Loading posts...
Γράφει ο Σπύρος Γιαδεμίδης Όπως κι αν την πεις, πάλι η ίδια θα ‘ναι. Εκείνη που σε έφερε στον κόσμο δια μέσου της. Η πρώτη γυναίκα που σ’ ερωτεύτηκε πριν καν ακόμη επέλθει η πρώτη ματιά – κεραυνοβόλος έρωτας απ’ την κοιλιά! Ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο που έ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφώνη Χρυσαφίδου ῾Κι αν μπορούσα, θα κρατούσα σ᾽ένα μαγικό κουτί το πιο σπάνιο πράγμα στον κόσμο, τη δική σου βρεφική μυρωδιά, να μου θυμίζει τί πάει να πει ευτυχία!᾽᾽ Τἰ κι αν πέρασαν τέσσερα ολόκληρα χρόνια! Εγώ θυμάμαι σαν χτες δυο μικρά ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφώνη Χρυσαφίδου "Πιο δυνατά, μαμά! Κούνησέ με ακόμα πιο δυνατά. Βλέπεις τον ουρανό; Ως εκεί και ακόμα πιο πάνω. Θέλω ν᾽αγγίξω το ουράνιο τόξο και ν᾽αγκαλιάσω τα σύννεφα." Είναι δικός σου ο ουρανός, μάτια μου. Δικός σου ο κόσμος όλος. Ένας κ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα Σαν νοσοκόμα, περιθάλπει όλες μου τις πληγές. Σαν χάρτης, με βοηθά να βρω τον δρόμο μου. Σαν υπερήρωας, σώζει κάθε μου μέρα. Σαν βιβλιοθήκη, μοιράζεται όλες της τις γνώσεις μαζί μου. Σαν μία ειδικός, ακούει με υπομονή όλ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφώνη Χρυσαφίδου Μαμά, για τους περισσότερους μία και μοναδική, αν και η ίδια δυσκολεύεται να αναγνωρίσει την αξία της. Ένας άνθρωπος με πολλές ιδιότητες και ατέλειωτα χαρίσματα, που κάνει την καθημερινότητά μας πιο διασκεδαστική, γνωρίζοντας π...
Continue reading
Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Ξέρω πως νομίζεις οτι είναι ένας άλλος. Πως πολλές φορές τίποτα δεν σου θυμίζει το μωρό που κοίμιζες στην κούνια του μικρό σαν σπουργίτι. Έγινε ένας αετός, έγινε ένας έφηβος, έγινε άντρας, έγινε ένας ξένος για σένα. Για τον κόσ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Απόψε για πρώτη φορά θα σου πω ένα παραμύθι. Θα σου διηγηθώ μια από εκείνες τις ιστορίες που αργότερα θα σου αρέσει να ακούς για να σε πάρει ο ύπνος. Με δράκους και με νεράιδες, με πρίγκιπες και με βασιλιάδες, με ξωτικά και με τελώ...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Ονειρεύτηκα χθες βράδυ πως ήμουν και πάλι παιδί που γύριζε κουρασμένο  από το παιχνίδι στην θαλπωρή του πατρικού του σπιτιού. Ονειρεύτηκα την θάλασσα που ψάρευα με το καλάμι μου. Τότε που αγκάλιαζε το λιμάνι από άκρη σε άκρη...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ο πρώτος που θέλω να διαβάσει αυτό το κείμενο είσαι εσύ. Για εσένα είναι γραμμένο! Για εσένα που ήρθες και μου έμαθες τόσα πολλά, για εσένα που μου επαναπροσδιόρισες όλο μου το είναι, για εσένα που έχεις γεμίσει την ψυχή μου με ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Μια βόλτα έξω από ένα δημοτικό σχολείο την ώρα του διαλλείματος, αποτέλεσε την αφορμή για αυτό το άρθρο. Παρατηρούσα την ανεμελιά τους, άκουγα τα γέλια πίσω από κάθε παιδική φωνούλα, θαύμαζα την αθωότητα τους και ανησύχησα για το ...
Continue reading