Loading posts...
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Η ζωή της σαν το βέλος. Μια γραμμή μ' αρχή και τέλος, όπου η αιχμηρή πλευρά ευάλωτα κυριάρχησε να σμιλεύει το κουράγιο της κι ο φόβος να αλωνίζει φλερτάροντας με το νου. Οι φόβοι της. Άνθρωποι, κοιτούσαν όλοι να πάρουν κάτι απο...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Τρίτο πρόσωπο, γένους θηλυκού. Είναι πάντα αυτή η γυναίκα, που ανεξάρτητα από την ηλικία και το κοινωνικό της στάτους, αποφασίζει μια ωραία πρωία να θυματοποιηθεί. Ξαφνικά, γουστάρει περιορισμούς στις ανάγκες της, πρόγραμμα σ...
Continue reading
Γράφει η Θέμιδα Κυριακάκη Για πόσο καιρό ακόμα, νόμιζες πως θα σε περιμένω; Πέρασαν σχεδόν δυο μήνες με μόνη μας επαφή τα μηνύματα. Ναι, μηνύματα! Όλη μας η σχέση τελικά, στηρίχτηκε στα μηνύματα. Δεν ήθελες ούτε να με δεις, ούτε να με ακούσεις. Κι η απ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Στη ζωή μας πολλές φορές ερωτευόμαστε ανθρώπους, ακολουθούμε πιστά "φίλους" , δεχόμαστε κάποιες καταστάσεις που τελικά αποδεικνύονται λάθος και μας διαλύουν σωματικά και ψυχολογικά. Προσπαθούμε να τα ξεπεράσουμε και να ξεχαστούμε ...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Άλλος ένας χρόνος που φτάνει στο τέλος του έχοντας εξαντλήσει σχεδόν όλες του τις μέρες. Κοιτάζω το ημερολόγιο που αλλάζει τις σελίδες του με τάξη και συνέπεια. Με μια πειθαρχία απίστευτη... Με την ίδια πειθαρχία που σε περίμενα...
Continue reading
Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Γιατί τα απλά πράγματα πρέπει να γίνονται τόσο δύσκολα; Πάντα πίστευα ότι για να μπορέσεις να δημιουργήσεις μια σχέση που να αξίζει τον κόπο, οφείλεις να είσαι ο εαυτός σου. Δεν χρειάζεται να προσποιείσαι ότι είσαι κάποιος άλ...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου Είσαι ο άντρας του λεωφορείου και είμαι μια κρυφή θαυμάστριά σου. Κάνουμε κάθε μέρα την ίδια διαδρομή μέχρι την στάση που κατεβαίνω. Πάντα κατεβαίνω εγώ πρώτη! Χρόνια είχα να ξυπνήσω με τόση όρεξη για να πάω στην δουλειά. Το...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα Εκείνος και Εκείνη προσπερνούσαν στη ζωή τους έναν-έναν ώσπου να βρούνε τον σωστό. Εκείνος και Εκείνη. Ένα τρένο. Ένα βαγόνι. Εκείνος, βρήκε μια κενή θέση δίπλα σε Εκείνη. Και Εκείνη, βρήκε μια κενή θέση δίπλα σε Εκείνον. ...
Continue reading
Γράφει η Βάλια Κ. Να ανοίγεις τα μάτια σου και να τον αντικρίζεις να κοιμάται δίπλα σου. Να νοιώθεις την αναπνοή του γαλήνια και να ηρεμείς και εσύ. Να παίρνεις δύναμη από την ηρεμία του προσώπου του. Να περιμένεις να ξυπνήσει για να δεις το χαμόγελο του κ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Υπάρχουνε χέρια που θα κρατήσουνε μέσα τους την ζωή σου σαν κάτι ιερό. Θα φυλάξουνε τους καημούς σου και θα γίνουνε σαν το βαμβάκι απαλά να σκουπίσεις τα δάκρυα σου. Θα ανάβουνε σαν φάροι μέσα στο μισοπέλαγος και θα σου δείχνο...
Continue reading