Loading posts...
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Θα σου θυμώνω για όσα δεν έκανες. Θα σου θυμώνω για όσα άφησες στη μέση. Για τα δικά μας θέλω που παράτησες. Θα σου θυμώνω που φοβήθηκες ενώ εσύ μου έλεγες να μην φοβάμαι. Για τα χαμένα φιλιά που δεν πρόλαβες να μου δώσεις....
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Σε άκουσα να μιλάς για το τέλος με τις πιο λιτές λέξεις. Τις διάλεξες μια μια προσεκτικά, μην τυχόν και προδώσεις εκείνα που δεν θες κανείς να ξέρει για σένα. Κανένα συναίσθημα. Καμία ένταση στην φωνή. Καμία χαραμάδα να μπε...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Λίγο ακόμα ήθελα... Λίγο ακόμα μαζί. Απ' αυτό, το δικό μας μαζί·το χωρίς ταμπέλες. Το μαζί, που λίγοι μπορούν να καταλάβουν κι ακόμη λιγότεροι να αντέξουν. Απ' αυτές τις ιστορίες, που δε θυμάσαι πώς και πότε άρχισαν, μα δε θ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Γνώρισες πολλούς ανθρώπους στη ζωή σου. Άντρες, φίλους, συνεργάτες, έρωτες, άνθρωποι όλων των ειδών,βρέθηκαν στο διάβα σου. Με άλλους περπάτησες μαζί και απόλαυσες τη διαδρομή και άλλους τους άφησες πίσω, γιατί δεν ήξεραν ή δεν ήθε...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Η έλλειψη σου μου κλέβει το χαμόγελο... Γιατί κοντά σου ανατέλλει ο δικός μου ήλιος, αναδύεται το φως του δικού μου σύμπαντος. Σε χρειάζομαι για να μου κρατάς το χέρι με σιγουριά ενάντια σε όλα εκείνα τα κύματα που με πνίγουν. ...
Continue reading
Γράφει η Kathy Lau Σκέψεις που σε γυροφέρνουν όταν πέφτει το σκοτάδι, είναι η μεγαλύτερη εκδίκηση του μυαλού! Την στιγμή που το μυαλό θέλει να κάνει το ξεσκαρτάρισμα της ημέρας, εσύ προσπαθείς να αποθηκεύσεις εικόνες, ήχους, μυρωδιές του χθες ήδη. Δεν σε ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Μείνε για λίγο σε αυτή τη στιγμή! Μην ανάβεις ακόμα τη μηχανή του αυτοκινήτου, έχω τόσα να σου πω. Θέλω να σου ανοίξω την ψυχή μου, πρέπει να μάθεις για όλα αυτά που παλεύω μέσα μου. Άκουσε με λιγάκι σε παρακαλώ! Σβήσε τη μηχανή, μ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Όταν η πόλη καίγεται υπάρχει ένα μέρος που πάμε, με μια παγωμένη μπύρα και ένα πακέτο τσιγάρα, εκεί βλέπεις, ξεχνάμε τον κόσμο και φτιάχνουμε τον δικό μας. Μια έξοδος κινδύνου από τον θόρυβο της καθημερινότητας, μια ανάσα γεμάτη με...
Continue reading
Γράφει η Μαίρη Κουτσοπετάλου Μετά από όλα αυτά που περάσαμε, τις ωραίες αναμνήσεις μας, τις συνομιλίες μας, τα βλέμματα μας. Μπορείς να τα ξεχάσεις τόσο εύκολα; Μπορείς να ξεχάσεις όλον αυτόν τον έρωτα που ζήσαμε λες και κράτησε σαν μια τζούρα ένας τσιγάρου...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Όλα γύρω μου «σχοινί» κι εσύ απλώνεις το χέρι σου, να το τραβήξεις κι άλλο. Κουράστηκα. Πόσες φορές στο φώναξα και πόσες με αγνόησες, πόσες... «Κουράστηκααααα» Τέλος τα δεδομένα. Τέλος ακούς; Κράτα τα όλα για τη πάρτι σου. Ο ...
Continue reading