Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Έφτασε η ώρα, μάνα. Η ώρα του αποχαιρετισμού. Είμαι μεγάλη πια. Κοντεύω τα 30 κι όμως ήμουν κάτω από την ποδιά σου μέχρι σήμερα. Μπορεί να έφευγα για λίγο, όμως ξαναγυρνούσα. Αργά ή γρήγορα ξαναγυρνούσα. Δεν είχα φύγει ποτέ από κοντά...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Πάντα άκουγα γύρω μου ότι είναι ευλογία να έχεις αδέρφια. Είναι δώρο σταλμένο από το Θεό μου λέγανε, χαρά και τύχη μαζί. Καλά όλα αυτά βέβαια αλλά εμένα μου φαινόταν λόγια απλά, καθημερινά, επαναλαμβανόμενα, δε μπορούσα να τα κατα...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Δυο χέρια πιασμένα γύρω από το λαιμό σου. Ένα κεφάλι ακουμπισμένο πάνω στον ώμο σου. Δυο μάτια να σε κοιτάνε με αγωνία, για να πάρουν επιβεβαίωση. Δυο ματάκια που πετάνε σπίθες, περιμένοντας να ακούσουν "μπράβο", "σ' αγαπάω". Πό...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Με λένε Σοφία, κι είμαι χίλια πράγματα κι άλλοι τόσοι ρόλοι, μα πάνω από όλα, είμαι μαμά. Όχι, μην με μπερδεύεις, δεν είμαι ο Γονέας 1 ή ο Γονέας 2, είμαι η μητέρα δυο παιδιών. Δεν σε ενόχλησα ποτέ εσένα που θες να λέγεσαι Γονέας ...
Continue reading
Γράφει η Πένη Σίμου Ήταν πάντα το κοριτσάκι του μπαμπά της. Όχι με τη γενική έννοια το «κοριτσάκι του μπαμπά», με τη δική της έννοια, του δικού της μπαμπά. Όχι όχι, δεν κρυβόταν ποτέ πίσω από την ασφάλεια του μπαμπά της. Εκείνος της είχε μάθει άλλωστε, πως...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Μια καρδούλα στον υπέρηχο του ιατρείου χτυπά δυνατά. Θαρρείς και θέλει να μας υπενθυμίσει ότι "είναι εδώ" μαζί μας. Ένα δάκρυ τρέχει από τα μάτια μου. Θα γίνω για δεύτερη φορά μαμά. Λαχταρούσα τόσο πολύ ένα δεύτερο παιδικό χαμόγελ...
Continue reading
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Σε θυμάμαι, παππού. Θυμάμαι εσένα, στη παιδική μου ηλικία. Εγώ να παίζω με τα παιδιά της γειτονιάς κι εσύ να κάθεσαι να με χαζεύεις. Πάντα με πρόσεχες, μην τυχόν και πάθω τίποτα. Σε κάθε ζαβολιά, σε κάθε θέλω μου ήσουν εκεί. Βρά...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Μεγαλώνεις και γίνεσαι ένας υπέροχος εσωτερικά άνθρωπος! Ένας άνθρωπος που είμαι περήφανη να λέω πως είσαι ο μικρός μου αδελφός! Έχουμε περάσει πολλά μαζί. Οι αναμνήσεις είναι χιλιάδες. Όμορφες αναμνήσεις, γεμάτες χαμόγελα, ευτυχία, παιχνίδι,...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Οι περισσότεροι από εμάς μεγάλωσαν με το πρότυπο της ευτυχισμένης οικογένειας. Αγαπημένοι γονείς, ευτυχισμένα παιδιά. Για κάποιους η ζωή τα φέρνει αλλιώς. Μετά από ένα χωρισμό καλό θα ήταν να εστιάσει κανείς στα παιδιά. Είναι προτιμ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Μεγαλώνοντας, θα ήθελα να δω το παιδί μου ευτυχισμένο. Έναν ενήλικα, που αγαπάει τη ζωή και ρίχνεται σ' αυτήν γεμάτο αυτοπεποίθηση. Σαν γονιός είναι βέβαιο, πως τι περισσότερες φορές νιώθεις σίγουρος για εκείνα που θέλεις να κα...
Continue reading