Loading posts...
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Να πεθαίνει ο ένας για τον άλλον… Να ζουν την κάθε στιγμή σα να είναι η τελευταία. Να κοιτάζονται στα μάτια και να αντικρύζουν έναν καινούριο κόσμο… Κάθε φορά. Με χάδια να αποκοιμούνται. Να ψηλαφίζουν τα πρόσωπα ο ένας του άλλου, ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Για πες μου, αν ήξερες ότι θα φύγω θα έτρεχες να με προλάβεις ή θα με κοιτούσες από μακριά να χάνομαι; Για πες μου, αν ήξερες πως χάνομαι σε κάποια άλλη αγκαλιά θα με διεκδικούσες ή θα παρατούσες τα όπλα; Για πες μου, αν έβλεπες ...
Continue reading
Γράφει η Έλενα Τσακαλίδου Άνθρωπος. Τι πολυπλοκότητα.. Πώς να εξηγήσει κανείς το άπειρο; Ποιος χορός των άστρων ξυπνάει μέσα μας κάθε που βουλιάζουμε στην πηχτή λάβα του έρωτα; Και έτσι ξαφνικά κάτι αλλάζει, μεταλλάσσεται, έρχεται πάνω σου ως κύμα ορμητικό ...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Απόψε θα μιλήσουμε για ‘κείνες τις παρολίγον ευτυχίες... Για ‘κείνους τους έρωτες που ξεκίνησαν «Παρασκευή» και κατέληξαν μια ανιαρή, δυσβάσταχτη «Δευτέρα». Σαν τώρα θυμάμαι εκείνη τη νύχτα της ελευθερίας. Της δικής μας ελευθερί...
Continue reading
Γράφει η Ισμήνη Κάραλη Με στριμώχνεις στα σχοινιά. Δεν μου αρέσει που μ' αναγκάζεις να γράφω αλήθειες. Αν θες, μπορώ να σου γράψω κάτι δημοφιλές, κάτι πιασάρικο, αλλά όχι αυτό. Ο απόλυτος έρωτας! Προς Θεού! Λέξεις αναζητούνται για να γεμίσουν το χαρτί πο...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Δεν έχω κάποιο λόγο να μείνω. Ό,τι είχα να πω, το είπα. Λέξεις βαριές που δε συνηθίζω να λέω, λόγια φτηνά που δεν είναι του γούστου μου. Ό,τι είχα να κάνω, το έκανα. Διέγραψα συνήθειες που μας ήθελαν μαζί, άφησα πίσω κάθε σημάδι π...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Είναι και εκείνες οι στιγμές που νιώθεις πως θέλεις να φύγεις από όλα και όλους. Και φεύγεις γιατί έτσι πρέπει να κάνεις. Πρέπει λέει! Ξέρεις από αυτά τα δικά σου τα πρέπει… Μετά σου λείπουν και καταλαβαίνεις πως δεν μπορείς...
Continue reading
Γράφει ο Πέτρος Κουντούρης "Και τι ζητάω, τι ζητάω, μια ευκαιρία στον παράδεισο να πάω", έπαιζε το ράδιο χαμηλά - χαμηλά, σαν να μην έπρεπε να το ακούσω. Εκείνο το πρωί ξύπνησα κι ένιωσα τόσο κρύος, τόσο μόνος. Γύρισα πλευρό μέσα στο μωβ δωμάτιο κι όλα ήτ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Μέρος 2ο Ο Θεός υποκλίθηκε μπροστά σε αυτόν τον έρωτα. Και αυτοί οι δυο υποκλίνονταν ο ένας στον άλλον. Υποκλίνονταν, γοητεύοταν, ανακάλυπταν και τρόμαζαν συνάμα από την ένταση των συναισθημάτων. Όλα ήταν αλλιώτικα, όλα ήταν...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Σαν την συγγνώμη που ταπεινώθηκε πριν ζητηθεί. Έτσι ένιωσα. Για σένα ήμουν ακριβώς αυτό που έχεις και τώρα, τίποτα. Ένα τίποτα που νοιαζόταν για εκείνο που ακριβώς είσαι. Κι εσύ με παραμελήσες για λόγο που ποτέ δεν θα μάθεις. ...
Continue reading