Loading posts...
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Εκείνον που αγαπώ θέλω να τον κοιτάζω και να βουρκώνω. Να στάζουνε τα μάτια μου αγάπη και προσευχή. Να ακουμπάω τα ακροδάχτυλα μου στο στομα του και να αφουγκράζομαι την ψυχή του. Εκείνον που αγαπάω θέλω να τον τυλίγω με αφοσίω...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Έμειναν μόνο οι λέξεις σε έναν κόσμο που φλέγεται και χρωματίζει τη σκόνη. Ο ήχος της βροχής υπακούει, ξεπλένει τα χρώματα και τα κάνει να λιώνουν. Το πορτοκαλί της φωτιάς γίνεται κίτρινο του ήλιου, το μπλε τ’ ουρανού είναι θαλασσ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Είναι όμορφες οι στιγμές που ζεις μόνος. Δεν έχεις στο μυαλό σου τίποτε άλλο παρά μόνο πως θα περνάς καλά με τους φίλους σου! Οι ημέρες περνάνε και εσύ νιώθεις γεμάτος. Όμορφες βραδιές, πρωινά, βόλτες, γέλια. Είναι όλοι καλά μα...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Μια ζεστή αγκαλιά του Μορφέα με παρασέρνει σε απόσταση αναπνοής από το άγγιγμα της ψυχής σου. Μέσα σ' ένα σκοτεινό δάσος, σε ένα παγωμένο τοπίο. Ψηλά δέντρα που σου προκαλούν τρόμο, αδιαπέραστα από το φως του ήλιου, αφιλόξενα σε...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Σε θυμάμαι μικρή μου μετανάστρια... Όσο και να σου μοιάζει περίεργο, ακόμη σε θυμάμαι μετανάστρια της καρδιάς μου. Σε θυμάμαι εκεί στην άκρη, στην άκρη του σταθμού των τρένων να περιμένεις να με δεις για πρώτη σου φορά. Να κρ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Εγώ που λες φίλε μου, όταν σου συστήθηκα, σου είπα μόνο το όνομά μου. Νέτο, σκέτο. Κι εσύ, αποφάσισες να παίξεις. Πίστευες, πως μπορείς να παίξεις. Μπράβο σου και μαγκιά σου, αλλά δεν με μέτρησες σωστά. Δεν μέτρησες φίλε μου ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Σου προσφέρω τον εαυτό μου... Σου προσφέρω την βουρκωμένη μου καρδιά .. Την σκληρή ζωή μου.. Σου προσφέρω την ειλικρίνεια και την πίστη μου και όλα εκείνα που θα μπορώ να σου αφιερώσω αγαπώντας σε.. Ένα κομμάτι από την σάρκα μ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Από όλα όσα περάσαμε μαζί, μου έχει μείνει μόνο μια κούτα αναμνήσεις! Καλές, κακές, δε βαριέσαι ... Όλα τα υπόλοιπα φρόντισα να τα ξεφορτωθώ. Πήρα ψαλίδια και κομμάτιασα το παρελθόν. Πήρα καινούργιες κλωστές και άρχισα ξανά να ρά...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου Ήταν εκεί στην μέση του δρόμου, περπάταγα σκυφτή χαμένη στις σκέψεις μου. Και σε άκουσα ξαφνικά να λες το όνομα μου, μετά είδα το πρόσωπο σου, μούδιασα. Το σαγόνι μου άρχισε να τρέμει και η ψυχή μου λες και βγήκε από το σώμα μου, ...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Ένα μικρό φωτάκι αναμμένο στο κομοδίνο. Ίσα που να φωτίζει διακριτικά το σκοτάδι του δωματίου. Ίσα που να δίνει λίγο φως στις μαύρες σκέψεις του μυαλού του. Κοιτάζει έξω από το παράθυρο. Το βλέμμα του μαγνητίζεται από το μαύρο, γυαλιστε...
Continue reading