Loading posts...
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Πώς στριμώχνεις τα όνειρά σου έτσι; Πώς ξεχνάς αυτό που αγαπάς; Πώς αφήνεις στην άκρη για μετά αυτό που σε κάνει να αναπνέεις; Κάθεσαι πάνω στη βαλίτσα που' χεις στριμώξει χρόνια τώρα τα όνειρά σου. Κάθεσαι και ονειρεύεσαι μια ...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Της αρέσει να μιλάει πάντα ντόμπρα και ξεκάθαρα ,όσο της αρέσει να της λένε γλυκόλογα και αυτή να κάνει νάζια. Της αρέσει να περιτριγυρίζεται από αγόρια, όσο της αρέσει μεγαλώνοντας να συνεργάζεται κυρίως με άντρες. Της αρέσουν τα...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Όταν εσύ γελάς, γελάει ο κόσμος μου όλος. Όταν ακούω το γάργαρο γέλιο σου, πλημμυρίζω από αδικαιολόγητη ευτυχία. Μου φτάνει να γελάς. Ακούς; Αμέσως η "καταχνιά" εξαφανίζεται, ο χειμώνας κρύβεται και καλοκαιριάζει ξαφνικά. Όταν σε β...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Σήμερα θέλω να μιλήσω σε σένα. Σε σένα που κρύβεσαι ούτως ή άλλως σε κάθε λέξη, σε κάθε σκέψη. Είναι όμως η πρώτη φορά, που βρίσκω το θάρρος να αφήσω μπροστά στα πόδια σου, μια μικρή κατάθεση ψυχής για πράγματα που δεν σου είπα π...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ο καθένας μας θέλει να αλλάξει τον κόσμο και τους ανθρώπους. Να τους κάνουν όλους ιδανικούς και τέλειους. Να γίνουν οι άνθρωποι δηλαδή πιο σωστοί, πιο δίκαιοι, πιο αληθινοί. Κανείς, όμως δε σκέφτηκε να αλλάξει πρώτα τον εαυτό του και με...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ένα τηλεφώνημα. Από το πουθενά και χωρίς λόγο φαινομενικά. Αντίδραση στους δαίδαλους μιας άρρωστης ψυχής που, επειδή η πραγματικότητα σου δεν την περιλαμβάνει, το θεωρεί σαν την καλύτερη δικαιολογία για να κάνει τη ζωή σου άν...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Μια καληνύχτα θα καρφιτσώσω στα βλέφαρά σου, απ' αυτές που πάντα περίμενες. Γιατί δεν πέρασε ούτε ένα βράδυ που δεν σου είπα καληνύχτα. Να κοιμάμαι δίπλα σου θέλω, να ξυπνάω δίπλα σου. Να σε φιλάω γλυκά για καλημέρα και παθιασμένα γι...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Κι ήθελα να σου πω τόσα πολλά. Και τα έκρυψα όλα πίσω από ένα χαμόγελο κι ένα δάκρυ. Τίποτα δεν είπα. Κι έμειναν όλα ανείπωτα, κρεμασμένα στην άκρη ενός γκρεμού. Κι εσύ, πουθενά. Τα έκρυψα όλα πίσω από ένα χαμόγελο εκείνο το βράδυ που ε...
Continue reading
Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Η Άννα ξύπνησε ερείπιο σήμερα και κάθε σήμερα. Σηκώθηκε με το ζόρι απ' το κρεβάτι της, έβγαλε με το ζόρι τις βελούδινες πιτζάμες της. Το γκαζάκι τελείωσε κι εκείνη το ξέχασε. Έβαλε το μπρίκι στο μάτι της κουζίνας για να ψήσει τον καφ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Είπες πολλά, μα δεν έκανες. Και εγώ πιάστηκα στις λέξεις σου. Τις έκανα δικές μου και περίμενα. Τις πίστεψα τόσο πολύ που θεωρούσα πως ναι, θα έκανες όσα είπες. Μα δεν έκανες. Και εγώ έμεινα να παίζω με τις λέξεις σου και οι άτιμες έκοβαν σαν...
Continue reading