Loading posts...
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Η αγάπη είναι η θάλασσα που ταξιδεύουν όλες οι ψυχές. Ακόμη κι αυτές που δεν παραδέχονται ότι μόνες δεν βρίσκουν στο ταξίδι νόημα κανένα. Αυτές που παριστάνουν ότι καλοπερνούν διασκεδάζοντας την ερημιά τους. Πλέουν στα νερά της...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Εγώ ο δειλός. Εγώ που έπαιξα μαζί σου. Εγώ που ήρθα και σου αναστάτωσα τη ζωή. Που σου υποσχέθηκα χαρές. Που σου πήρα τα μυαλά με τα καπρίτσια μου. Κάτι μασκαρεμένες στην ουσία ανασφάλειες που δεν μπόρεσα ποτέ να ξεπετάξω από ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Έρχεται μία στιγμή στην ζωή σου που τα πιο μικρά πραγματάκια, γίνονται τα πιο σπουδαία για σένα. Που όλα τα προηγούμενα φαντάζουν ήδη μικρά και ασήμαντα μπροστά σε αυτά. Έρχεται μια στιγμή που η πιο όμορφη λέξη που ακούς είναι μ...
Continue reading
Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Ακριβοπληρωμένος εραστής ο πόθος. Ζιγκολό που στολίζει το γυμνό της δέρμα με τα ακριβά φιλιά του. Πέρλα - πέρλα τυλίγονται τα χάδια του γύρω απ'το λεπτό λαιμό της και αργά, πολύ αργά, ακολουθούν το μονοπάτι της σπονδυλικής της στήλης...
Continue reading
  Ο Ερωτας. Ο φτερωτός παντοδύναμος των πλανητών και των Θεών. Ο μονοδιάστατος, ο μονοκόμματος, ο εγωιστής έρωτας που εγωκεντρίζει όποιον τυχερό ή άτυχο χτυπήσει με τα βέλη του. Που λειτουργεί σαν ηρωίνη στο αίμα, όσο σε ταξιδεύει, τόσο σε εξαϋλώνει...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Θυμάμαι που όταν γνωριστήκαμε είχες πάρει ένα πορτοκάλι και πάνω του είχες ζωγραφίσει εμένα. Δύο μάτια, ένα χαμόγελο και μια.. "φραντζουλα ".. Έτσι με έλεγες. Το είχες πάνω στο γραφείο σου να με έχεις πάντα κοντά σου.. Εγώ γελού...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου "Καληνύχτα καρδιά μου". "Όνειρα γλυκά ψυχή μου". Νυχτερινοί διάλογοι στο τηλέφωνο από ανθρώπους που αγαπιούνται, ή έστω που νομίζουν πως αγαπιούνται. Που έχουν κάτι ξεχωριστό ή που προσπαθούν να το κάνουν κάτι ξεχωριστό. Θέλεις ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Το ημερολόγιο από την ώρα που ξύπνησα,δείχνει 26 Οκτωβρίου. Πρέπει να γιορτάσω, σκέφτηκα. Πρέπει να ανταποδίδω ευχές και χαμόγελα. Σήμερα θα πρέπει να είμαι χαρούμενη. Περνούσαν οι ώρες κι εγώ ένιωθα όλο και πιο εξαντλημένη α...
Continue reading
Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Καθισμένη μπροστά στο παράθυρο, χαζεύω το πέρασμα των εποχών. Κίτρινα φύλλα, ξερά, που στον άνεμο χορεύουν το βαλς των γερασμένων ονείρων, παρασέρνουν μαζί τα καλοκαίρια που έσβησαν και πάλι. Τα ξύλα στο τζάκι σιγοψιθυρίζουν κι αυτά ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Τα πρώτα φώτα της πόλης άρχισαν να σβήνουν. Ξημέρωσε πάλι! Τα ρούχα μυρίζουν τσιγάρο και η ανάσα αλκοόλ. Κάπως έτσι, πιωμένος, ζαλισμένος, ανοίγω δειλά την πόρτα του σπιτιού. Για άλλη μια φορά, για ένα ακόμη ξημέρωμα, οι σκέψεις βασ...
Continue reading