Loading posts...
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Μεγαλώνοντας, θα ήθελα να δω το παιδί μου ευτυχισμένο. Έναν ενήλικα, που αγαπάει τη ζωή και ρίχνεται σ' αυτήν γεμάτο αυτοπεποίθηση. Σαν γονιός είναι βέβαιο, πως τι περισσότερες φορές νιώθεις σίγουρος για εκείνα που θέλεις να κα...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Αν γινόμουν ξανά για πρώτη φορά μαμά, θα έκανα κάποια πράγματα πολύ διαφορετικά. Θα προσπαθούσα να χαρώ περισσότερο τον ερχομό του παιδιού στη ζωή μου και θα έβαζα τα δυνατά μου, ώστε να μετριάσω τον φόβο και τον πανικό που σε ...
Continue reading
Εντάξει, είμαι κοριτσομάνα, δε σημαίνει όμως ότι δεν συντονίζομαι και με τις έννοιες των γονιών που έχουν αγόρια. Κι έτσι, όταν έπεσα πάνω σ΄αυτό εδώ το απίθανο κείμενο στη Huffpost Parents, ένιωσα αμέσως την επιθυμία να το μοιραστώ μαζί σας, κι ας μην συμφωνώ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Το να είσαι πιο πολύ μπαμπάς παρά πατέρας σημαίνει να μετράς τα δευτερόλεπτα για να σχολάσεις απ’ τη δουλειά και να ξεκινήσεις τη μέρα σου μαζί τους. Να σταματάς στην άκρη του δρόμου για να εξερευνήσετε παρέα κάτι που τους κέντρι...
Continue reading
Γράφει ο Χρήστος Κορφοξυλιώτης Την πρώτη φορά που έγινα νονός, ήταν στα εφηβικά μου χρόνια. Δεν μπορούσα να τα καταλάβω την βαρύτητα που φέρνει αυτή η ευθύνη. Δεν στάθηκα δίπλα στην αγαπημένη μου βαφτιστήρα. Όμως ο ερχομός του Χριστόδουλου στη ζωή μου, του ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Θεέ μου πόσο πολύ μοιάζουμε, πόσο πολύ ίδιοι είμαστε! Σε κοιτώ και φουσκώνω από υπερηφάνεια από την μια και από την άλλη τρομάζω. Μεγάλωσες γιε μου, ψήλωσες, έδεσες, σχηματίστηκες και η εικόνα σου μου είναι τόσο γνωστή, την έχ...
Continue reading
Γράφει ο Πάνος Σείκιλος Κάποτε -όχι πολύ παλιά- αγαπήθηκαν δυο πλουμιστές αράχνες. Η ζωή έφερε τη μία στο δρόμο της άλλης, χωρίς να τους αφήσει άλλη επιλογή: στην πανδύσκολη κοινωνία των ζώων, η μία ταίριαζε στην άλλη όσο δεν πάει. Και πώς να μην ταίριαζαν ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Είμαστε μία νέα φουρνιά γονιών που λειτουργούμε πάντα στο "παρά πέντε". Κι όταν λέω λειτουργούμε, δεν εννοώ τις καθημερινές μας διαδικαστικές υποχρεώσεις. Στον τομέα αυτόν τα καταφέρνουμε σχεδόν άψογα, αφού μοιάζουμε με καλοκου...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Υπάρχουν πράγματα, που όσο κι αν θέλουμε να καταλάβουν τα παιδιά μας, είναι δύσκολο να τα εξηγήσουμε με τρόπο υπεραπλουστευμένο. Υπάρχουν πράγματα που θέλουμε να νιώσουν, που θέλουμε να τους φωνάξουμε, όταν οι καταστάσεις δυσκο...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κουτσοπετάλου Όπως κάθε φορά έτσι και σήμερα για να πάω στην σχολή έπρεπε να χρησιμοποιήσω το μετρό.  Στην απέναντι θέση καθόταν μια μητέρα με τον γιο της. Το αγόρι δεν πρέπει να ήταν πάνω από 11 ετών.  Όταν ξεκίνησε ο συρμός από την Αγ. Μαρί...
Continue reading