Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Αγαπούσα πολύ αυτό το χορό κι έτσι γράφτηκα σε μια σχολή για να μάθω να χορεύω. Ανταλλάσαμε ζευγάρια, ξένοι μεταξύ μας όλοι, που για τις ανάγκες του χορού ερχόμαστε σε επαφή και αγγιζόμαστε, αγκαλιαζόμαστε και ωθεί ο ένας τον άλλο να ακ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Μην προσπαθείς να με εντυπωσιάσεις για να με κερδίσεις. Μην σκοτίζεις το κεφαλάκι σου, ψάχνοντας το καλύτερο δώρο να μου χαρίσεις ή το πιο μοδάτο εστιατόριο να με πας. Δεν χρειάζομαι κοπλιμέντα, ούτε δηλώσεις για έναν έρωτα που θα δ...
Continue reading
Γράφει ο Κώστας Ανδρεόπουλος Ποσότητα ή ποιότητα; Ερώτηση που την ακούς συχνά και θα πρέπει να διαλέξεις. Και τι να διαλέξεις; Αναρωτιέσαι.. Και καλά κάνεις. Είναι ερώτηση παγίδα. Κάποιες φορές θα πρέπει να επιλέγουμε την ποσότητα, επιβάλλεται, ξέρεις....
Continue reading
Γράφει ο Νίκος Ιατρού Προσπαθούσες να ελιχθείς ανάμεσα στα συσκευασμένα σου υπάρχοντα. Οι στενοί διάδρομοι, που άφηναν τα μισάνοιχτα χαρτόκουτα, μεγάλωναν την απόσταση από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Τα έπιπλα κρατούσαν ακόμα τη θέση τους, περιμένοντας τους με...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Σε αυτού του δρόμου τη γωνιά για άλλη μια φορά συναντηθήκαμε τυχαία. Αυτή τη φορά όμως ήταν όλα γύρω τόσο ήρεμα! Κανείς δεν περνούσε από κει τη στιγμή αυτή. Λες και το σύμπαν είχε συνωμοτήσει για να είμαστε μόνο εμείς οι δυο στο σημείο ...
Continue reading
Γράφει ο Libertatem ExAnimo Βρέχει.. Η θάλασσα είναι ήρεμη και ας την χτυπάει ο ουρανός της. Της αλλάζει μορφή αλλα δεν της αφήνει σημάδια, την αγαπάει γιατί παίρνει τα ίδια χρώματα με αυτόν. Οταν σκοτεινιαζει ο ουρανός της σκοτεινιαζει και αυτή. Aντανακ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Ένας άντρας και μια γυναίκα. Δυο άνθρωποι συνειδητά απόμακροι, συνειδητά αποστασιοποιημένοι, βιώνοντας ένα άλλο είδους μοναξιάς. Αυτής που γύρω σου υπάρχουν δεκάδες άνθρωποι, μα νιώθεις άδειος. Απρόθυμοι να ξεφύγουν από κει, ακολουθώντας πιστ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Ταξίδεψε με! Πάρε με μακριά. Πάρε με κάπου που δεν έχω πάει ποτέ ξανά! Κάπου που να μπορούμε να βλέπουμε τον ουρανό και τη θάλασσα αγκαλιά. Κάπου, που να σου χαμογελώ και να μου χαμογελάς δίχως αύριο! Πάρε με κάπου όμορφα. Πάρε με κα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Θα θελα να υπάρξεις σε εκείνη την μια ώρα που ο χρόνος επαναλαμβάνεται. Σε εκείνο το λεπτό μεταξύ του 03.59 και του 03.00. Την μόνη στιγμή που ο χρόνος γυρνάει πίσω. Την μόνη στιγμή που η πραγματικότητα μας βγάζει τη γλώσσα και ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Τώρα γνωρίζω πως ξέρεις την αλήθεια! Τώρα γνωρίζω πως έχεις καταλάβει! Τώρα γνωρίζω πως είχες και ένα δάκρυ συναισθηματισμού μέσα σου και δεν ήταν μια ψυχρή λογική η καρδιά σου. Γιατί με εσένα είχα απορρήσει αν στ’αλήθεια είχες γνωρίσει το...
Continue reading