Loading posts...
Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Εκείνο το βράδυ σου είπα ότι δεν θέλω να κλαις όταν κλαίω και μου είπες όταν γίνω μάνα να μην κλαίω όταν κλαίει το παιδί μου. Και έκλαψα πιο πολύ. Και εκείνο το βράδυ ξέχασα το πρόβλημα μου. Και εκείνο το βράδυ έκλαψα για αυτού...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κακαβά Είναι εκεί στο πρώτο σου κλάμα. Δακρύζουν την πρώτη σου μέρα στο σχολείο, νιώθουν υπερήφανοι με την πρώτη σου επιτυχία. Αγωνιούν, παλεύουν, θυσιάζονται. Είναι οι αφανείς ήρωες της ζωής σου, εκεί κρυφά στο παρασκήνιο σε στηρίζουν. Ο...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Είκοσι χρόνια πάνε τώρα που δε σε ξανάδα πια. Λες και ήταν χθες που φθινοπώριασαν όλα μέσα μου και σκοτάδι τύλιξε κάθε ορίζοντα μου. Από την μια στιγμή στην άλλη γκρεμίστηκαν οι ελπίδες και τα όνειρά μου, και όλα τα μπροστά, στά...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Έχεις επιχειρήσει ποτέ να σκίσεις τις σελίδες ενός βιβλίου; Έχεις γευτεί ποτέ το άρωμα ενός φρέσκου κραγιόν στο στόμα σου, καθώς το δαγκώνεις; Θυμάσαι την αίσθηση που αφήνει ένα μαλακό χαλί κάτω από τα γυμνά σου δάκτυλα; Τα περ...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Αφήστε τα παιδιά σας να λερωθούνε και να λερώσουνε. Αφήστε τα να χαλάσουνε τα μαξιλάρια στον καναπέ και το κάλυμα. Αφήστε τα να λερώσουνε το τραπεζομάντηλο με σάλτσα και μην τρέχετε σαν υστερικές να αγκαλιάζετε δέκα ventex μαζί. ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης ...λίγες παραπάνω ώρες. Για να τις περάσω μαζί σου. Μέσα σε αυτήν την τόσο έντονη κακοφωνία της πολύβουης καθημερινότητας. Μερικές ακόμη ώρες, πέρα από τις διαθέσιμες επί της παρούσης, για να σε χαρώ ολοκληρωτικά, μέσα στην όαση π...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κοψιδά Mε έμαθες πως είναι να μοιράζομαι Με έμαθες από ποια γωνία να κοιτάζω το δειλινό για να φαίνεται πιο ωραίο Με έμαθες να παίζω με κούκλες αλλά να σκοτώνω τους κακούς Με έμαθες να υπερασπίζομαι την γνώμη μου ακόμα και όταν όλοι είναι ...
Continue reading
Γράφει η NO*RL*IZ Βρέχει ..  μπροστά μου μοσχομυρίζει ο ελληνικός στο μεγάλο φλιτζάνι.. αυτό που μ’αρέσει… όπως μ’αρέσει. Ήρθα να με κεράσεις πρωινό πάλι και να με κακομάθεις μία ακόμα φορά, όπως τόσες άλλες. Κάθε φορά σε κοιτώ και θέλω να γεμίσω από σένα μ...
Continue reading
Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Υπάρχουν κάποιες λέξεις που σημαίνουν τόσα πολλά αλλά μετά από κάποιες συγκεκριμένες καταστάσεις χάνονται, δεν σου επιτρέπεται να τις ξανά χρησιμοποιήσεις. Σαν να σου έχουν ανοίξει το λεξιλόγιο της ζωής σου και να στην έχουν ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Μαμά που είσαι; Αρρώστησα πάλι. Με πονάει ο λαιμός μου σήμερα πολύ. Έχω ανεβάσει πυρετό και κρυώνω. Αλλά δεν μου επιτρέπεται να κρεβατωθώ. Δεν γίνεται να ξαπλώσω και να έρχεσαι εσύ να με νταντεύεις. Βλέπεις, έγινα εγώ μαμά, μαμά κ...
Continue reading