Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Μάνα. Ένας άνθρωπος, που ζει για σένα. Η πρώτη που σε είδε και σε αγκάλιασε. Σε τάιζε, σε φρόντιζε. Σε έμαθε να μιλάς και να περπατάς. Ήταν εκεί στο πρώτο σου κλάμα, στα πρώτα σου βήματα. Όταν αρρώσταινες, ξαγρυπνούσε στο προσκεφάλι σου...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Τι σημαίνει η λέξη αγάπη; Μπορούμε να την ορίσουμε εννοιολογικά ή παραμένει ακόμα κάτι συγκεχυμένο; Αγαπάμε τους άλλους επειδή το νιώθουμε, το βιώνουμε μέρα με τη μέρα, μέσω του μοιράσματος των εμπειριών μας. Επενδύουμε στη σχέση μα...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Το να είσαι πιο πολύ μπαμπάς παρά πατέρας σημαίνει να μετράς τα δευτερόλεπτα για να σχολάσεις απ’ τη δουλειά και να ξεκινήσεις τη μέρα σου μαζί τους. Να σταματάς στην άκρη του δρόμου για να εξερευνήσετε παρέα κάτι που τους κέντρι...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Θεέ μου πόσο πολύ μοιάζουμε, πόσο πολύ ίδιοι είμαστε! Σε κοιτώ και φουσκώνω από υπερηφάνεια από την μια και από την άλλη τρομάζω. Μεγάλωσες γιε μου, ψήλωσες, έδεσες, σχηματίστηκες και η εικόνα σου μου είναι τόσο γνωστή, την έχ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κουτσοπετάλου Πάντα είχαμε αυτή την ιδιαίτερη σχέση παππού – εγγονής. Μια σχέση που όλοι ζήλευαν κατα βαθος. Μιας και από μικρή είχα δηλώσει τον έντονο θαυμασμό μου, στο πρόσωπο του. Ξέρεις, για εμένα ήσουν ένας ήρωας – ένας πραγματικός ήρ...
Continue reading
Γράφει ο Πάνος Σείκιλος Κάποτε -όχι πολύ παλιά- αγαπήθηκαν δυο πλουμιστές αράχνες. Η ζωή έφερε τη μία στο δρόμο της άλλης, χωρίς να τους αφήσει άλλη επιλογή: στην πανδύσκολη κοινωνία των ζώων, η μία ταίριαζε στην άλλη όσο δεν πάει. Και πώς να μην ταίριαζαν ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Είμαστε μία νέα φουρνιά γονιών που λειτουργούμε πάντα στο "παρά πέντε". Κι όταν λέω λειτουργούμε, δεν εννοώ τις καθημερινές μας διαδικαστικές υποχρεώσεις. Στον τομέα αυτόν τα καταφέρνουμε σχεδόν άψογα, αφού μοιάζουμε με καλοκου...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Υπάρχουν πράγματα, που όσο κι αν θέλουμε να καταλάβουν τα παιδιά μας, είναι δύσκολο να τα εξηγήσουμε με τρόπο υπεραπλουστευμένο. Υπάρχουν πράγματα που θέλουμε να νιώσουν, που θέλουμε να τους φωνάξουμε, όταν οι καταστάσεις δυσκο...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κουτσοπετάλου Όπως κάθε φορά έτσι και σήμερα για να πάω στην σχολή έπρεπε να χρησιμοποιήσω το μετρό.  Στην απέναντι θέση καθόταν μια μητέρα με τον γιο της. Το αγόρι δεν πρέπει να ήταν πάνω από 11 ετών.  Όταν ξεκίνησε ο συρμός από την Αγ. Μαρί...
Continue reading
Γράφει ο Libertatem ExAnimo Όλοι γεννιόμαστε με κάποια πρέπει που μας κάνουν δώρο οι γονείς μας. Τα ακολουθούμε πιστά, μεγαλώνεις και τα πρέπει, σου φέρνουν πονο αλλα εσύ πιστός αλλά και ευνουχισμενος ψάχνεις το γιατί.. Γιατί πρέπει να αντέχεις; Γιατί πρ...
Continue reading