Loading posts...
Γράφει η Νέλλη Μωραΐτη Υπάρχει ενα μέρος που αγαπούν οι άνθρωποι να επιστρέφουν, εκεί που τίποτα δεν τους αγγίζει, εκεί που όλα γιατρεύονται, στο πατρικό τους σπίτι. Δεν είναι το μέρος, όχι. Είναι οι άνθρωποι, εκείνοι στους οποίους οφείλεις ό,τι είσαι, χρωσ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Πολύ συχνά λέμε πως η γονεϊκότητα είναι δύσκολη στις μέρες μας. Μοιάζει με διαγωνισμό, που ο κάθε γονιός δεν ανταγωνίζεται τον εαυτό του, αλλά τους άλλους, με έπαθλο τα εύσημα των ομοίων του. Εκείνο που δε λέμε, που αποκρύπτουμ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Ήταν Δεκέμβρης του 2005, και η χρονιά έφτανε στο τέλος της. Ήμουνα στον χριστουγενιάτικο χορό της δουλειάς μου, κι εκεί ήταν και η μανούλα, 24 χρονών εγώ, 22 εκείνη. Στην αρχή δεν την είδα εγώ, πρώτη την πρόσεξε η καρδιά μου. Μ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Κάθομαι στον μικρό καναπέ του σαλονιού, Σάββατο πρωί. Απόλυτη ησυχία, και ο καφές μου δυνατός, όπως μου αρέσει. Είναι εκείνη η στιγμή που συνειδητοποιείς πως η ευτυχία ορίζεται από τα μικρά, τα της καρδιάς, και όχι από τα μεγάλα, ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Διδάσκουμε την ντροπή στις κόρες μας από την ημέρα που είναι αρκετά ικανές να στέκονται στα δυο τους πόδια και αρχίζουν να περπατάνε. Τους μαθαίνουμε πώς κάθονται τα σωστά κορίτσια, να μη βγάζουν τη γλώσσα έξω, να είναι χαριτωμ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Αν μπορείς να μην εργάζεσαι και να μένεις στο σπίτι με τα παιδιά, είσαι πολύ τυχερή θα σου πουν. Θα σου πουν επίσης πως έχεις την τύχη να είσαι παρούσα σε κάθε πρώτη τους φορά, σε κάθε νέα επιτυχία, σε κάθε πρώτη λέξη, στα πρώτ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Σήμερα σχόλασα γρήγορα από τη δουλειά και τρύπωσα σε ένα πάρκο. Τα πάρκα είναι βάλσαμο για τη ψυχή, το πράσινο τους το πιο αποτελεσματικό αγχολυτικό. Βρήκα ένα παγκάκι και κάθησα. Έκανα να ανοίξω ένα βιβλιο που είχα μαζί μου γι...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Ακούω το γάλα να σιγοβράζει στο μπρίκι, ενώ ξεπλένω για τρίτη φορά το μπουκάλι της μικρής. Μετακινώ το μπρίκι όπως όπως και αδειάζω μέσα στο μπουκάλι το καυτό γάλα, μετριάζοντας τη θερμοκρασία του με άφθονο κρύο. Κοιτάζω το γυά...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Παγκόσμια ήμερα του πάτερα σήμερα. Μια ήσυχη, χωρίς πολλά φώτα και χωρίς χρυσόσκονες πασπαλισμένη ήμερα. Χωρίς πολλές καρδούλες, χωρίς κορδελάκια και θορύβους, ταπεινά φωτεινή και ήσυχα λαμπερή ήμερα. Όπως της πρέπει και της αξ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Το κορίτσι με τα γαλαζοπράσινα μάτια, τα ξανθά μαλλιά , και το πλατύ χαμόγελο, που βλέπει τον κόσμο αλλιώς και τη ζωή με άλλο μάτι είναι αυτή που ακούει στο όνομα Ευαγγελία και είναι αδερφή μου! Είναι εκείνο το τολμηρό κορίτσι, μ...
Continue reading