Loading posts...
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Πολύ πριν γίνω μαμά και αποκτήσω τα δικά μου παιδιά, κοιτούσα τα παιδιά των φίλων μου και, κάποιες λίγες φορές, προσπαθούσα να παρατηρήσω τον τρόπο που αντιμετωπίζουν οι γονείς τα παιδιά τους κάτω από διάφορες συνθήκες. Προσπαθού...
Continue reading
Γράφει η Μόνια Μακρή Και όλο ακούω, όλο και πιο συχνά για αυτά τα 18 καλοκαίρια που έχω μαζί σου. Σήμερα, το βρήκα μπροστά μου ως στιχάκι σε μια σελίδα στα κοινωνικά δίκτυα. Μου φάνηκε γνώριμο. Θυμήθηκα πως μου το είχαν πετάξει ως ατάκα σε κάποια γενέθλια σου...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος "Θα κάμω μεγάλη καταστροφή", μου ΄πε ο Θεός μια μέρα..."Τόσο μεγάλη, που δεν θα αφήσω τίποτα ορθό. Να πας να φτιάξεις μια κιβωτό και να βάλεις τα πιο πολύτιμα του κόσμου, για να γλιτώσουν". Πήρα ξύλα, καρφιά κι υπομονή κι άρχισα ν...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου  «Να έχετε ελπίδα στη ζωή!» Ο τελευταίος στίχος σε ένα από τα αγαπημένα μας παιδικά τραγούδια! Τι είναι η ελπίδα μαμά; Η ερώτηση ενός 5χρονου και η προσπάθεια να δώσεις μια πιο παραμυθένια έννοια στη λέξη ελπίδα σε κάνει να συνειδητ...
Continue reading
Γράφει η H.L "Δεν υπάρχει δεν μπορώ, μόνο δεν θέλω! "Αγαπημένη και πολυφορεμενη αυτή η επίπληξη. Τόλμησες να μου πεις τα «δεν θέλω» σου; Ναι. Τόλμησα να σε ακούσω; Όχι. «Φυσικά μπορείς, δεν προσπαθείς!», σου φωνάζω."Δεν είμαστε ίσοι και όμοιοι." Για να καλύψω...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Οι σημερινοί γονείς είναι τα πιο σύγχρονα πολυμηχανήματα. Οι περισσότεροι ενημερώνονται και προσπαθούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορούν ως ενήλικες να ανταπεξέλθουν στη σκληρότητα του κόσμου και στι...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Μάνα μου!Πόνεσες μάνα στον κόσμο να με φέρεις, κι εγώ αντί για ευχαριστώ, παράτα με σου είπα πάρα πολλές φορές.Δάκρυσες μάνα μια φορά που με είδες από μια τάχα αγάπη να λυγίζω και να σπάω σε χίλια κομματάκια, κι εγώ σε αποπήρα και...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ήταν πάντα το κοριτσάκι του μπαμπά, από τη μέρα σχεδόν που γεννήθηκε. Ποτέ με τυμπανοκρουσίες και μεγάλα λόγια, απλά ήσυχα, νωχελικά και απόκρυφα, χωρίς να δίνουν έμφαση στα γενικά και τα αόριστα, αλλά στα μικρά και τα απλά.Η μητέρα...
Continue reading
Γράφει η Φανή Τασιοπούλου  Νιώθω μισή. Ως γυναίκα, μισή και άδεια. Άχρηστη. Που δεν μπορώ να σε φέρω στον κόσμο. Προσπάθησα τα πάντα. Ό,τι εξετάσεις υπάρχουν τις έκανα και μου απέδειξαν πως εγώ φταίω, αγάπη μου. Το άγχος μου, που με κυριεύει. Κι αυτός που θα ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Κάποιος να φυλάξει τα παιδιά απ᾽τους γονείς τους. Τελευταία σκέφτομαι πόσο τυχεροί άνθρωποι είμαστε. Αυτή η διαπίστωση δεν προκύπτει μονάχα από το γεγονός πως έχουμε δίπλα μας τα παιδιά μας και τους αγαπημένους μας υγιείς, αλλά κ...
Continue reading