Loading posts...
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου «Βλέπεις αυτό το δέντρο;» «Όχι, πού είναι;» «Δυο βήματα μπροστά σου» «Δεν βλέπω καθαρά..» «Κάτσε να πάω δυο βήματα να με δεις..» «Μα έκανες δυο βήματα αλλά το δέντρο δεν το βλέπω» «Κάτσε να κάνω παραπάνω..» «Ούτε και τώρα!» ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Σε βλέπω! Σε παρακολουθώ! Έχεις πια κουρνιάσει στη γωνιά σου. Έχεις σωπάσει. Έχεις φαινομενικά γαληνέψει! Ευθύνεται η θάλασσα που πνίγει στον βυθό της κάθε καημό και ξεπλένει κάθε δάκρυ; Μήπως ο Αύγουστος - ο βασιλιάς της ξενοιασ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Ήταν τόσο δυνατό το συναίσθημα στην ζωή μου, που πάντα με κρατούσε στάσιμη, λιμνάζουσα σε καίριες καταστάσεις. Σε ανύπαρκτα τερτίπια του γαμημένου μου μυαλού. Μα όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα οι πιο ουσιαστικές και πιο δημιουργικέ...
Continue reading
Γράφει η Λένα Μπατσκίνη Πλησιάζεις! Λίγο λίγο έρχεσαι πιο κοντά σε μένα. Και να πω πως δεν το θέλω; Πως δεν το περιμένω; Μα κάτι με κρατάει. Μη φοβάσαι, δεν φταις εσύ. Είναι που τρέμω τα λόγια! Μα πιο πολύ είναι που τρέμω την ορμητικότητα σου, που όμως τόσο...
Continue reading
Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Ήθελα να μάθεις ότι μας ονειρεύτηκα μαζί. Ήθελα να ξέρεις ότι είδα στα μάτια σου ζωγραφισμένη την ελπίδα για ένα αύριο γεμάτο από το είναι σου. Μα αυτό, αγάπη μου, ήταν και το λάθος μου τελικά. Δεν έπρεπε να βιαστώ να νιώσω, δεν έ...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Και εκεί που νομίζεις ότι όλα γύρω σου είναι βαρετά και κανείς δε σε καταλαβαίνει, έρχεται και σου χτυπά απροειδοποίητα την πόρτα ο έρωτας. Παίρνει σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια σου. Έχει τη μορφή εκείνου ή εκείνης που σου έχει ...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Αγαπητοί άντρες, επειδή από μόνοι σας δεν καταλαβαίνετε και τα κάνετε συνεχώς, διαρκώς και σε όλες μας ανεξαιρέτως, λες και έχετε κάνει κάποια μυστική συμφωνία μεταξύ σας, λες και έχετε κάποιο εγχειρίδιο, που το συμβουλεύεστε με ευλαβ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Ξεκινήσαμε σ' ένα ταξίδι αναζήτησης, ο καθένας αγκαλιάζοντας τα δικά του ιδανικά. Συντροφιά μας πάντα η τόλμη, το κουράγιο και η αυτοπεποίθηση. Διανύσαμε δρόμους, κάναμε φίλους, γνωρίσαμε ανθρώπους, αγαπήσαμε. Μα ο σκοπός μας ήταν πά...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Βράδυ Σαββάτου, κι εσύ είσαι κάπου. Βάζω ένα ποτήρι κρασί και κοιτάζω το κενό. Χάνομαι σε σκέψεις και αναμνήσεις. Ανάβω ένα τσιγάρο και στον καπνό του εμφανίζεται η μορφή σου, χαμογελάει και με κοιτάει και έπειτα από λίγο διαλύεται...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Λοιπόν, δεν ξέρω αν έχετε ακούσει αυτό που λένε πως η ζωή έχει την τάση  να επιστρέφει συμπεριφορές και πως καλό θα ήταν να μην κρατάμε κακία μέσα μας διότι όλα είναι θέμα χρόνου και αργά ή γρήγορα θα δικαιωθούμε σε περίπτωση που κάτι μας πόν...
Continue reading