Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Εγώ φίλε μου είμαι των άκρων. Ή όλα ή τίποτα. Τα μέτρια δεν είναι για μένα. Τα ψίχουλα που μοιράζεις κράτα τα για την πάρτη σου. Μην είσαι μίζερος σε αυτά που αισθάνεσαι. Πες τα και πράξε αναλόγως. Δε χωράνε εγωισμοί εδώ. Το εγώ πρέπει ...
Continue reading
Γράφει η Luna Αυτό που δεν κατάλαβες ποτέ για μένα είναι ότι ήσουν δόσιμο, λύτρωση. Με άγγιζες και έλιωνα. Και το ήξερες. Το εκμεταλλεύτηκες και όχι απλά με άγγιξες, με άρπαξες, με έσφιξες και ύστερα με πέταξες. Χωρίς κανένα δισταγμό, καθόλου τύψεις. Τώρ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Εμένα που λες τα δανεισμένα ταξίδια ποτέ δεν μου άρεσαν. Πάντα μου άρεσαν εκείνα τα αλλόκοτα, τα απροσδιόριστα, με δυσκολίες και αιχμηρές γωνίες, εκείνα που από πίσω τους δείχνουν χαρακτήρα και προθέσεις. Εκείνα που ακούς ανθρώπο...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Γιατί πέρασαν χρόνια κι ακόμη εκείνο το συναίσθημα σέρνεται στο μυαλό σου, όλη εκείνη η ευφορία και η διέγερση δεν έγινε ποτέ στάχτη. Γιατί ότι αισθάνθηκες μαζί του δεν το αισθάνθηκες για κανέναν άλλο, δεν μούδιασε το μυαλό σου για ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Πάντα ήξερες πού να με βρεις στις στιγμές του μεγάλου μου φευγιού. Έμεινες λίγο στη ζωή μου, αλλά έμαθες τα βασικά. Πότε δεν πρέπει να με σταματάς όταν φεύγω και πότε πρέπει να φεύγεις εσύ. Θυμάμαι ακόμα εκείνη την πρώτη μας βό...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μην με παρεξηγείς, δεν είμαι ούτε της μοναξιάς, ούτε της μοναχικότητας, αν και τ'αγάπησα και τα δυο και δεν τα φοβήθηκα ποτέ. Αυτό που φοβήθηκα, ήταν τον συμβιβασμό. Την μιζέρια που κρύβουν τα επιβεβλημένα "πρέπει". Την μούχλα ...
Continue reading
Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Κράτησα το βαθύ σου βλέμμα μέσα στην καρδιά μου κι ένιωσα πόσο τρόμαξες από τη θλίψη και τον πόνο της ψυχής μου. Θυμάσαι; Έχω πληγές, σου είπα τότε. Πληγές που ματώνουν, κι εσύ έσκυψες να τις φιλήσεις, μα τραβήχτηκα. Θυμάσαι; Με...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου ''Θα έρθω και ας μου βγει και σε κακό'' είπα καθώς έκλεινα την πόρτα πίσω μου. Την είχα πάρει την απόφασή μου. Θα ερχόμουν να σε βρω για να ζητήσω συγγνώμη για τον τρόπο που σου φέρθηκα. Έκανα το λάθος να σε θεωρήσω δεδομένη, και ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Σε κοιτάζω.. Ώρες ατέλειωτες μπορώ να σε κοιτάζω, λες και προσπαθώ να αποτυπώσω στη μνήμη μου και την παραμικρή λεπτομέρεια της μορφής σου. Όχι πως χρειάζεται… Η μορφή σου είναι πάντα μπροστά μου και πάνω μου έχω κάθε κομμάτι του...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κάτσαμε που λες, η μια απέναντι στην άλλη. Όχι διερευνητικά πια. Με τις ασπίδες προσεκτικά αφημένες στα πόδια μας. Με ματιές που συναντιόντουσαν μέσα στις λέξεις και έδιναν απαντήσεις στις ερωτήσεις που δεν είχαν ειπωθεί ακόμα. ...
Continue reading