Loading posts...
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Όσο απρόσμενα ήρθες στη ζωή μου τόσο απρόσμενα έφυγες. Όσο απρόσμενα γέμισες τη ζωή μου τόσο απρόσμενα την άδειασες. Όσο απρόσμενα σε ερωτεύτηκα τόσο απρόσμενα σε μίσησα. Όσο απρόσμενα σε αγάπησα τόσο απρόσμενα αδιαφόρησα. Όσο απρόσ...
Continue reading
Γράφει η Θεανώ Διολή. Κι έτσι ξαφνικά αποφάσισες να μπεις στη ζωή μου! Οκ, δεκτόν και η αλήθεια είναι ότι μ΄ αρέσει πού έχεις θάρρος και τολμάς να χτυπήσεις την πόρτα της καρδιάς μου! Ελπίζω βέβαια να έχεις φέρει και το εγχειρίδιο χρήσης σου μαζί γιατί πραγμα...
Continue reading
Γράφει η Θεανώ Διολή. Φώτα, κάμερα, πάμε! Λήψεις ατέλειωτες, πόζες αμέτρητες, ρούχα, τακούνια τριγύρω σκορπισμένα, σκιές, κραγιόν και ρουζ ατάκτως ερριμμένα! Χείλη αισθησιακά, λάγνες ματιές, χαμόγελα σχεδιασμένα! Ματώνει το δάχτυλο scrollαροντας στην οθόνη...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Και ήρθε πάλι το βράδυ… Το βράδυ που δεν μπορούσε να κοιμηθεί! Πάλι τον σκεφτόταν! Πάλι… Στο μυαλό της! Πάντα! Εκείνος! Ξαπλωμένη σε εκείνο το χτιστό κρεβάτι. Το κρεβάτι της μαμάς της! Το σπίτι της μαμάς της! Εκείνο το τόσο ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Όσος καιρός κι αν περάσει πάντα μα πάντα κάποια πράγματα θα υπάρχουν που θα συνταράσσουν το είναι σου… Τι κι αν έφτασες τριάντα πάντα θα θυμάσαι το πρώτο σου καρδιοχτύπι, τον πρώτο σου έρωτα, το πρώτο σου φιλί, το πρώτο σου μεθύσι, ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Αράπη. Τόσα χρόνια με το “εγώ” σου πορεύεσαι, δεν το βαρέθηκες; Γυμνός μέσα στον έρωτα να μπαίνεις, χωρίς πανοπλία, πολεμιστής, ηττημένος, γδαρμένος, ζωντανός. Ο φορών προφυλάξεις ανέγγιχτος, αχαράκωτος, ανύπαρκτος, νεκρός. Πώς να βιώσεις το...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Είχα κάποτε μια φοβία. Που με κρατούσε αλυσοδεμένη, έρμαιο του στοιχήματος που είχα βάλει με τον εαυτό μου. Και όσο προσπαθούσα να ξεπεράσω αυτή μου την φοβία, τόσο βούλιαζα σε μια παράλληλη πραγματικότητα. Μουδιάζοντας το ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Αλεξοπούλου. Eίναι κάποιες στιγμές τόσο ξεχωριστές που αρκούν μαζί με τα θεμελιωμένα συναισθήματα, για να κρατήσουν δυο ανθρώπους υποταγμένους στη μεγαλειότητά τους. Μαγνήτης οι στιγμές. Μαγνήτης και δυνάστης. Παλεύουν να χωρέσουν ολόκληρη ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Παράξενη νύχτα η σημερινή. Νύχτα απ’ αυτές που το σκοτάδι σε κυκλώνει και συναγωνίζεται με το σκοτάδι της καρδιάς σου. Η ησυχία ηχεί εκκωφαντικά στ’ αυτιά σου. Και η ώρα δεν περνάει... Ίσως φταίει η πανσέληνος, ίσως τα τραγούδια πο...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν πίστευα στην μοίρα, στην τύχη, σε αυτά που είναι γραμμένα για την ζωή μας γενικά. Ήμουν πάντα άνθρωπος που ήθελε να ορίζει ο ίδιος την ζωή του, να μην αφήνει τίποτα να γίνει μόνο του και να δέχεται πάν...
Continue reading