Loading posts...
Γράφει η Ισμήνη Κάραλη "Αγάπη που γινες δίκοπο μαχαίρι, κάποτε μου δινες μόνο τη χαρά" - Πες μου αδέλφι, αν μπορούσες να διαλέξεις, αν σε γύριζα πίσω στο χρόνο, τι θα διάλεγες; Να ερωτευθείς ή να μείνεις ανέγγιχτος απ' τον έρωτα; - Τι ρωτας; Δε διαλέγου...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Σκούταρη Προσπαθείς να θυμηθείς πότε ξύπνησες τελευταία φορά και ένιωθες τόση γαλήνη μέσα σου, ποτέ κοίταζες τα αστέρια και σκεφτόσουν ότι και κάποιος άλλος τα κοιτάει και έχει στο νου του εσένα, ποτέ άνοιξες την καρδιά σου σε κάποιον έτσι αβ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Βλέπεις εγώ δεν είχα μάθει να διεκδικώ για να κερδίσω. Είχα μάθει να σε λατρεύω για να κερδίσουμε στο τέλος μαζί. Είχα μάθει να μένω και να επιμένω. Να αγαπάω με αφοσίωση. Να αγαπάω σαν τυφλή. Να περιμένω, να πιστεύω.. Να Σε...
Continue reading
Με κάνεις και γελάω.. Με κοιτάς με αυτό το παιδικό σου βλέμμα και με λιώνεις.. Με πειράζεις και γελάμε δυνατά, σαν να μην υπάρχει κόσμος τριγύρω.. Με αγκαλιάζεις σφιχτά και τα χέρια σου τυλίγονται γύρω από τη μέση μου τόσο προστατευτικά.. Με φιλάς κι ο κόσ...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Θέλω τη μέρα που θα φύγεις, να μην κάνεις θόρυβο. Σε παρακαλώ. Θόρυβο άσε να κάνει μόνο η απουσία σου ή όλα αυτά που σπάνε μέσα μου κατά καιρούς. Εσύ φύγε αθόρυβα. Στις μύτες, μη με ξυπνήσεις. Δεν είναι όμορφοι οι άνθρωποι ό...
Continue reading
Δεν είμαι φίλος σου. Όχι δεν είμαι ο μαλάκας. Απλά το δέχτηκα για να σε έχω στη ζωή μου. Γιατί όταν μετά από δεκαπέντε τσιγάρα και οχτώ καραφάκια τσίπουρο αποφάσισα να στα πω κι ας γίνουν όλα πουτάνα, με κοίταξες με εκείνα τα μάτια. Τα μάτια που φώναζ...
Continue reading
Γράφει η Θέμιδα Κυριακάκη Hσουν από εκείνους τους άντρες που δεν πίστευα ποτέ ότι θα μπορούσα να ερωτευτώ και να αγαπήσω. Θυμάμαι την πρώτη φορά που μου ζήτησες να βγούμε να πάμε βόλτα με τον σκύλο σου να φάμε ένα σουβλάκι στο χέρι άντε και ένα παγωτό και ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Πρώτη φορά την είδε ένα φθινοπωρινό απόγευμα Κυριακής. Τα μόνα τρία πράγματα που θυμάται από εκείνη την πρώτη ματιά είναι το φύσημα του ανέμου να μετατρέπεται σε τραγούδι και το σαγηνευτικό ζευγάρι ματιών που φορούσε, στο χρώμα το...
Continue reading
Α Μέρος Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Επιτέλους! Η παράσταση τους ξεκίνησε! Κάπου εκεί, μέσα στον Σεπτέμβρη. Ετοιμάζονταν πολύ καιρό τώρα, ο κάθε ένας μονός του άλλα και οι δυο μαζί. Χωρίς να το ξέρουν, χωρίς κάνεις από τους δυο να γνωρίζει τι ένιωθε...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Η ζωή της σαν το βέλος. Μια γραμμή μ' αρχή και τέλος, όπου η αιχμηρή πλευρά ευάλωτα κυριάρχησε να σμιλεύει το κουράγιο της κι ο φόβος να αλωνίζει φλερτάροντας με το νου. Οι φόβοι της. Άνθρωποι, κοιτούσαν όλοι να πάρουν κάτι απο...
Continue reading