Loading posts...
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Μαμά, ξεαγχώσου επιτέλους και έλα να παίξουμε! Όταν το στόμα του παιδιού σου ξεστομίζει για πρώτη φορά αυτήν την φράση, έρχεται όλος ο κόσμος σου «τούμπα». Συνειδητοποιείς πόσο μεγάλωσε και ταυτόχρονα πόσο απλά μοιάζουν όλα για...
Continue reading
Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Αν γινόταν ένα πείραμα γνωριμίας με μαμαδες από όλο το κόσμο ακόμη και ο ανθρωπος που κατάγεται από τη πιο μακρινή χώρα του κόσμου θα έβαζε την ελληνίδα μάνα πρώτη σε σειρά. Η ελληνίδα μαμά είναι μοναδική έχει κάτι το διαφορετικό...
Continue reading
Γράφει ο Τάσος Παπαναστασίου Να περπατάς με το κεφάλι ψηλά. Να ζεις τίμια και με αξιοπρέπεια. Να υπερασπίζεσαι την ελευθερία. Τη δική σου και των άλλων. Να μην επιχαίρεις στις δυσκολίες των άλλων ούτε να θλίβεσαι υπερβολικά στις δικές σου. Να μη φοβάσαι...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Οι περισσότεροι γονείς σήμερα πιστεύουν ότι τα παιδιά τους οφείλουν σεβασμό και ευτυχία, ενώ εκείνοι κρατούν τα χαλινάρια της εξουσίας. Ωστόσο, λησμονούν πως, δώρα όπως ο σεβασμός, δεν είναι σακουλάκια με καραμέλες και δε γίνετ...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Σκούταρη Λατρεμένο μου παιδί, Χαραγμένη ανεξίτηλα στην μνήμη μου η στιγμή που ήρθες στην ζωή, το πρώτο σου κλάμα. Και όταν ακούμπησες επιτέλους πάνω μου το ζαρωμένο κορμάκι σου σταμάτησες ως δια μαγείας. Μακάρι να μπορούσα σε ό,τι δυσάρεσ...
Continue reading
Γράφει η Στάλω Παπουή Μα τώρα σοβαρομιλάς;; Μια φωνή δυνατή και αγριεμένη, με ένα βλεμμα ειρωνικό και θυμωμένο, και να αρχίζει τις επικρίσεις, τα παράπονα, τις κατηγορίες, και να τα πιστεύει! Ω ναι, ξέρω πως αυτή τη στιγμή τα πιστεύει, προσπαθεί να με πεί...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κακαβά Το μικρό ανεπαίσθητο σημάδι στο γόνατο θα μου θυμίζει για πάντα εκείνες τις παλιές, ανέμελες εποχές. Όταν τα ρούχα ήταν συνεχώς σκονισμένα από τα χώματα και τα γέλια πλημμύριζαν σαν χείμαρρος την παιδική χαρά της γειτονιάς. Νομί...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Σε ένα κόκκινο μπαλόνι, έβαλα πάλι μιαν ευχή να ταξιδέψει. Να μην αντέχεις σου ευχήθηκα. Να σπας και να γίνεσαι κομμάτια. Να μην λυγίζεις. Να μην παίρνεις το σχήμα του πόνου. Να σου δίνεις το δικαίωμα και την επιλογή να είσαι ...
Continue reading
Γράφει η Χρυσάνθη Περιστερίδη Γεια σου μικρό μου. Σε σκεφτόμουνα πάλι. Σε σκεφτόμουνα πολύ. Σε σκεφτόμουν και τότε, όπως θα σε σκέφτομαι πάντα! Μου λείπει η αναμονή σου. Μου λείπει η προσμονή σου. Σε σκεφτόμουν, όπως κάνω πιο συχνά τελευταία. Όπως κάθε ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Δεν είναι λίγες οι φορές που οι άνθρωποι, εγώ, εσύ, οι φίλοι μας ή οικογένειές μας, μπαίνουν σε συζητήσεις για τις μητέρες που μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδιά τους και εκθέτουν απόψεις και επιχειρήματα με αρνητικές αποχρώσεις. ...
Continue reading