Loading posts...
Γράφουν η Κατερίνα Κυπρίου και ο Τριστάνος Με ρώτησες ποια είναι η ιδανική σχέση! Άραγε μπορεί να υπάρξει μια τέτοια σχέση; Μήπως για τον καθένα η ιδανική σχέση θα ήταν διαφορετική; Έλα να κάνουμε μια δοκιμή. Γδύσου από τις φοβίες σου, άφησε πίσω τα τραύμ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Κανένα παιχνίδι μεταξύ μας δεν υπήρξε τίμιο. Τώρα πια το ξέρω. Στημένα ήταν όλα από την αρχή. Μόνο που ήμουν πολύ αφελής για να το καταλάβω. Παλιός παίκτης εσύ και οι κινήσεις σου καλά υπολογισμένες. Άμαθη εγώ, άνοιγα τα φύλλα μου κ...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Σε ευχαριστώ ρε φίλε.. Πολύ καιρό περίμενα το λάθος σου. Δεν με απογοήτευσες τελικά. Θέμα χρόνου ήταν. Γιατι έβλεπα την θλίψη στα μάτια της και ήξερα πως ήσουν υπεύθυνος γι αυτό. Όταν κύλουσαν τα δάκρυα της, μακάρι να ηξερες πόσο ή...
Continue reading
Γράφει η Kathy Lau Τα αντίο δεν χωρούν σε κανέναν μεγάλο έρωτα. Υπάρχει πάντοτε εκείνη η σπίθα που άναψε τη δάδα της επιθυμίας μας, που έγινε φλόγα και μας κατέκαψε κυριολεκτικά. Είτε μαζί σου, είτε μόνη μου, κρατώ τη δάδα αυτή μυστικά μέσα μου, να έχει α...
Continue reading
Γράφει η Katmilamila Τα καλά νέα είναι πως δεν κοιμάμαι  σε διπλό κρεβάτι με γάτα! Τα κακά είναι πως -συχνά- κοιμάμαι με το iPad, το laptop, το δαιμονισμένο iphone στη θέση που θεωρητικά θα κοιμόταν Εκείνος. Όμως, όπως, έμαθα,  αυτό δεν είναι απαραίτητα ...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Ήσουν το μεγαλύτερο Χ που έβαλε στη ζωή της. Γιατί σε σένα έδωσε τα πάντα και της επιστράφηκε απλόχερα όλο αχαριστία. Ποτέ δεν δοκιμάστηκε τόσο η υπομονή της. Άντεχε τα πάντα, πάλευε με λόγια που πονούσαν και πράξεις που μέρα με ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Μάθε με να αγαπώ την μοναξιά όπως εσύ. Να παίρνω το αυτοκίνητο και να φεύγω όποτε με ζορίζουν. Να μην απαντάω σε μηνύματα, σε τηλέφωνα και να έχουν πρόσβαση σε εμένα μόνο όσοι θέλω. Μάθε με να μην μου λείπεις τα βράδια. Ν...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Τελικά πίνω γιατί είμαι χαρούμενος ή πίνω για να σε ξεχάσω; Και εάν πίνω για να σε ξεχάσω, γιατί σε θυμάμαι πιο πολύ; Και εάν πίνω γιατί είμαι χαρούμενος, μετά γιατί πονάω πιο πολύ; Ίσως επειδή θυμήθηκα το άγγιγμα των χειλιών σου, την ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Το αντίο, που ποτέ δε σου είπα, έκρυβε μέσα του όλη μου τη θλίψη· κι όχι για το λίγο που μου έδωσες κι αυτό με το στανιό, μα για το πολύ μου, που σου το χάριζα κι εσύ μου το γυρνούσες πίσω. Σαν να μην ήταν δα και τίποτα σπουδαί...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Δεν θέλω ζωή παραμυθένια, βασίλισσα, νεράιδα και κυρά μου! Ζωή με αλήθεια θέλω! Να περπατώ και να κρατάω το χέρι σου, στην άκρη μιας θάλασσας. Να ακούω μουσική και να σε κοιτώ να κουνάς το πόδι σου, συντονισμένη στον ρυθμό τ...
Continue reading