Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα Το αισθάνθηκα όταν έμπλεξες το χέρι σου τόσο απαλά και συγχρόνως, τόσο απρόσμενα μέσα στο δικό μου. Όταν οι παλάμες μας, έγιναν ένα και αυτό το αθώο άγγιγμα σου, προκάλεσε τα μάγουλά μου να ροδίσουν. Το αισθάνθηκα στο φιλί σου. Αι...
Continue reading
Γράφει η Φρααγκίσκα Στρούμπου Ίσως να είσαι μαγική. Ίσως να το γνωρίζεις ήδη αυτό. Δεν είμαι σίγουρη γι’αυτό, αλλά ξέρω ότι είσαι επίσης αληθινή. Βρες έναν άντρα που ξέρει ότι έισαι και τα δύο. Ένας άντρας που μπορεί να περιπλανηθεί στο κουβάρι του μυαλού...
Continue reading
Γράφει η Άννα Βήχου Καμιά φορά σε θυμάμαι. Ο νους μου τρέχει στις καταιγίδες που έτρεμα κι εσύ γινόσουν στέγη να με προστατεύσεις. Στις φλογισμένες νύχτες που με δρόσιζες με το κορμί σου. Τρέχει σε εκείνα τα ανάλαφρα απογεύματα με καφέ και αγκαλιά. Καμι...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Μισώ τα μηνύματα! Δεν θέλω να μου στέλνεις, θέλω να με παίρνεις τηλέφωνο και να ακούω τη φωνή σου να παραλύει τους ακουστικούς μου πόρους. Να εισέρχεται στα εγκεφαλικά μου κύτταρα και να ναρκώνει το μυαλό μου Δεν θέλω να μου στέλνει...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Σαμαρά Απόψε, σκέφτομαι, πως ήρθε ο καιρός να καθαρίσω τα συρτάρια του μυαλού μου . Ξέρεις πόσο σκάρτο πράμα υπάρχει εκεί μέσα; Θα πάρω δίπλα μου τον σκουπιδοτενεκέ, λοιπόν, και θα αρχίσω να πετάω! Κάθε παλιά, σκισμένη ανάμνηση. Κάθε φθαρμένο,...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Γιατί ήρθες κι εσύ τώρα; Γιατί; Καλά δεν ήμουν στην ησυχία μου και στην μοναξιά μου; Ξέρεις τι ωραία τα είχαμε βρει ; Είχα ξεγνοιάσει από τις σκέψεις, τις έγνοιες, τους έρωτες. Είχα ξεμπλέξει από προηγούμενες κολάσεις και ένιωθα...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Πάλι εδώ. Μόνη μου και σήμερα. Να χαζεύω τους τοίχους που βάψαμε παρέα, να ακούω τις φωνές και τα τραγούδια σου, να σε βλέπω να αράζεις εκεί στην γωνία του καναπέ και να περιμένεις την αγκαλιά μου. Τα κάναμε όλα τόσο όμορφα, θυ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Σήμερα μου ήρθε στο μυαλό ένα γνώριμο τραγούδι. Παλιό αγαπημένο. Έτσι ξαφνικά. Και αμέσως ένιωσα εκείνο το φτερούγισμα στον χτύπο της καρδιάς και εκείνο το περίεργο αίσθημα που νιώθεις στο στομάχι όταν το αεροπλάνο απογειώ...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Μα πώς γίνεται; Πώς γίνεται να σε αφήσω; Υπήρξαμε ξανά. Το ξέρω. Σε μια άλλη ζωή. Σε κάποιον άλλο χρόνο. Σε ένα άλλο σύμπαν. Σε ήξερα. Πριν μου ξυπνήσεις το υπόλειμμα αυτής της μοιραίας, κοσμικής σύνδεσης. Σε γνώριζα. Ποτέ δε φα...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Κάηκα ολοζώντανη, με πήρε και με σήκωσε μαζί σου και τα τίναξα όλα στον αέρα μέσα σε μια νύχτα γιατί είμαι παλαβή εγώ. Πήγα να κρυφτώ πίσω από την μάσκα μου και δεν τα κατάφερνα καθόλου καλά, δεν το είχα μαζί σου. Και παραδόθηκα γιατ...
Continue reading