Loading posts...
Γράφει η Δημήτρα Γιαννοπούλου Πώς γίνεται να μοιάζεις τόσο, αλλά να μην είσαι εσύ; Πώς γίνεται να σε κοιτάω στα μάτια και να μη σε βλέπω; Να σ' αγγίζω και να μη σε νιώθω; Πώς γίνεται να λέω τ' όνομά σου και να νομίζω πως απευθύνομαι σε κάποιον άλλο; Πες...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Και τώρα που στα έκανα όλα τα χατήρια, τελειώσαμε; Τώρα που γελάω, που βγαίνω, που φοράω τον καλό μου εαυτό σαν φορεσιά γιορτινή, είμαστε εντάξει; Τώρα που είπα στην ψυχή μου να το βουλώσει και να κάνει ησυχία, να μην ζητά άλλο ...
Continue reading
  Σήμερα είναι ένα διαφορετικό πρωινό. Ξύπνησα και είπα να μιλήσω στη γλώσσα σου. Ρε φίλε... Σου γράφω ''σε αγαπώ τρελλά" και μου απαντάς - μετά από κάποιες ώρες αναμονής - ''από την πόλη έρχομαι'' Πόσες φορές δεν ανακατεύω την καθημερινότητά μου γι...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Αγαπημένη μου! Σου γράφω απόψε ένα γράμμα, με τις αλήθειες μου να παίζουνε στο φως, φανερωμένες και γυμνές όπως σου αξίζουν. Σου γράφω απόψε γιατί θέλω να στα πω. Εγώ που λες, δεν ανήκα σε κανέναν. Όμως, επέλεξα, να είμαι ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Δε μου φτάνει αυτό! Δε μου φτάνει τόσο! Ακόμα να το καταλάβεις; Δε μου αρκεί ένα χλιαρό συναίσθημα, ένα μάλλον πάθος κι ένας ίσως έρωτας. Αν δεν είμαι η απόλυτη επιλογή σου, αν δεν καίγεσαι για μένα, τότε απομακρύνουν, σε παρ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης - Φίλε; - Πες μου. - Έφυγε! Έφυγε, εδώ και καιρό. Δεν μπορώ να ξεχάσω όμως. - Θα ξεχάσεις. - Πώς; - Μόλις περάσει ο καιρός και κυλήσει ο χρόνος, τότε σιγά σιγά, θα ξεθωριάσει από τη μνήμη σου. - Κι αν δεν θέλω; ...
Continue reading
Γράφει ο Nick Murdoch Θέλει μοναξιά για τα βρείς με τον εαυτό σου μου είχες πει, εκείνα τα βράδια τα κενά, γεμάτα συναισθήματα στον αέρα, εκείνα που κλέβουν τις ανάσες σου. Ό,τι θεώρησες δικό σου δεν ήτανε ποτέ, με δανείκες ανάσες πάντα θα χρωστάς φτηνή αγά...
Continue reading
Γράφει η Νέρη Σταβαράκη Τι χρώμα έχει η αγάπη; με ρώτησες. "Το χρώμα που θέλεις να της δώσεις. Το αγαπημένο σου χρώμα." Απάντησα. Ίσως είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου, που οι λέξεις είναι λίγες για όλα αυτά που νιώθω. Χρόνια τώρα σκότωνα τον εαυτό μου καθ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ήρθε η ώρα να κρυφτείς. Άλλωστε από την αρχή το ήξερες πως ήταν "πολλή" και "πολύ" για να αντέξεις. Γιατί ο έρωτας αγάπη μου, έχει μέσα του πάθος, πόθο, ορμή, λύσσα. Γιατί του έρωτα το άγγιγμα άλλοτε είναι χάδι κι άλλοτε σημάδι...
Continue reading
Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου Η αλήθεια είναι πως είμαι λίγο δύσκολος άνθρωπος. Δύσκολος όμως, όχι γιατί απαιτώ παράλογα πράγματα. Αλλα γιατί έχω πονέσει πολύ, όταν εγώ έδινα, χωρίς να απαιτώ να πάρω πίσω. Και φυσικά το έκανα γιατί ένιωθα, γιατί το ήθελα, το α...
Continue reading