Loading posts...
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Πρόσφατα διαπίστωσα πως μας λείπουν ευτυχισμένα παιδιά. Παιδιά που δεν αναγκάζονται να απορρίψουν την παιδική τους αθωότητα και να εγκλωβιστούν στον καθωσπρεπισμό που τους επιβάλλει η ανάγκη των ενήλικων γονιών τους. Μας λείπου...
Continue reading
Μια από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που λένε οι γονείς στα παιδιά είναι «Κάνε αυτό που σου λέω!», ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι τα παιδιά μαθαίνουν βλέποντας και παρατηρώντας πώς φέρονται οι γονείς τους. Ποια είναι τα πιο βασικά πράγματα που πρέπει να κάνει έν...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Ήταν η πρώτη φορά που σε κράτησα στα χέρια μου πριν 18 χρόνια! Ένα τόσο μικρό πλάσμα, έφερε την απόλυτη ευτυχία μέσα μου! Δεν ήσουν δικό μου παιδί, όμως ήσουν πιο δικό μου, από όλα τα παιδιά του κόσμου! Ήσουν το παιδί της καρδιάς! Θυμ...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Σήμερα θα γιορταζαμε κι οι δυο. Σε παλιότερες εποχές μια τέτοια μέρα λουλούδια και μυρωδιές πηγαινοερχονταν κι άλλαζαν χέρια. Αυτά τα ίδια χέρια τα πάντα ανοιχτά σε αγκαλιές που αποδεικνυονται λίγες τελικά για το βάρος τούτο...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Όσα για σένα κι αν γραφτούνε, ποτέ δεν θα μπορούν να πούνε, ακόμα και χιλιάδες λέξεις, εκείνα που μπορείς ν'αντέξεις! Το πρώτο σπίτι που όλοι ζούμε, το καρδιοχτύπι που ακούμε, τραγούδι της ψυχής χαρίζεις, το σώμα σου το χαραμίζει...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Θα μπορούσα να σου πω ένα παραμύθι για να κοιμηθείς, μικρέ μου άντρα. Θα μπορούσα να σου πω ένα τραγούδι, ένα ωραίο τραγούδι μελωδικό. Δικό μου θα είναι το τραγούδι, οι στίχοι και η μελωδία. Έλα μαζί μου, δώσε μου το χέρι σου. ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Διανύοντας την εποχή της ψηφιακής πραγματικότητας και της απόλυτης θεοποίησης του υλικού ευδαιμονισμού, στάθηκε αδύνατο η μητρότητα να καταφέρει να αντισταθεί στον διαδικτυακό αυτό οχετό, που καταπίνει τα πάντα και οδηγεί, εν τέλ...
Continue reading
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Μπαμπάς, ή αλλιώς μπαμπάκας - όπως συνηθίζουν να τον αποκαλούν οι περισσότερες κόρες - είναι ο πρώτος ήρωας κάθε κοριτσιού! Χωρίς να θέλω να υπονομεύσω τον ρόλο της μητέρας, το δέσιμο που υπάρχει ανάμεσα σε πατέρα κι κόρη δεν μπορε...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Αν είχε σχήμα η προσμονή, θα ήταν η μορφή σου. Χρόνια περίμενα να' ρθείς να νιώσω την πνοή σου. Αν είχε γεύση η στοργή, θα ήταν η δική σου, όταν σε αγκάλιαζα σφιχτά, και σου 'λεγα κοιμήσου. Αν δώσω ήχο στη χαρά, θα δώσω της φωνής σ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Δυο χέρια πιασμένα γύρω από το λαιμό σου. Ένα κεφάλι ακουμπισμένο πάνω στον ώμο σου. Δυο μάτια να σε κοιτάνε με αγωνία, για να πάρουν επιβεβαίωση. Δυο ματάκια που πετάνε σπίθες, περιμένοντας να ακούσουν "μπράβο", "σ' αγαπάω". Πό...
Continue reading