Loading posts...
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Η ώρα πέντε το πρωί. Σε μια πόλη αδειανή,που ακόμη κι η νύχτα κοιμάται κι ονειρεύεται, περπατάω αγκαζέ μαζί με τη σιωπή. Σαν ζευγάρι ερωτευμένο που ξέφυγε από ταινία εποχής, παλιά, ρομαντική. Ένα σκυλί μας κοιτάζει αδιάφορα, μια ματιά μ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Πεταλούδες οι αγαπημένες μου! Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε γι’ αυτές. Κοίτα τώρα πως έχει η κατάσταση. Αν δεν έρθουν αυτές οι πεταλούδες δεν έχει νόημα αγάπη μου. Έλα τώρα! Μην μου πεις πως δεν το έχεις νιώσει ποτέ. Λες ψέματ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Κρατάς μυστικό; Απόψε δε θα σου γράψω, για όσα ήδη γνωρίζεις. Δε θα αναφερθώ στο τότε, στις στιγμές που ζήσαμε. Απόψε θα σου γράψω για το τώρα μου. Το τώρα μου χωρίς εσένα. Είναι καλοκαίρι πια - κι όπως και πέρυσι, έτσι κ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Πόσες φορές θα σου πω, ότι δεν φταις εσύ που πετάχτηκες στην μέση του δρόμου. Εγώ φταίω που έτρεχα ανέμελη χωρίς ζώνη, χωρίς φρένα να σε συναντήσω. Πάντα η χαρά σκοτώνεται στην διαδρομή. Η λύπη είναι ήδη εκεί,σε μια λάθος στρ...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Ξημερώματα τελειώνω από την δουλειά κι ετοιμάζομαι να φύγω. Μια πιτσιρίκα, είναι δεν είναι 25 κάθεται στο συντριβάνι απέναντι και κλαίει με λυγμούς. Το ελληνικό φιλότιμο λέει "άντε ρώτα ρε μαλάκα τι έχει" και η πείρα πίσω από...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Να γράφεις, όπως παλιά. Να μου δίνεις λέξεις βγαλμένες από τα σπλάχνα της καρδιάς σου, ραντισμένες με ίσα μέρη αγάπης και πόθου. Να μου γράφεις, παντού. Σε γράμματα, σε κάρτες, σε χαρτομάντιλα. Στον τοίχο με γκράφιτι της καρδιά...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τι με κοιτάς; Τελείωσαν οι λέξεις. Τελείωσαν και οι αντοχές. Τώρα δρόμο. Ναι. Μην με κοιτάς άλλο. Πάρε δρόμο. Ότι είχα να (σου) δώσω στο έδωσα. Κι όταν δεν είχα να σου δώσω, το πήρες μόνος σου. Λίγο από καρδιά, πολύ από ψυχ...
Continue reading
Γράφει ο GA.NF Πουτάνα όλα είπες και ανησύχησα και τραβήχτηκα! Και σε άφησα, γιατί δεν είχα δύναμη να σου κρύψω ότι πόναγα εκείνη την ώρα, δεν είχα δύναμη να με αντιμετωπίσω, δεν είχα δύναμη να μην σε πληγώσω παραπάνω. Φοβήθηκα μήπως κάνεις κακό στον εαυτ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Ξυπνάω κι είσαι η πρώτη μου σκέψη και κάθε βράδυ με παίρνει ο ύπνος έχοντας τη μορφή σου στα μάτια μου και τον ήχο της φωνής σου στ' αυτιά μου. Έχοντας το βάρος της απουσίας σου μέσα μου κι έναν κρυφό λυγμό, που κανείς πια δεν...
Continue reading
Γράφει η Ρογκάκου Χριστίνα Σήμερα λοιπόν με μια αφορμή, εκείνου του λαϊκού τραγουδιού της δεκαετίας του 90’ «ο έρωτας με έρωτα περνάει» που έπαιξε στο ραδιόφωνο μετά από χρόνια, ήρθε μια ερώτηση στο μυαλό. Όντως έτσι περνάει; Είναι τόσο εύκολο ο έρωτας ν...
Continue reading