Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν την επέλεξα την αδιαφορία μου. Δεν είχα φανταστεί καν πως μπορούσε να υπάρχει μια μέρα που απλά δεν θα με ένοιαζε τι κανεις και πώς είσαι. Δεν ήξερα για καιρό πώς είναι οι μέρες χωρίς να είσαι η πρώτη σκέψη το πρωί και η τελε...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Είναι εκείνες οι φορές που αφήνεις κάτι ή κάποιον, και πονάς. Δεν σου είναι ευχάριστο μα ξέρεις πως για να πατήσεις στα πόδια σου στο μέλλον πρέπει να φύγεις. Να φύγεις από ανθρώπους και καταστάσεις που σε γεμίζουν αμφιβολία γι...
Continue reading
Γράφει η Γωγώ Αδαμοπούλου Δεν έχω μάθει να σωπαίνω παρά μόνο για σένα. Γιατί εσύ ξέρεις και με διαβάζεις. Μπορείς να το κάνεις και στο έχω επιτρέψει εγώ. Και αν τώρα δεν μιλώ είναι γιατί έτσι πρέπει, γιατί ξέρω ότι έτσι θες. Μιλάνε οι ψυχές μας και αυτό ...
Continue reading
Γράφει η Βίλλυ Ζ. Ένας καφές που έχει κρυώσει και ένα τσιγάρο που σιγοκαίει σε ένα καινούριο μαύρο τασάκι. Καθαρίζεις ένα σπίτι και μια ζωή- καταφύγιο, μια αφετηρία για το επόμενο βήμα. Δεν ξέρεις ποιό είναι, τί θα φέρει το αύριο: όλα και τίποτα -πάντα με ...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Αναμονή και προσδοκία λοιπόν! Αναμονή και όλες οι αισθήσεις σε εγρήγορση. Αναμονή και η καρδιά να είναι σε πλήρη ανατάραχη και να χορεύει στον δικό της ρυθμό. Αναμονή και ο χρόνος να κυλά τόσο αργά, και συνάμα τόσο γρήγορα, σαν ξ...
Continue reading
Γράφει η Kathy Lau Η απιστία είναι επιλογή και όχι μια τυχαία περίπτωση εξαπάτησης. Όσοι τείνουν να απιστούν το κάνουν διότι το θεωρούν καθαρά μια συνειδητή επιλογή και όχι κάτι που θέλουν να περάσουν ως κάτι που ήταν μοιραίο, αναπόφευκτο, παιχνίδι της μοί...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Σε παρακαλώ... Βρες μου ένα λόγο όλα τα όχι μου στη ζωή, στον κακό μου τον καιρό, σε σενα το μοναδικό μέσα μου να γίνουν ναι. Βρες μου κάτι να πιαστώ να πω "εντάξει υπάρχει ένας φάρος στο σκοτάδι του", να πιαστώ όταν πνίγομ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Έλα κι είναι ακόμα καλοκαίρι. Πάμε να την κάνουμε για κάπου εξωτικά. Πάρε τη σκηνή, παίρνω τις καρέκλες. Είναι ακόμα καλοκαίρι και η μέρα θέλει ήλιο, αλμύρα στο κορμί και ξαπλώστρα και η νύχτα θέλει έρωτα και αγκαλιές. Μόνο αυτό....
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Δεν ήξερες τι ήθελες και ήρθες να με βρεις. Πάτησες επάνω στα δικά μου ίχνη μπας και βρεις εκείνο το δικό σου το χαμένο. Νόμιζες πως το βρήκες γιατί ότι και αν έβρισκες εκείνη τη στιγμή θα σου έκανε για να βγεις από το αδιέξο...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Σαλέπη Με το λίγο σου ούτε θέλω ούτε μου αξίζει να ζω! Άλλωστε εσύ που να γνωρίζεις από πολλά όταν το μόνο που σου έδιναν ήταν λίγα. Έτσι συνήθισες και εσύ να κάνεις. Να ζεις με τα λίγα. Έτσι νομίζεις είναι η αγάπη. Νομίζεις μπορεί να κρ...
Continue reading