Loading posts...
Γράφει η Kathy Lau Κούραση και σκέψεις έχουν χαράξει τα μάτια σου και φαίνεσαι στα μάτια του κόσμου γερασμένη. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά.  Είναι δάκρυα, προσευχές, απορίες, όλα αυτά που συνθέτουν το παζλ του μυαλού σου, ενός λαβύρινθου που μοιάζει να μην έχε...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Αμέτρητες αναλύσεις επί αναλύσεων και έρευνες αμφιβόλου αξιοπιστίας και εγκυρότητας διεξάγονται τα τελευταία χρόνια πάνω στο θέμα της μητρότητας. Γυναίκες, νέες μητέρες, μητέρες που έχουν μεγαλώσει ένα, δύο και τρία και τέσσερα...
Continue reading
Γράφει η Kate Hilverost Παθαίνω κι εγώ κρίσεις πανικού, κρίσεις άγχους και γενικά κρίσεις. Δεν ντρέπομαι, δεν φοβάμαι να το παραδεχτώ. Οι κρίσεις πανικού έρχονται στη ζωή μου και φεύγουν ανά διαστήματα. Είναι δύσκολο και επίπονο, αλλά πλέον έχω μάθει μέχρι ...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Πάει ένας χρόνος που την κοπάνησες για το δικό σου κήπο, τον γεματο λουλούδια που αγαπάς. Πάει ενας χρόνος που προσπαθώ να αποδεχτώ το οριστικά αμετάκλητο. Είχες βεβαια και νοητά φύγει χρόνια, γιατί δεν άντεξες μάλλον να ζεις...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Δε χωράει αμφιβολία πως ένα από τα δυσκολότερα πράγματα στον κόσμο είναι η ανατροφή των παιδιών. Μαμάδες και μπαμπάδες διαφόρων ηλικιών, από τη στιγμή που κρατούν στα χέρια τους το μωρό τους, έρχονται από τη μία αντιμέτωποι με ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν είναι δύσκολο να είσαι πατέρας. Είναι δύσκολο να είσαι μπαμπάς. Είναι δύσκολο να ξέρεις πως όταν σε κοιτάνε στα μάτια, βασίζονται πάνω σου. Βασίζονται σε εσένα. Υπολογίζουν πως θα είσαι πάντα εκεί, να ακούσεις, να μιλήσε...
Continue reading
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Αν σου ζητούσαν να ορίσεις έναν άνθρωπο ως τον ιερότερο στην ζωή σου, σύμβολο και στήριγμα ψυχής, ποιος θα ήταν; «Η μαμά μου», ανταποκρίθηκα. Μαμά, λοιπόν. Γυναίκα άτρωτη κι αλώβητη. Μία απόλυτη ηρωίδα! Υπήρξε κι εκείνη παιδί...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Ήταν η πρώτη φορά που σε κράτησα στα χέρια μου πριν 18 χρόνια! Ένα τόσο μικρό πλάσμα, έφερε την απόλυτη ευτυχία μέσα μου! Δεν ήσουν δικό μου παιδί, όμως ήσουν πιο δικό μου, από όλα τα παιδιά του κόσμου! Ήσουν το παιδί της καρδιάς! Θυμ...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Είσαι μαμά μου είπαν, μην κλαις. Μην σε δουν τα παιδιά σου κλαμμένη. Τι κι αν μόλις αποχαιρέτισες τους γονείς σου. Δεν έχεις δικαίωμα να τα στεναχωρήσεις. Είσαι μαμά μου είπαν, μην πονάς. Κι αν πονάς, να μην το δείχνεις. Είσα...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Σήμερα θα γιορταζαμε κι οι δυο. Σε παλιότερες εποχές μια τέτοια μέρα λουλούδια και μυρωδιές πηγαινοερχονταν κι άλλαζαν χέρια. Αυτά τα ίδια χέρια τα πάντα ανοιχτά σε αγκαλιές που αποδεικνυονται λίγες τελικά για το βάρος τούτο...
Continue reading