μιλήσω για εκείνα τα έξυπνα πουλιά που πιάνονται από τη μύτη. Μα θα ξεκινήσω μιλώντας σου για εκείνη· που ψυχή έδωσε, αλλά στης φτήνιας και της μικροπρέπειας το καρτέρι δεν ενέδωσε. Για εκείνη που δόθηκε, αλλά δεν παραδό...
Continue reading
Γράφει η Ισμήνη Κάραλη Ανασύρω από τη μνήμη μου κρυστάλλινη την εικόνα σου: Εκείνη την πρώτη φορά που διέκρινα τη μορφή σου να με περιμένει εκεί στο παράθυρο, κοιτώντας κάτω το δρόμο με αγωνία. Κι εγώ κρυμμένη πίσω από ένα δέντρο στην άλλη πλευρά του δρ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ποιος είπε πως μπορείς να είσαι ερωτευμένος, να αγαπάς και να επαναπαύεσαι; Τον έρωτα δεν τον ξεχνάς. Δεν τον αφήνεις. Δεν το πετάς σαν τα παλιά μαξιλάρια του καναπέ παραδίπλα σαν πάρεις τα καινούργια. Δεν τον ανεβάζεις στο πα...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μ’ αρέσει να ποντάρω σε σένα. Στο βλέμμα σου, στη θλίψη, που στεγνώνει τα μάτια σου και στα χείλη που ρυτιδιάζουν στο φως. Δεν μπορεί να σταθεί πλάι σου ο χρόνος. Δεν μπορεί να περιμένει στη στάση. Δεν μπορεί να κυλά μηχανικά στη...
Continue reading