Loading posts...
Γράφει η Πράξια Αρέστη Ο άνθρωπος μπορεί ν' αναπτύξει μεγάλες αντοχές όταν βρεθεί μπροστά σε κίνδυνο ή μπροστά σε κάτι που αγαπάει πολύ. Αντοχές που δεν ήξερε ότι δεν είχε. Που δε θα μπορούσε να φανταστεί ποτέ ότι κρύβει το σώμα και το μυαλό του. Ο άνθρωπος...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης "Αλλοπρόσαλλη και κυκλοθυμική" μου είπες μια μέρα που σου ζήτησα δυο λέξεις κατάδικές σου. Διαφορετική, σκέφτηκα εγώ. Έξυπνη, με όλους τους μη προφανείς τρόπους. Ιδιοφυής, χωρίς καμία επίδειξη της ιδιότητάς σου. Ερωτική ως το μ...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Πόσο καιρό έχεις να ανασάνεις χωρίς κάτι να νιώσεις στο λαιμό; Να ανασάνεις χωρίς προσπάθεια, να χαμογελάσεις χωρίς κόπο. Να μην σφίξεις τα δόντια. Να μην μαγκώσει το βλέμμα σου στην μνήμη. Πόσο καιρό ακόμα πιστεύεις πως θα καταφ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ανόητε άνθρωπε, μην κάνεις πειράματα και δοκιμές που είναι βέβαιο πως θα αποβούν μοιραίες. Να μένεις πάντα εκεί που σε αγαπάνε, εκεί που σε έχουν προτεραιότητα και σε θεωρούν σημαντικό. Να μένεις πάντα εκεί που έχει μια πόρτ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Τι κι αν μεγάλωσα; Κι αν έγινα πιο ώριμη, αν εμφανίστηκαν νέες ρυτίδες, αν οι αντοχές άλλαξαν και το μυαλό μου σκέφτεται πια αλλιώς; Όταν αρχίζει να κάνει αισθητή την παρουσία του, εκείνο το ανεξέλεγκτο συναίσθημα, το γνωστό και συνάμα άγν...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Μείνε δίπλα μου, όχι για πάντα αλλά για όσο αξίζει μια στιγμή. Κοίταξε με να δεις πώς σε κοιτάζω, πώς λάμπουν τα μάτια μου στο άγγιγμα σου. Κοίτα τα χείλη μου πώς περιμένουν ένα σου φιλί και η καρδιά μου ένα σου χτύπο, ένα σου βλέμμα...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Όσο εσύ αδιαφορούσες, εγώ απομακρυνόμουν. Αυτή είναι η πικρή και η γυμνή αλήθεια. Τα δεδομένα δε λένε πως όταν φεύγουν κάνουν τον περισσότερο θόρυβο.. Σταθήκαμε, λοιπόν, και εμείς ένα ακόμη παράδειγμα που επιβεβαιώνει τον κανόνα. ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Ακολουθεί ένας μονόλογος μιας γυναίκας που προσπαθεί να επικοινωνήσει με την καρδιά του άντρα της: "Νιώθω μόνη μου. Συνέχεια. Δε νιώθω το ενδιαφέρον σου. Τη ζεστασιά σου. Να με ρωτήσεις, να νιώσεις. Πού είσαι; Πού είναι η καρδιά...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Αξίζεις ένα χέρι να κρατάει το δικό σου, όταν έξω είναι χειμώνας, αλλά και μέσα κάνει κρύο. Αξίζεις ένα χαμόγελο κάθε πρωί, για να ξεκινάει όμορφα η μέρα σου και η ψυχή σου να ξυπνάει γλυκά. Αξίζεις μια αγκαλιά να μπαίνεις μέσα,να...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Το τελευταίο λάθος που έκανα στη ζωή μου ήσουν εσύ. Η τελευταία πληγή που ακόμα δεν έχει επουλωθεί. Από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας μας ήσουν τόσο σωστός απέναντι μου που έβαζα και στοίχημα ότι δε θα γίνεις ποτέ σα τους άλλους. Δε θ...
Continue reading