Loading posts...
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Φαντάσου να έρθει κάποια μέρα στη ζωή σου ένας άνθρωπος, που - σχεδόν με θράσος - θα επιδιώξει να σε μάθει. Να σε ζήσει. Να απαιτεί από τον εαυτό του να σε κάνει να χαμογελάς. Να σε βλέπει άβαφη, αχτένιστη,μ' ένα μακό μαύρο φ...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Την βλέπεις στο απέναντι τραπέζι, παλι με την ίδια παρέα, παλι με το ίδιο μαγικό χαμόγελο και τα μοναδικά αυτά μάτια που και που να σε κοιτούν. Το στομάχι σου για ακόμη μια φορά δέθηκε αυτόν τον εκνευριστικό κόμπο που δεν σου...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Να αγαπάς! Αληθινά, δυνατά και απόλυτα, αντρίκια να αγαπάς.     Να νιώθεις! Να πνίγονται οι λύπες σου, να γίνονται ζωή της. Να φιλάς! Και μέσα από τα χείλι σου να ανοίγεις ουρανούς της. Να αγκαλιάζεις! Λιμάνι με τον φάρο ...
Continue reading
Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Και κάπως έτσι, με μια άλλη φωτογραφία στα χέρια μου, έμεινα να χαϊδεύω παγιδευμένα χαμόγελα. Στιγμιαίες εκρήξεις του φακού που στοίχειωσαν τη μνήμη και αλωνίζουν στο μυαλό. Ξεθωριασμένες υποσχέσεις και βαρύγδουπες κουβέντες ...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Βαδίζω μέρες τώρα με στάση κάποιες σκέψεις, το κορμί ακούραστο συνεχίζει. Ήταν ο ατελείωτος προορισμός που σκοτείνιαζε καθώς αργόσβηνε το φως κι έχανα το δρομο μου. Η ακοή μου σύμβουλος, μα μόνο ήχοι της σιωπής μου τραγουδούν ξε...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Ωραία λοιπόν. Μετά από τόσο καιρό, προφανώς και αντιλαμβάνομαι πως εκείνος ο άνδρας που ερωτεύτηκα και αναπόφευκτα εξιδανίκευσα, δεν έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με σένα. Τώρα, λοιπόν, που τελείωσαν όλα- όλα όμως - ακόμα ...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου Βλέπεις, ερωτεύεσαι. Γνωρίζεις, ξαναερωτεύεσαι. Αποφασίζεις να κάνεις σχέση, δίνεις ευκαιρία στην αγάπη να ανθίσει. Μένεις και επιμένεις στη σχέση, αγαπάς. Το μαζί για δύο ερωτευμένους ανθρώπους δεν αργεί να έρθει. Μετά απ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Πιο κοντά μου σε φέρνει πάντα η απουσία. Πάντα η απουσία σε εξουσίαζε. Την κοιτούσες με δέος και θαυμασμό. Πάντα ο κόμπος γινότανε πιο σφιχτός στην απουσία παρά στην παρουσία. Πάντα ζούσαμε όσες απουσίες όριζες εσύ και κάναμε πα...
Continue reading
Γράφει η Blonde Commando Άλλη μια φορά που σου κρατούσα μούτρα.  «Μα, πότε θα μεγαλώσεις;» ρώτησες. «Ποτέ» απάντησα κατηγορηματικά. Την ίδια απάντηση σου έδινα πάντα όταν μου έλεγες πότε θα σταματήσω να σ’ αγαπάω. Πέρασε ο καιρός και προσπάθησα να σε ξεχάσω...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Όλοι στο σχολείο κάναμε φυσική. Σε άλλους άρεσε, κι άλλοι δεν ήθελαν να την βλέπουν στα μάτια τους. Όλοι μας όμως θυμόμαστε έναν νόμο: το νόμο Coulomb! Τι λέει αυτός ο νόμος τώρα. Στην φυσική τα ηλεκτρόνια έλκονται από τα πρωτ...
Continue reading