Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Είσαι λίγων ωρών και σε κρατάω στα χέρια μου. Δεν είμαι η ευτυχισμένη ροζ μαμά. Όμως σε κρατάω, σε κοιτάω, είσαι δικιά μου. Σώμα από το σώμα μου και ψυχή από την ψυχή μου. Κλαις δυνατά, πεισματάρικα και από τις πρώτες σου ώρε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Δέδε. Εσύ! Nαι, ναι σε σένα μιλάω... Σε εσένα που έφαγες την σειρά του παιδιού που κάθεται μπροστά σου στο σουπερ μάρκετ και συγκεκριμένα στον πάγκο των τυριών. Χιλιάδες περιστατικά καθημερινά κι αν δεν έχεις δικό σου παιδί, κάτσε μια φο...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Στέφα "Τα παιδιά φέρνουν ευτυχία"  Το έχω ακούσει άπειρες φορές, και πάντα είχα την ίδια απορία. Αν όντως ίσχυε, γιατί υπάρχουν ευτυχισμένα ζευγάρια χωρίς παιδιά και δυστυχισμένα ζευγάρια με παιδιά; Δεν είναι λοιπόν τόσο απλό. Μήτε τό...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Το καλοκαίρι πέρασε και για κάποια παιδάκια έχει έρθει η στιγμή που θα πάνε για πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό. Η στιγμή αυτή έρχεται για άλλα παιδιά πολύ νωρίς, καθώς η μαμά είναι αναγκασμένη να επιστρέψει πολύ σύντομα στη δουλειά τ...
Continue reading
Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου. Βλοσυρό πρόσωπο, μάτια μαύρα, έντονα, γεμάτα από αγωνία. Ένα μικρό κατέβασμα των ώμων, μια ανεπαίσθητη καμπουρίτσα στην πλάτη και μόνο ένα άτομο μπορεί να διακρίνει και να καταλάβει όλα αυτά τα αμυδρά, παραμορφωμένα χαρακτηριστικά…...
Continue reading