Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα Εκείνος και Εκείνη προσπερνούσαν στη ζωή τους έναν-έναν ώσπου να βρούνε τον σωστό. Εκείνος και Εκείνη. Ένα τρένο. Ένα βαγόνι. Εκείνος, βρήκε μια κενή θέση δίπλα σε Εκείνη. Και Εκείνη, βρήκε μια κενή θέση δίπλα σε Εκείνον. ...
Continue reading
Γράφει η Βάλια Κ. Να ανοίγεις τα μάτια σου και να τον αντικρίζεις να κοιμάται δίπλα σου. Να νοιώθεις την αναπνοή του γαλήνια και να ηρεμείς και εσύ. Να παίρνεις δύναμη από την ηρεμία του προσώπου του. Να περιμένεις να ξυπνήσει για να δεις το χαμόγελο του κ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Υπάρχουνε χέρια που θα κρατήσουνε μέσα τους την ζωή σου σαν κάτι ιερό. Θα φυλάξουνε τους καημούς σου και θα γίνουνε σαν το βαμβάκι απαλά να σκουπίσεις τα δάκρυα σου. Θα ανάβουνε σαν φάροι μέσα στο μισοπέλαγος και θα σου δείχνο...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Μπλε πόθος, ο δικός μου για σένα. Μπλε κι απύθμενος, σαν εκείνο το μπλε φουλάρι που τραβολογούσα στο νησί το καλοκαίρι περιμένοντας εσένα μάταια να φανείς. Ναι, μπλε είναι ο πόθος μου για σένα. Τίποτε λιγότερο από αυτό. Το...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Είναι και κάποιες αγκαλιές, αλλιώτικες από τις άλλες. Χάνεσαι μέσα τους. Λυτρώνεσαι και ανασαίνεις πάλι! Είναι εκείνες που παρακαλάς να κρατήσουν λιγάκι παραπάνω. Να! Μια σταλίτσα παραπάνω. Για να νιώσεις πως εξουσιάζεις το χρόνο. Για ν...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Μπαίνει μέσα στο μπαρ, κι αυτή τη νύχτα. Μυστήρια γυναίκα, ντυμένη στα μαύρα, κι αυτή τη φορά. Δε μιλάει σε κανέναν, δεν κοιτάει κανέναν. Προχωράει με το βλέμμα στραμμένο στην πορεία που νοητά έχει χαράξει, για να καταλήξει σε ένα ...
Continue reading
Γράφει η Αγγελική Καμπέρου Με ρώτησαν πάλι εχθές αν είμαι καλά. Πάλι η ίδια ανούσια απάντηση. Είμαι μια χαρά. Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα. Με ρώτησαν αν ακόμα σε θυμάμαι. Γελάω. Η ερώτηση θα έπρεπε να ήταν αν σε ξέχασα ποτέ. Κουνάω το κεφάλι μου και γελάω ...
Continue reading
Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Έλα, καρδιά μου. Τράβηξε το πάπλωμα, να σκεπαστεί καλά η αγάπη μας, προτού προλάβει και κρυώσει. Όλο το βράδυ τη νανούριζα μέσα στην αγκαλιά μου, τρυφερά κρατώντας την κοντά στο μέρος της καρδιάς. Με χάδια θερμά να τη ζεστάνω , σαν έ...
Continue reading
Θα έκανες τα πάντα για μένα, είπες.. Κι όμως, την ίδια εκείνη στιγμή, το βλέμμα σου φώναζε «Φοβάμαι».. Η αλήθεια είναι ότι αντέχεις να ζήσεις χωρίς εμάς. Και καλά κάνεις, δηλαδή. Εσύ. Γιατί εγώ, δε φοβάμαι, ποτέ δε φοβήθηκα. Δεν με τρόμαξαν ούτε για μια σ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Πόσος καιρός είχε περάσει; Έξι χρόνια; Εφτά; Κι όμως ακόμα γυρνούσες σαν στοιχειό στις μνήμες μου. Τι κάνεις άραγε; Πού γυρνάς και ποια χέρια σε αγγίζουν; Ποια χέρια σε γεύονται; Γιατί αυτό ήσουν. Ένα άπιαστο αερικό, σκέτ...
Continue reading