Loading posts...
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Κάθε «φύγε» που τους έλεγες ήταν σαν να κάρφωνες κι ένα καρφάκι στην καρδούλα τους. Κάθε φορά που τους έδιωχνες, εκείνοι εκεί, να μην φεύγουν κι ας πονάει η ψυχή τους. Με έναν πόνο ψυχής που τον ένιωθε και το τελευταίο κύτταρο το...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Καρβουνάρη Ήταν κι αυτές που πλάθαν παραμύθια.Ήταν κι αυτές που τα αφηγούνταν.Ήταν κι αυτές που τα ζούσανΉταν και αυτή που υπήρχε μέσα σ αυτά Ουρανοκατέβατα προσγειωμένο σε λάθος εποχή.Όχι δεν ήθελε πρίγκηπα να της δώσει το φιλί της ζωής και ν...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Είχα ξεχάσει πόσο έντονα ένιωθα για εσένα, είχα ξεχάσει τι μου δημιουργεί η παρουσία σου στο χώρο, μέχρι που βρεθήκαμε πάλι μετά από καιρό. Νόμιζα πως όλα αυτά ανήκαν στο παρελθόν, πως θα σε έβλεπα και θα μου περνούσες αδιάφορος, πως...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου  Πριν κλείσεις οριστικά την πόρτα θυμάμαι την τελευταία κουβέντα που μου είπες. «Βουρδουλίζομαι μονος μου, με απροσδιόριστες ενοχές περιτυλιγμένες από οργή..»Πού να καταλάβω τότε ότι ο βούρδουλας που έλεγες ήταν μέρος της ζωής σου κι...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Ποιος είπε ότι στον έρωτα χρειάζονται ακριβά δώρα, μεγάλες κουβέντες κι υποσχέσεις και συνεχής επικοινωνία; Ποιος είπε ότι ο έρωτας δε χορταίνει εύκολα; Ότι σε θέλει ολόκληρο και ολόδικό του, να σε απομυζεί και να σου μονοπωλεί το ενδια...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Δε θυμάσαι πια πως είναι να αγαπάς και να αγαπιέσαι.Πως είναι να ξυπνάς δίπλα σε ένα ζεστό κορμί γεμάτο συναισθήματα, επειδή τα φοβήθηκες.Τα έκαψες εκείνη τη νύχτα που σε έπνιξαν και χάθηκες. Χάθηκε και το μυαλό σου, το άφησες να είν...
Continue reading
Γράφει η Οδύσσεια Καστανός με δυο μπλε υπέροχα μάτια  κι ανήσυχο πνεύμα, ψάχνεις.Αδύνατος και γυμνασμένος γύρω στα τριάντα μπαίνεις σε μια εφαρμογή στο διαδύκτιο.Ποστάρεις τις πιο καλές σου φωτογραφίες και φτιάχνεις γρήγορα ένα προφίλ γόη που ξέρει τι θέλει.Π...
Continue reading
Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου Μας δένουν πολλά και ταυτόχρονα τόσο λίγα. Αναρωτιέσαι πώς καταφέρνει ένας άντρας να σε αφυπνίσει, να σου θυμίσει τα αυτονόητα. Να βλέπεις τις πράξεις του σιγά σιγά να σπάζουν το καβούκι σου και η ασπίδα σου να χάνει την δύναμη της...
Continue reading
Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης Εσύ «βασίλισσά» μου. Απέναντί μου σε μια παρτίδα σκάκι. Σαχ. Απειλούμαι. Ξέρω κάθε κίνησή σου. Ξέρεις κάθε κίνησή μου. Δεν ξέρω πώς το κάνεις. Δεν ξέρω πώς το καταφέρνεις.  Να με κοιτάς και να με διαβάζεις. Να σε κοιτάω και να μην μπ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Να τους παρατηρείς καλά τους τρελούς!Έχουν πολλά να σου διδάξουν, μην τους περνάς στο ντούκου, είναι σαν τα κρυφά σχολειά. Έχουν το μάτι τους γυαλιστερό κι υγραμένο.Έχουν τις φλέβες τους ανάγλυφες στο δέρμα.Έχουν τα χέρια ανοιχτά ...
Continue reading