Loading posts...
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Λείπεις, όμως δεν έφυγες ποτέ από το μυαλό και την καρδιά μου. Έφυγες και άφησες πίσω σου μόνο αναμνήσεις και παλιές φωτογραφίες. Η απουσία σου σφίγγει την καρδιά μου και μερικές φορές με πνίγει. Με ξεγέλασες, μου είχες υποσχεθεί ...
Continue reading
Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Η Φωτεινή έστρωσε και τη δεύτερη κουβέρτα. Πρωτομηνιά του Νοέμβρη πάντα το δε χούι. Να κατέβει η δεύτερη κουβέρτα απ' το πατάρι, να βγουν τα κουτιά με τις μπότες μπροστά μπροστά. Να κρεμαστούν κάνα δυο παλτό στον καλόγερο - όχι τα χο...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου - Παιδί μου, οι άνθρωποι δεν είναι πάντα αυτό που δείχνουν. - Τι εννοείς ρε μπαμπά; - Κοίτα το χέρι σου, είναι το ίδιο το πάνω μέρος με το κάτω; - Όχι, αλλά που θες να καταλήξεις; - Ο κάθε άνθρωπος έχει δύο όψεις, αυτή ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι που θέλουν σε βλέπουν να γελάς πραγματικά, που θέλουν να είναι δίπλα σου σε όλες σου τις χαρές, σε όλα σου τα βήματα, να σε προσέχουν μην σκοντάψεις και πέσεις, να σε κρατάνε σφιχτά και να σε χειροκροτο...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Η δύσκολη επιστροφή στο πατρικό, για κάποιους μοιάζει ιδανικό, για άλλους ακατόρθωτο και μερικοί θεωρούν πως απλά συμβιβάζονται, γιατί δυστυχώς δε μπορούν να κάνουν αλλιώς. Σίγουρα όμως για όλους αυτούς, στην αρχή τουλάχιστον, φαί...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Και θα έρθει μια μέρα που θα ᾽χεις πια μεγαλώσει. Θα σου βάλουν μια τσάντα στην πλάτη και θα περπατάς καμαρωτή προς την γνώση. Θα περάσεις τη μεγάλη καγκελόπορτα και θα γυρίσεις να με κοιτάξεις μόνο για να μου πεις "φύγε, μη στ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Τα κεριά είναι στη θέση τους, με τα λευκά τούλια να τα περικυκλώνουν, μοιράζοντας αγάπη και γαλήνη στους καλεσμένους τους. Η μέρα αυτή ξημέρωσε και κείνος περιμένει. Περιμένει να την καμαρώσει να έρχεται. Δεν έχει αγωνία, γιατί ξέ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ξέρεις, κάποτε ήταν κι εκείνη το κοριτσάκι κάποιου. Η πριγκίπισσά του. Την έντυνε με ροζ τούλια και γλυκά φιλιά. Την σκέπαζε με μαλακές κουβερτούλες και ζεστές αγκαλιές. Την κρατούσε σφιχτά απ' το χέρι και την μάθαινε να εμπιστεύ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Τα κοιτάω που κοιμούνται τόσο ήρεμα και γαλήνια. Τόσο όμορφα! Ο μικρός κοιμάται από την κάτω πλευρά, πάντα αγκαλιά με ένα μαξιλάρι στα πόδια και το άλλο στο κεφαλάκι του. Σχεδόν ποτέ δεν ξυπνάει την νύχτα από "κακό όνειρο" κι όταν ...
Continue reading
Γράφει η Kathy Lau Κούραση και σκέψεις έχουν χαράξει τα μάτια σου και φαίνεσαι στα μάτια του κόσμου γερασμένη. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά.  Είναι δάκρυα, προσευχές, απορίες, όλα αυτά που συνθέτουν το παζλ του μυαλού σου, ενός λαβύρινθου που μοιάζει να μην έχε...
Continue reading