Loading posts...
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Μπλε πόθος, ο δικός μου για σένα. Μπλε κι απύθμενος, σαν εκείνο το μπλε φουλάρι που τραβολογούσα στο νησί το καλοκαίρι περιμένοντας εσένα μάταια να φανείς. Ναι, μπλε είναι ο πόθος μου για σένα. Τίποτε λιγότερο από αυτό. Το...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Είναι και κάποιες αγκαλιές, αλλιώτικες από τις άλλες. Χάνεσαι μέσα τους. Λυτρώνεσαι και ανασαίνεις πάλι! Είναι εκείνες που παρακαλάς να κρατήσουν λιγάκι παραπάνω. Να! Μια σταλίτσα παραπάνω. Για να νιώσεις πως εξουσιάζεις το χρόνο. Για ν...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Μπαίνει μέσα στο μπαρ, κι αυτή τη νύχτα. Μυστήρια γυναίκα, ντυμένη στα μαύρα, κι αυτή τη φορά. Δε μιλάει σε κανέναν, δεν κοιτάει κανέναν. Προχωράει με το βλέμμα στραμμένο στην πορεία που νοητά έχει χαράξει, για να καταλήξει σε ένα ...
Continue reading
Γράφει η Αγγελική Καμπέρου Με ρώτησαν πάλι εχθές αν είμαι καλά. Πάλι η ίδια ανούσια απάντηση. Είμαι μια χαρά. Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα. Με ρώτησαν αν ακόμα σε θυμάμαι. Γελάω. Η ερώτηση θα έπρεπε να ήταν αν σε ξέχασα ποτέ. Κουνάω το κεφάλι μου και γελάω ...
Continue reading
Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Έλα, καρδιά μου. Τράβηξε το πάπλωμα, να σκεπαστεί καλά η αγάπη μας, προτού προλάβει και κρυώσει. Όλο το βράδυ τη νανούριζα μέσα στην αγκαλιά μου, τρυφερά κρατώντας την κοντά στο μέρος της καρδιάς. Με χάδια θερμά να τη ζεστάνω , σαν έ...
Continue reading
Θα έκανες τα πάντα για μένα, είπες.. Κι όμως, την ίδια εκείνη στιγμή, το βλέμμα σου φώναζε «Φοβάμαι».. Η αλήθεια είναι ότι αντέχεις να ζήσεις χωρίς εμάς. Και καλά κάνεις, δηλαδή. Εσύ. Γιατί εγώ, δε φοβάμαι, ποτέ δε φοβήθηκα. Δεν με τρόμαξαν ούτε για μια σ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Πόσος καιρός είχε περάσει; Έξι χρόνια; Εφτά; Κι όμως ακόμα γυρνούσες σαν στοιχειό στις μνήμες μου. Τι κάνεις άραγε; Πού γυρνάς και ποια χέρια σε αγγίζουν; Ποια χέρια σε γεύονται; Γιατί αυτό ήσουν. Ένα άπιαστο αερικό, σκέτ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Εκείνος μονάχος και προδομένος και εκείνη πιο μόνη, δυο μοναξιές επικίνδυνα εύφλεκτες. Παιχνίδια και οι δυο τους στα χέρια μιας μοίρας που τους ετοίμαζε κάτι που ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δεν το φαντάζονταν. Δεν σκόπευε να ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι αν έπρεπε να τα ξανακάνω όλα από την αρχή, τίποτα δεν θα άλλαζα. Τίποτα δεν θα σου έδινα λιγότερο. Τίποτα δεν θα κράταγα για μένα. Όλα από την αρχή, όλα ξανά. Οι λάθος άνθρωποι, στην λάθος στιγμή, στη λάθος στροφή στον πιο ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Απόψε θα σου πω εαυτέ μου ένα παραμύθι για να κοιμηθείς ήσυχα. Να μην χρειαστείς τα χέρια του για να σε ηρεμήσουν και να σε γαληνέψουν. Δεν είναι πλέον εδώ άλλωστε. Βράδιασε και η νύχτα τον πήρε κοντά της. Προτίμησε να πάει σε εκεί...
Continue reading