Loading posts...
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου «Να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρά μας». Διάβασα κάπου ότι η μεγαλύτερη επανάσταση είναι η τρυφερότητα και θυμήθηκα το τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου... «Να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρά μας» Τι γ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Τελικά η ιστορία διδάσκει, πως ζώντας μόνιμα σε μια εξασφαλισμένη ευτυχία, μένοντας μακριά από προβλήματα, προστατεύοντας τον εαυτούλη σου απ' τα δύσκολα, διαμορφώνεις μια προσωπικότητα άχρωμη και αδιάφορη.  Όλοι οι άνθρωποι που γνώρισα στη ζ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Αγάπα με και μην ανησυχείς. Αγάπα με! Να είναι πλημμυρισμένη η ζωή σου από αγάπη και όνειρα. Να με αγαπάς πάντα. Η αγάπη, φαίνεται στα δύσκολα. Να με αγαπάς, ακόμα κι όταν όλα γύρω είναι γκρίζα. Τότε, να θέλεις περισσότερο από ποτέ να μ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Συνήθισα πια να ζω χωρίς εσένα. Συνήθισα την καθημερινότητα, χωρίς την παρουσία σου. Συνήθισα το άδειο, διπλό κρεβάτι και τον πρωινό μου καφέ που πίνω αμίλητη πια. Ο χωρισμός λένε είναι ένας μικρός θάνατος, μόνο που η ανάσταση έρ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κι αν σήμερα δεν σε θυμάμαι, είναι γιατί κάποτε ήσουν η μόνη μου σκέψη. Κι αν σήμερα δεν σε νοιάζομαι, είναι γιατί κάποτε σε νοιάστηκα πολύ. Κι αν σήμερα δεν σε νιώθω, είναι γιατί κάποτε πόνεσα πολύ. Πόνεσα όταν αντίκρισα το παγερό σ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Πάει καιρός που έχουμε χωρίσει. Πάει καιρός που έχω να σε δω, κι όμως η εικόνα σου είναι συνεχώς καρφωμένη στο μυαλό μου. Συνεχίζεις να μου λείπεις. Πρέπει να αντιμετωπίσω άλλον έναν μικρό θάνατο. Κάθε σχέση είναι και ένας μικρός θάνατο...
Continue reading
Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου Αξίζει για το πρωινό ξύπνημα που σε βρίσκει ξεμαλλιασμένη, αλλά στα μάτια του είσαι ακόμα πιο όμορφη φυσική. Για εκείνα τα λεπτά που χουζουρεύετε στο κρεβάτι, πριν σηκωθεί να σου ετοιμάσει πρωινό. Ακόμα και ο πρωινός καφές έχει...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Αν ο άλλος πέσει στα μάτια σου, δεν ξανασηκώνεται. Και όσο πιο ψηλά τον είχες βάλει, να ξέρεις, τόσο πιο απότομη και θορυβώδης θα είναι η πτώση του. Όσο πιο ψηλό το βάθρο, τόσο πιο μεγάλο το ξενέρωμα. Γιατί τότε είναι που έχεις πλέξ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Για όλες εκείνες τις στιγμές, που έπρεπε να βάλουμε  τέλεια και εμείς απλά πήγαμε παρακάτω, χωρίς να σκεφτούμε τις επιπτώσεις. Για όλες εκείνες τις βραδιές, που πιάσαμε μια μικρή γωνία στη άκρη του κρεβατιού, με μάτια που πέταγαν σ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Τα παραμυθάκια σου, λατρεμένα αναγνώσματα παιδιόθεν! Ξέρεις, εκείνα με τη Χιονάτη, τη Σταχτοπούτα, με μάγισσες, βατράχους, δράκους και με τον πρίγκιπα. O πρίγκιπας, παιδικό όνειρο ήταν κι αυτός. Όχι με τα παλάτια του, αλλά με την ψυχούλα το...
Continue reading