Loading posts...
Γράφει η Λιάνα Στη ζωή αυτή, να αγαπάτε τους κάπως διαφορετικούς. Τους μισοτσακισμένους. Αυτούς με τα σκληρά μάτια και τα καθαρά βλέμματα. Αυτούς με τις αγριεμένες φωνές και τις λαμπερές ψυχές. Όσους πάλεψαν για να κερδίσουν μια θέση στη ζωή σας. Όσους δεν ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Αν ρωτάς για μένα, μια απορία ο αέρας να σου φέρνει στο άκουσμά μου. Αν στο άκουσμα του ονόματός μου νιώθεις άβολα, ρώτα τον εαυτό σου το γιατί! Αν φοβάσαι να τον ρωτήσεις, είναι γιατί φοβάσαι να παραδεχτείς στον εαυτό σου τα συν...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι στην ζωή, που είναι τόσο άρρωστοι στην ψυχή, που δεν έχουν καμία σωτηρία. Είναι τόσο κακοί, τόσο μαύροι εσωτερικά, που όσο και αν προσπάθουν για χρόνια ολόκληρα να το κρύψουν, τελικά δεν το καταφέρνου...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Γιατί έχει ο καιρός γυρίσματα, αλλά και δύο όψεις τα νομίσματα Στην εποχή της άμφισβητησης και της εύκολης κρίσης χάσαμε την εννοια της κριτικής σκέψης χάσαμε την έννοια του πίστευε και μη ερεύνα! Δηλαδή το τι πιστεύεις ή όχι σε ...
Continue reading
Γράφει η Βίλλυ Ζ. «Αν ήταν να σε γνώριζα ξανά, θα κρατούσα μεγαλύτερες σιωπές, για να καταλάβω νωρίς ότι δεν καταλαβαίνεις τις πράξεις. Αν σε γνώριζα ξανά, θα κοιτούσα πιο βαθιά στα μάτια σου, για να καταλάβω τους φόβους σου. Αν σε γνώριζα ξανά, θα ρωτούσ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Πόσο μ' αρέσει να πλημμυρίζω τη σκέψη σου, να τρυπώνω στο μυαλό σου και να είμαι η αιτία να σκάει ένα χαμόγελο στα χείλη σου χωρίς λόγο! Τι ευτυχία νιώθω όταν ξέρω πως μετράς ώρες κι ευκαιρίες για εμάς κλείνοντας απέξω για λίγο τα ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Άραγε είναι καλύτερο ένα όμορφο ψέμα από μια σκληρή πραγματικότητα; Να ρισκάρεις για να μάθεις την πραγματικότητα. Θα έλεγα ότι πρέπει κάποιος να βαδίζει με γνώμονα την αλήθεια. Να τρέχει κατά πάνω της και να βρεθεί αντιμέτωπος μαζί τη...
Continue reading
Γράφει η Πένη Σίμου Ήταν πάντα το κοριτσάκι του μπαμπά της. Όχι με τη γενική έννοια το «κοριτσάκι του μπαμπά», με τη δική της έννοια, του δικού της μπαμπά. Όχι όχι, δεν κρυβόταν ποτέ πίσω από την ασφάλεια του μπαμπά της. Εκείνος της είχε μάθει άλλωστε, πως...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Ακόμα με σκέφτεσαι, ακόμα με ενοχλείς, ακόμα περιμένεις να γυρίσω... Προχώρα.. Κλαίνε όσοι ακόμα ελπίζουν κι εμένα τα δικά μου δάκρυα στερεψαν πια. Τα λόγια βαριά σαν αλυσίδες που μου δένουν τα πόδια. Αλυσίδες που το μήκος τους ε...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Θα σβήσει, το ξέρεις; Καταλαβαίνεις; Το συναίσθημα αυτό. Αυτό που νιώθω τώρα! Αυτή τη στιγμή. Είμαι σίγουρη πως θα σβήσει, θα πεθάνει, θα τελειώσει! Σαν να έχει μια καρδιά, μια καρδιά που χτυπά. Ή σαν να είναι μια φλόγα! Ναι, σαν μια φλόγ...
Continue reading