Loading posts...
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Κοιτώντας το μαύρο πανωφόρι, στέκεται όρθια σαστισμένη. Μάτια αποσβολωμένα στις γκρι ρίγες που σπάνε τη μονοτονία του παλτό. Τότε στο μυαλό της χορεύουν όλες οι αναμνήσεις. Λόγια αγάπης και αφοσίωσης, ειπωμένα βροχερές μέρες με ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Μου χρωστάς ένα ξημέρωμα στην αγκαλιά σου. Ένα ξημέρωμα όλο δικό μου. Δικό μας. Ένα ξημέρωμα μονάχα για 'μας. Δίχως έννοιες, δίχως σύννεφα και βροχές. Δίχως λέξεις πολλές. Μου χρωστάς ένα ξημέρωμα γεμάτο βλέμματα και φιλιά. Αγκαλιές σφι...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Μία μέρα θα βρω τις κατάλληλες λέξεις, που θα είναι τόσο απλές και θα τις καταπιείς κατευθείαν. Μια μέρα θα ξυπνήσω απ' τον λήθαργο της σκέψης μου και θα με καταλάβεις. Δεν κατάλαβες τι μου έλειπε. Δεν μου λείπει αυτό που έδειξες να ...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Θα σε συναντήσω ξανά. Όχι τυχαία, αλλά μοιραία. Γιατί η μοίρα μου πάντα θα συναντάει τη δική σου. Τη μια θα είσαι ο έρωτας, την άλλη ο πατέρας. Κι αν αντέξεις λίγο ακόμη, μέσα μου θα μπεις, θα γεννηθείς ξανά από μένα. Πέρασαν...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Περισσότερο καταλαβαίνεις αν αγαπάς κάποιον όταν δεν είναι στη ζωή σου, παρά από όταν είναι. Όταν η απουσία του γίνεται αισθητή, όταν νιώθεις μόνος και λυπημένος μακριά του, όταν ανυπομονείς να τον δεις και να τον αγγίξεις, όταν τον σ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Ό,τι σε πληγώνει να το βγάζεις από τη ζωή σου! Τα αγκάθια να τα κόβεις κι’ ας ματώσουν τα χέρια σου στην αρχή. Δεν πειράζει θα καταλάβεις μετά το καλό που έκανες σε εσένα. Να μάθεις να σε σέβεσαι και να σε εκτιμάς. Και να θυμάσαι πως η αγάπη ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Δεν θα σου πω ψέματα. Εκείνη την τελευταία φορά που σ' αντίκρισα, που κάθισες απέναντί μου και με κοίταξες, για μία μόνο μικρή στιγμή γέμισα ελπίδες. Ελπίδες πως έστω κι αυτή, την ύστατη ώρα, θα έβγαζες απ' το μανίκι σου έναν άσσ...
Continue reading
Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου Εγωισμός. Μακάρι να ήταν απλά μια λέξη, χωρίς συνέπειες.  Η έννοια του είναι πολυδιάστατη στο μυαλό του καθενός.  Γράφω για τον εγωισμό που γίνεται δηλητήριο για την αγάπη. Ικανοποιεί προσωρινά το εγώ σου, αλλά υπόγεια μαυρίζει τ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Σαλέπη «Επιτέλους ήρθες» , ήταν η φράση που πρωτοείπα όταν σε γνώρισα. Επιτέλους ήρθε στη ζωή μου ο άνθρωπος που περίμενα. Ο άνθρωπος που θα επιλέξω να μοιραστώ μαζί του τα πάντα. Τα νέα μου, την καθημερινότητα μου, τις συνήθειες μου, τα προ...
Continue reading
Γράφει Ειρήνη Πυλαρινού Είναι και κάτι χαμόγελα, που κρύβουν πόνο! Είναι και κάτι χαμόγελα, που φωνάζουν «Τα κατάφερα, δεν σε χρειάζομαι!», ενώ σε αγαπάνε και πονάνε! Είναι και κάτι μάτια βυθισμένα στο σκοτάδι, που πάντα στρέφουν το βλέμμα τους προς τα κάτω...
Continue reading