Loading posts...
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου να μην τον θεωρείς δεδομένο. Ούτε κτήμα σου. Ούτε πιόνι στη σκακιέρα, που θες να είσαι συνεχώς εσύ ο νικητής! Είναι ο άνθρωπός σου, το στήριγμά σου, το άλλο σου μισό. Γι' αυτό πάντα πρέπει να βρίσκει...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Διαβάζω πολλές φορές κάποιες σκέψεις ανθρώπων που πονάνε και αναρωτιέμαι τελικά τι σου κάνει ο πόνος. ''Έδωσα πολλά σε ανθρώπους που άξιζαν λίγα'', είναι μια σκέψη, αλλά λυπάμαι κανείς δεν σε υποχρέωσε να δώσεις. Έδωσα γιατί το γού...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας, που ευτυχώς για μας δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε πολλά για να μας καταλάβουν και να συνεννοηθούμε μαζί τους. Είναι οι άνθρωποι, που τους μιλάμε λίγο μα καταλαβαίνουν πολλά. Έχουν μια ξεχωριστή θέση στ...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Αποφάσισες να παίξεις με γυναίκα που σε αγάπησε; Μάντεψε τι σου 'χω... Παίξε, ρε φίλε. Παίξε με με την γυναίκα που σε αγάπησε. Παίξε με αυτή, που σε έβαλε πιο πάνω και από τον ίδιο τον εαυτό στης. Παίξε με αυτή, που θέλησε να εί...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Γνωριστήκαμε όταν ήμασταν ελεύθεροι, αλλά κάποιος άνεμος οικογενειακών υποχρεώσεων σε πήρε μακριά μου, πριν προλάβω να σε γευτώ και έχασα τα ίχνη σου. Κύλησε ο χρόνος και ξεχάστηκες σε μια γωνίτσα του μυαλού μου, όταν έτσι ξαφνικά μπήκε...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Δεν αρκεί, φίλε μου, ο έρωτας. Υπέροχη ανεμοθύελλα ξεσηκώνεται στο διάβα του. Σε ανεβοκατεβάζει αλύπητα στις ανάγκες του. Όμως ο παράφορος έρωτας μίας οφθαλμαπάτης δεν αρκεί. Δεν αρκεί η αστάθεια της έξαρσης και τα μοσχοβολιστά ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Με ρωτάς γιατί δεν εμπιστεύομαι. Τι να σου λέω τώρα… Και τι να καταλάβεις; Δεν είναι που δε θέλω να εμπιστευτώ, είναι που όσους εμπιστεύτηκα με πρόδωσαν. Έρωτες, φίλοι, σύντροφοι, άνθρωποι που μπήκαν με θόρυβο στη ζωή μου κι έφυγαν ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Κυλάει ο χρόνος σαν νερό. Μέρες έρχονται και φεύγουν, μα χρειάζονται μερικά δευτερόλεπτα ιδιαίτερα για να σου χαρίσουν τη μαγεία της στιγμής. Αυτή την στιγμή την ξεχωριστή, λουσμένη με το μανδύα της υπέρτατης ευτυχίας. Άκουσα κ...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ωραία μου κοιμωμένη, σε παρακαλώ ξύπνα. Ξημέρωσε Κυριακή. Μια Κυριακή μοναδική. Μην την χάσεις, περιμένοντας να σε ξυπνήσουν. Δεν πειράζει που αποκοιμήθηκες λίγο παραπάνω, η ζωή που τρέχει βλέπεις πολλές φορές κουράζει πολύ. ...
Continue reading
Γράφει η Λένα Μπατσκίνη Κάτι διέκοψε τη σκέψη μου και χάλασε ο ειρμός... Γυρνάω πίσω στην αρχή να θυμηθώ. Να μην την αφήσω μισή κι ανέσωστη. Μάταια! Αλήθεια, γιατί ό,τι παλεύουμε με λέξεις να μοιραστούμε το πρωΐ, παίρνει ξεκάθαρη μορφή το βράδυ; Πόσα θα μπο...
Continue reading