Loading posts...
Γράφει η Χριστιάνα Τσομπάνη Μείνε, μείνε, μείνε. Με ταρακούνας και ξυπνάω. "Παραμιλουσες" μου λες. "Αγκάλιασε με και μη μιλάς." "Σταμάτα να κλαίς εδώ είμαι δεν έφυγα." Μα το είδα στον ύπνο μου. Δεν έφυγα. Μείνε. Όλο μου το είναι σου ζητάει να μείνει...
Continue reading
Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Ένα φως αχνοφέγγει στο τελευταίο παραθύρι, εκεί ψηλά, στη σοφίτα του μυαλού. Εκεί που αγαπάει η ψυχή να κλειδώνεται τα βράδια και να χάνεται. Ανάβει ένα μικρό κερί δίπλα στο περβάζι κι αφήνει όλα της τα ιμάτια να πέφτουνε στο πάτωμα....
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Αλήθεια, έχεις ερωτευτεί ποτέ; Μη βιαστείς να μου απαντήσεις, σκέψου πρώτα… Σου μιλάω για έρωτα! Όχι για ενθουσιασμό, αυτόν που μετά από λίγο καιρό καταλαγιάζει σιγά σιγά και στο τέλος ξεθυμαίνει και γίνεται ανάμνηση. Ούτε για κ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Βρέχει. Κάθε φορά που βρέχει με τέτοια μανία , η σκέψη μου σε σένα γυρνά. Δεν μπορώ να την ελεγξω ,αδυνατω να την υποταξω σε αυτό που λέγεται λογική . Βρέχει... Οπως εκείνη τη μέρα που σε γνώρισα . Οπως εκείνη τη στιγμή που διαστ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου "Κλείνω κι έρχομαι να σε βρω'' Αυτό θέλω να μου πεις μια φορά! Μια γαμημένη φορά να μ'ακούσεις να κλαίω και να μην προσπαθήσεις να με παρηγορήσεις μιλώντας σ΄ένα ακουστικό. Να μη μου πεις "σκούπισε τα μάτια σου'', αλλά να είσα...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Θράσος μωρό μου, από αυτό είχες μπόλικο. Θράσος να μου λες πως με αγαπάς. Θράσος να με κοιτάς και να μου λες πως μόνο εμένα θες. Θράσος να πουλάς τα ψέματά σου τόσο εύκολα χωρίς να βλεφαρίσεις. Από θράσος άλλο τίποτα μα κάπου έ...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Μίλα. Πες αυτά που σκέφτεσαι. Πες αυτά που νιώθεις. Μίλα. Πες αυτό που θες. Περνάει ο καιρός και δε μιλάς. Περνάνε οι στιγμές, τα βλέμματα, τα χαμόγελα… Μα δε μιλάς… Κάθε φορά που σε συναντώ, έχω μια κρυφή ελπίδα. Μήπως και με π...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Για κάποιους προδοσία, για κάποιους άλλους κουτσουκέλα και για σένα "δεν είναι αυτό που νομίζεις". Όχι, ρε φίλε. Αυτό ακριβώς που νομίζω είναι. Εγώ δεν είμαι, όμως, αυτή που νόμιζες. Δεν είμαι το κορίτσι που φοράει ροζ πυτζάμες...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι εγώ σε είδα ξέρεις.. Ναι, τις στιγμές που με έχεις κοιτάξει από μακριά, εκείνες που νομίζεις πως δεν σε έχω δει.. Σε είδα και μαζί είδα όλους τους φόβους σου, όλες τις αμφιβολίες σου, όλα τα ρίσκα που δεν τόλμησες να πάρεις. ...
Continue reading
Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Οι πέτρες μιλούν. Και έχουν τον πιο σκληρό, εκκωφαντικό ήχο. Κλείσε τα μάτια σου. Βάλε το αφτί σου πάνω στην καρδιά μου κι αφουγκράσου. Οι πέτρες μιλούν! Είναι στιγμές που ο ήχος τους μοιάζει με ύμνο που ταξιδεύει μέσα στις στοές....
Continue reading