Loading posts...
Γράφει η Ισμήνη Κάραλη Ανασύρω από τη μνήμη μου κρυστάλλινη την εικόνα σου: Εκείνη την πρώτη φορά που διέκρινα τη μορφή σου να με περιμένει εκεί στο παράθυρο, κοιτώντας κάτω το δρόμο με αγωνία. Κι εγώ κρυμμένη πίσω από ένα δέντρο στην άλλη πλευρά του δρ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ποιος είπε πως μπορείς να είσαι ερωτευμένος, να αγαπάς και να επαναπαύεσαι; Τον έρωτα δεν τον ξεχνάς. Δεν τον αφήνεις. Δεν το πετάς σαν τα παλιά μαξιλάρια του καναπέ παραδίπλα σαν πάρεις τα καινούργια. Δεν τον ανεβάζεις στο πα...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μ’ αρέσει να ποντάρω σε σένα. Στο βλέμμα σου, στη θλίψη, που στεγνώνει τα μάτια σου και στα χείλη που ρυτιδιάζουν στο φως. Δεν μπορεί να σταθεί πλάι σου ο χρόνος. Δεν μπορεί να περιμένει στη στάση. Δεν μπορεί να κυλά μηχανικά στη...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Στριμωγμένος σ’ ένα μικρό κατώγι ή ψηλά σε μια σοφίτα. Να ‘ναι το μπάνιο, η κουζίνα και το καθιστικό μαζί. Αντάμα και το υπνοδωμάτιο. Δίπλα και το τζάκι. Παρέκει κι η ξεχαρβαλωμένη γραφομηχανή μου. Και μια και δυο και τρεις γάτες ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Πολλοί θα σου πουν πως ο έρωτας είναι προϊόν μιας συγκεκριμένης χημικής αντίδρασης η οποία λαμβάνει χώρα στον εγκέφαλο. Πόσο λάθος έχουν! Ο έρωτας, ο κεραυνοβόλος έρωτας, δεν αφήνει κανένα περιθώριο αντίδρασης. Σαν σε χτυπάει ο κε...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Και ξαφνικά όλα στην ζωή σου πάνε όπως τα περίμενες. Τα επαγγελματικά σου μπήκανε στην σειρά τους, η καθημερινότητα σου υποφερτή και στα ερωτικά σου απλά είσαι υπέροχα. Στάθηκες τόσο τυχερός που έχεις ξεχάσει ό,τι μπορεί να σ...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικος Φωτογραφικά καρέ περνούν μέσα στις σκέψεις μου. Πρόσωπα και στιγμές, κάποια περνούν αργά, άλλα στιγμιαία πριν εμφανιστούν εξαφανίζονται. Στολές που ντύνουν μόνο τον σκοπό που ψάχνουν να ξεπληρώσουν. Ντυθήκατε φίλοι, ντυθήκατε έ...
Continue reading
Γράφει η Φραγκίσκα Στρούμπου Ίσως ήταν καλύτερα να φεύγει από το να μένει. Ίσως τα είχε κάνει μαντάρα πάλι. Το μόνο που ήξερε ήταν ότι οι πνεύμονες της ήταν τόσο κουρασμένοι από την αναπνοή της αποπνικτικής μυρωδιάς του μπαγιάτικου αέρα και τις άσχημες ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα Ίσως ήμουν και ελαττωματική για εκείνον. Ενώ για κάποιους άλλους, απλά μοναδική. Δε ξέρω άραγε τι ταιριάζει καλύτερα σαν απολογισμός της σχέσης μας. Το γεγονός ότι τα έκανα όλα λάθος, ή όλα σωστά; Ή τίποτα από τα δύο; Από τη δική...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Διανύοντας επιτυχώς την τέταρτη δεκαετία της ζωής μου κάθομαι πλέον και κάνω έναν απολογισμό. Όχι ζωής, προς Θεού! Για κάτι τέτοιο λογίζω μικρό τον εαυτό μου ακόμη. Έναν απολογισμό και μία καταμέτρηση των στιγμών και των αναμνήσεων...
Continue reading