Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Αν θες το παιδί σου ευτυχισμένο, άκου το! Αφουγκράσου τις ανάγκες του, τις ιδιαιτερότητές του, τις αδυναμίες του και τις επιθυμίες του! Άστο να περπατήσει το δρόμο του. Να κάνει τα λάθη του, να στραβοπατήσει, να θυμώσει, να πληγ...
Continue reading
Γράφει η Ντέμη Καργατζη Ο Γιάννης πηγαίνει στη Β' Δημοτικού, του αρέσει το τέννις και θέλει να μακρύνει τα μαλλιά του σαν τον Τσιτσιπά. Κάθε πρωί πηγαίνει στο σχολείο και κάνει τα μαθήματα του στο ολοήμερο. Μετά έχει μπάσκετ και τέννις. Κάποιες μέρες η μάνα...
Continue reading
Γράφει η Τριστάνος Η φύση δεν του έδωσε το προνόμιο να μπορεί να φέρει στον κόσμο ένα παιδί! Θεωρήθηκε ότι δεν μπορεί, ότι δεν αντέχει, ότι θα ήταν ακατάλληλος! Ή τελικά η φύση και ο Θεός τον επέλεξαν, για να δουλεύει και η γυναίκα να κυοφορεί! Όμως από την...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου - Παιδί μου, οι άνθρωποι δεν είναι πάντα αυτό που δείχνουν. - Τι εννοείς ρε μπαμπά; - Κοίτα το χέρι σου, είναι το ίδιο το πάνω μέρος με το κάτω; - Όχι, αλλά που θες να καταλήξεις; - Ο κάθε άνθρωπος έχει δύο όψεις, αυτή ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Τρέχει το μυαλό. Ταξιδεύει και σε πηγαίνει σε παλιές καλές εποχές. Χαμογελάς όταν θυμάσαι τους πρώτους έρωτες και τις «αιώνιες» αγάπες, αλλά και τις απίστευτες δουλειές που έκανες, άσχετες εννοείται με το αντικείμενο που σπούδασες. Μόνο ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι που θέλουν σε βλέπουν να γελάς πραγματικά, που θέλουν να είναι δίπλα σου σε όλες σου τις χαρές, σε όλα σου τα βήματα, να σε προσέχουν μην σκοντάψεις και πέσεις, να σε κρατάνε σφιχτά και να σε χειροκροτο...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Όχι, δεν είναι απλά ένα παιδί. Όχι, δεν έπαιζε απλά και ξέφυγε. Όχι, δεν ήταν μια κακή στιγμή. Ήταν η βία που διδάχτηκε. Η βία στην οποία εκτέθηκε. Η βία από την οποία δεν το προστατεύσαμε απ' όταν γεννήθηκε. Ήταν η βία που ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Έχω μια ιδέα! Έχω μια ιδέα και μην βιαστείτε να με πείτε τρελό,  πριν πρώτα την  ακούσετε και την συλλογιστείτε. Καιρό τώρα έχω μια ιδέα και δεν μπορώ άλλο να την βαστάω μέσα μου. Έχω μια ιδέα, σας λέω και θέλω να την καταθέσω ε...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Και θα έρθει μια μέρα που θα ᾽χεις πια μεγαλώσει. Θα σου βάλουν μια τσάντα στην πλάτη και θα περπατάς καμαρωτή προς την γνώση. Θα περάσεις τη μεγάλη καγκελόπορτα και θα γυρίσεις να με κοιτάξεις μόνο για να μου πεις "φύγε, μη στ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ξέρεις, κάποτε ήταν κι εκείνη το κοριτσάκι κάποιου. Η πριγκίπισσά του. Την έντυνε με ροζ τούλια και γλυκά φιλιά. Την σκέπαζε με μαλακές κουβερτούλες και ζεστές αγκαλιές. Την κρατούσε σφιχτά απ' το χέρι και την μάθαινε να εμπιστεύ...
Continue reading