Loading posts...
Γράφει η Χριστιάνα Τσομπάνη Έτσι θέλω που λες να με διεκδικείς ακόμα και τις φορές εκείνες που με κατακτάς που γίνομαι δικιά σου και εσυ το ξέρεις. Θέλω να με πολιορκείς συνεχώς να με φλερτάρεις αδιάκοπα λες και με γνωρίσες χθες και όχι λες και με ξέρεις κα...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Εκείνη. Καθισμένη στη μέση μιας σκάλας, με τα μάτια της θολά από το ποτό, με το βλέμμα της σταθερά καρφωμένο στον τοίχο. Κοιτάζει τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες σιωπηλά και μέσα τους χάνεται. Μόνη. Δίπλα σε ένα μικρό παραθυράκι που ίσα μπο...
Continue reading
Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου Άσχημο συναίσθημα να είσαι ερωτευμένη με κάποιον κι αυτός να θέλει κάποια άλλη. Να θέλεις να του δώσεις τα πάντα, ότι έχεις μες στην καρδιά σου κι αυτός να στα επιστρέφει πίσω. Έχει κανένα νόημα να προσπαθείς να τον κάνεις να ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Λίγα καί καλά μας έλεγαν όταν ήμασταν μικροί. Στις ερωτικές σχέσεις όμως σίγουρα το ρητό αυτό εφαρμογή δεν βρίσκει. Μη βιάζεσαι να ανταπάντησεις βιαστικά, ότι αυτό που μετράει είναι η ποιότητα και όχι η ποσότητα. Σκέψου το λίγο καλ...
Continue reading
Γράφει η Μάγια Μπαστουνοπούλου - Και αν φύγω; - Έφυγες. Δε θα μπορώ να σε κρατήσω. - Δε φοβάσαι δηλαδή μη σου φύγω; - Φοβάμαι! Αλλά, ο έρωτας είναι σαν τον άνεμο, όταν αποφασίσει να αλλάξει πορεία δε μπορείς να του αλλάξεις κατεύθυνση. - Και εμείς; Ti θ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Μέρα ή νύχτα ζει έρωτας τελικά, ποιος να μπορεί να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα. Ο καθένας τον ζει στην δική του διαφορετική εκδοχή και οι επιθυμίες διαφέρουν. Κάποιοι αναζητούν σκοτεινά δωμάτια με κλειστά παράθυρα, γεμάτα καπνό και ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Ίσως να μη θυμάσαι τίποτα από μένα. Ίσως να 'χεις ξεχάσει τον τρόπο που γελάω και τον ήχο της φωνής μου. Ίσως να' χεις ξεχάσει ότι πίνω σκέτο τον καφέ μου, ότι μισώ το πορτοκαλί χρώμα κι ότι το αγαπημένο μου γλυκό είναι το προ...
Continue reading
Αγάπη μου.. άντρα μου υπέροχε, έρωτα της ζωής μου.. καρδιά μου, ψυχή της ψυχής μου.. Μας χωρίζει μιάμιση δεκαετία, με αποκαλείς μωρό.. Την ίδια ώρα γέρνω στο αυτί σου και σου ψιθυρίζω "μωρό μου".. Εσύ είσαι το μωρό μου το γλυκό, το αγόρι μου.. Το όμορφο κεφά...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Ξένα φιλιά, ξένα σώματα, ξένα χείλη, ξένες λέξεις μέσα στα αυτιά μου. Όλα πια ξένα. Ένα μονάχα ίδιο. Η θλίψη μου. Ξένοι αγκώνες, ξένα γόνατα, ξένες πλάτες. Ξένοι οργασμοί. Τίποτα δικό σου. Μονάχα ένα. Ο πόνος μου. Ξένα σεντόνι...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Μια τούλπα καπνού βγαίνει από τα χείλη της. Μεθυσμένη κι αυτή, γίνεται τέχνη αφηρημένη ενός καπνού που χορεύει αργά με το ρυθμό που δίνει η βροχή, λικνίζεται, σκορπίζεται και χάνεται. Το φεγγάρι μισοφωτισμένο αναζητά κι αυτό το άλλο, μι...
Continue reading