Loading posts...
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Διανύοντας την εποχή της ψηφιακής πραγματικότητας και της απόλυτης θεοποίησης του υλικού ευδαιμονισμού, στάθηκε αδύνατο η μητρότητα να καταφέρει να αντισταθεί στον διαδικτυακό αυτό οχετό, που καταπίνει τα πάντα και οδηγεί, εν τέλ...
Continue reading
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Μπαμπάς, ή αλλιώς μπαμπάκας - όπως συνηθίζουν να τον αποκαλούν οι περισσότερες κόρες - είναι ο πρώτος ήρωας κάθε κοριτσιού! Χωρίς να θέλω να υπονομεύσω τον ρόλο της μητέρας, το δέσιμο που υπάρχει ανάμεσα σε πατέρα κι κόρη δεν μπορε...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Αν είχε σχήμα η προσμονή, θα ήταν η μορφή σου. Χρόνια περίμενα να' ρθείς να νιώσω την πνοή σου. Αν είχε γεύση η στοργή, θα ήταν η δική σου, όταν σε αγκάλιαζα σφιχτά, και σου 'λεγα κοιμήσου. Αν δώσω ήχο στη χαρά, θα δώσω της φωνής σ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Δυο χέρια πιασμένα γύρω από το λαιμό σου. Ένα κεφάλι ακουμπισμένο πάνω στον ώμο σου. Δυο μάτια να σε κοιτάνε με αγωνία, για να πάρουν επιβεβαίωση. Δυο ματάκια που πετάνε σπίθες, περιμένοντας να ακούσουν "μπράβο", "σ' αγαπάω". Πό...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Με λένε Σοφία, κι είμαι χίλια πράγματα κι άλλοι τόσοι ρόλοι, μα πάνω από όλα, είμαι μαμά. Όχι, μην με μπερδεύεις, δεν είμαι ο Γονέας 1 ή ο Γονέας 2, είμαι η μητέρα δυο παιδιών. Δεν σε ενόχλησα ποτέ εσένα που θες να λέγεσαι Γονέας ...
Continue reading
Γράφει η Πένη Σίμου Ήταν πάντα το κοριτσάκι του μπαμπά της. Όχι με τη γενική έννοια το «κοριτσάκι του μπαμπά», με τη δική της έννοια, του δικού της μπαμπά. Όχι όχι, δεν κρυβόταν ποτέ πίσω από την ασφάλεια του μπαμπά της. Εκείνος της είχε μάθει άλλωστε, πως...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Μια καρδούλα στον υπέρηχο του ιατρείου χτυπά δυνατά. Θαρρείς και θέλει να μας υπενθυμίσει ότι "είναι εδώ" μαζί μας. Ένα δάκρυ τρέχει από τα μάτια μου. Θα γίνω για δεύτερη φορά μαμά. Λαχταρούσα τόσο πολύ ένα δεύτερο παιδικό χαμόγελ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Παίδων 05:00 πμ. "Και τί σκας; Δικό σου είναι;" Αυτή την ερώτηση μου έθεσε μια μάνα, όταν σηκώθηκα απ'τη θέση μου, για να σκεπάσω το παιδί που κοιμόταν στις απέναντι καρέκλες. Ήταν ξυπόλητο και η κουβέρτα του έπεσε στο πάτωμα ...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Οι περισσότεροι από εμάς μεγάλωσαν με το πρότυπο της ευτυχισμένης οικογένειας. Αγαπημένοι γονείς, ευτυχισμένα παιδιά. Για κάποιους η ζωή τα φέρνει αλλιώς. Μετά από ένα χωρισμό καλό θα ήταν να εστιάσει κανείς στα παιδιά. Είναι προτιμ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Μεγαλώνοντας, θα ήθελα να δω το παιδί μου ευτυχισμένο. Έναν ενήλικα, που αγαπάει τη ζωή και ρίχνεται σ' αυτήν γεμάτο αυτοπεποίθηση. Σαν γονιός είναι βέβαιο, πως τι περισσότερες φορές νιώθεις σίγουρος για εκείνα που θέλεις να κα...
Continue reading