Loading posts...
Γράφει η Φανή Τασιοπούλου  Νιώθω μισή. Ως γυναίκα, μισή και άδεια. Άχρηστη. Που δεν μπορώ να σε φέρω στον κόσμο. Προσπάθησα τα πάντα. Ό,τι εξετάσεις υπάρχουν τις έκανα και μου απέδειξαν πως εγώ φταίω, αγάπη μου. Το άγχος μου, που με κυριεύει. Κι αυτός που θα ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Κάποιος να φυλάξει τα παιδιά απ᾽τους γονείς τους. Τελευταία σκέφτομαι πόσο τυχεροί άνθρωποι είμαστε. Αυτή η διαπίστωση δεν προκύπτει μονάχα από το γεγονός πως έχουμε δίπλα μας τα παιδιά μας και τους αγαπημένους μας υγιείς, αλλά κ...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου  Τελικά είχες δίκιο. Μπορεί να δυσκολεύτηκα όμως δεν άργησα να καταλάβω τι εννοούσες. Τα κατάλαβα όλα μόλις τα είδα και τα πίστεψα ακόμα πιο πολύ μόλις τα έζησα. Δεν ήταν δα και λίγα, ούτε και τόσα πολλά. Κάποτε μου είπες πως η αγάπη ξε...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Να βλέπεις πάντα μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού. Στα μάτια τους φαντάζουν όλα τόσο όμορφα, τόσο μαγικά πλασμένα, διαφέρουν τόσο πολύ από την πραγματικότητα που μας πνίγει. Έχουν ένα βλέμμα όλο αγάπη και δίψα για τη ζωή, για το ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Γονιός στην εποχή της καραντίνας θα πει να δίνεις για όλο το εικοσιτετράωρο τον καλύτερό σου εαυτό. Από το πρωί που τα παιδιά θα ξυπνήσουν μέχρι τη στιγμή που θα πέσουν και πάλι στα κρεβάτια τους, εμείς οι γονείς οφείλουμε να κατ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Τα παιδιά δε θα θυμούνται τα λόγια μας, μα μόνο πώς τα κάναμε να νιώσουν Φλυαρία. Αυτό κάνουμε οι περισσότεροι νέοι γονείς. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να φλυαρεί, να λέει λόγια, να χάνεται σε νοήματα και να προσπαθεί να εξη...
Continue reading
Γράφει η Χρυστάλλα Σωτηρίου  Δε μιλάω σε σένα παιδί μου. Δε φταις εσύ. Δε φταις που δε σ' έμαθαν να αγαπάς, να σέβεσαι και να απλώνεις το χέρι σου για να σηκώσεις κάποιον, για να δώσεις, για να χαϊδέψεις, ακόμα και για να πάρεις αυτά που σου ανήκουν. Δε φταις...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου  Τα σχολεία σταμάτησαν και, όπως είθισται πάντοτε, η γκρίνια και η παραφιλολογία ξεκίνησε. Ωστόσο, τα παιδιά δεν είναι εκείνα που παραπονιούνται για την τρέχουσα κατάσταση, ούτε για τις νέες συνθήκες, στις οποίες έρχονται να προσ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου  Να ξαπλώσω στον ώμο σου μαμά;Φοβάμαι...Τι φοβάσαι παιδί μου;Φοβάμαι επειδή δεν βλέπω τους φίλους μου Φοβάμαι μην αρρωστήσεις εσύ η ο μπαμπάς, φοβάμαι μην αρρωστήσω εγώ. Όλο ακούω για θανάτους μαμά, πρώτη φορά θέλω να πάω σχολείο να ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Αρφαρά Η μητρότητα δεν είναι διαγωνισμός για το ποιο παιδί έχει τα πιο καθαρά ρούχα, τα πιο καλοχτενισμένα μαλλιά, την καλύτερη ψυχολογία. Μητρότητα είναι ένα ταξίδι στο οποίο η κάθε μαμά πορεύεται διαφορετικά αλλά όλες έχουν τον ίδιο προορισμό...
Continue reading