Loading posts...
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Φεύγεις. Κάθε μέρα που ξημερώνει σε βρίσκει όλο και πιο μακριά μου. Είχα κάθε δικαίωμα να σ' εμποδίσω κι είχες κάθε δικαίωμα να με παραμερίσεις. Όσο πολύ κι αν σ' ερωτεύτηκα, αποδείχτηκε λίγο για να σε πείσει πως άξιζε να μεί...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Μία μέρα που δεν θα μοιάζει με τις υπόλοιπες θα ερωτευτείς. Μια μυρωδιά,έναν άνθρωπο,ένα άγγιγμα και θα ντραπείς να τον κοιτάξεις στα μάτια. Μια μέρα θα ερωτευτείς έναν άντρα που σου αξίζει. Δεν θα είναι ο πιο όμορφος. Θα είνα...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Όλα δικά σου μάτια μου, όπως λέει και το άσμα. Όλα πολύ, όλα για εσένα, όλα με πάθος και πάλι από την αρχή. Κανείς δεν ξέρει πως θα καταλήξει μια σχέση. Πάντα ξεκινάει με τα καλύτερα ιδανικά αλλά υπάρχει και το τέλος. Πολλές ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Άσε με κάτω. Κατάλαβες τι σου είπα ρε; Μην με αγγίξεις. Δεν θέλω το χέρι σου να με σηκώσει. Δεν θέλω τίποτα. Κανέναν. Αν θες κάτσε κάτω μαζί μου και μη μιλάς. Σιωπή. Λέξη, τίποτα! Κατάλαβες τι σου είπα; Δικαίωμά μου να πέ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Αν κάποτε γυρίσεις, πες μου μονάχα πως σου έλειψα. Τίποτα άλλο. Δεν χρειάζονται "σ' αγαπώ". Δε χρειάζονται δάκρυα στα μάτια. Αν κάποτε γυρίσεις, χαμογέλασέ μου και πες μου πως σου έλειψα. Πως κάθε βράδυ σου έλειπε η καληνύχτα...
Continue reading
Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Είναι από τις νύχτες που ο ύπνος μοιάζει τόσο μακρινός. Τι κι αν ξημερώσει και η καθημερινότητα πάρει πάλι τη γνωστή σειρά της, εσύ παραμένεις κολλημένος σε αυτή την κουβέντα του που σε έκανε να χάσεις τον ύπνο σου ή μήπως κα...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Τί θα ήταν ο έρωτας αν είχε μορφή; Μια πεταλούδα την άνοιξη. Μια πεταλούδα που ανοίγει τα φτερά της και πετάει,που στο αντίκρυσμα της οι άνθρωποι ζουν μια μικρή στιγμή ευτυχίας. Ή μήπως θα ήταν μια θάλασσα; Μια θάλασσα που άλλοτε είναι ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Σα να μην πέρασε μια μέρα, εσύ κι εγώ, ξανά μαζί. Όλα ξεκινούν μ’ εκείνο το βλέμμα, που μοιάζει με συνομωσία, σαν κοινό μυστικό που μοιραζόμαστε μόνο εσύ κι εγώ. Ζευγάρια μάτια υγρά, μεθυσμένα, ερωτευμένα, ζυγίζουν το ένα το...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Λένε πως οι στιγμές περνάνε και χάνονται. Σαν να τις παίρνει ο άνεμος, αφήνοντας ως μοναδική ανάμνηση τη δροσιά του να σου φυσάει το πρόσωπο. Προσπαθούμε να μην τις αφήσουμε να χαθούν, θέλουμε τόσο πολύ να τις κρατήσουμε λίγο π...
Continue reading
Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Ο έχων δύο χιτώνες, δίνει τον έναν. Αυτό διδάχθηκα από παιδί και πάντα μοιραζόμουν. Στην αρχή, ό,τι υπήρχε σε πλεόνασμα. Μετά, έδινα ακόμη και τα λίγα μου. Σιγά - σιγά, μέχρι κι εκείνα που δεν έφταναν για μένα. Στο τέλος, εμένα! Τ...
Continue reading