Loading posts...
Γράφει η Μαρίσα Παππά Η φύση του ερωτευμένου μάτια μου, δεν συνδέεται καθόλου με τον πολιτισμό. Από αρχαιοτάτων χρόνων. Δεν συμβαίνει τώρα. Αυτά λοιπόν τα πολιτισμένα (θέλω να περάσεις καλά απόψε με τις φίλες σου, ή καλά να περάσεις με τα παιδιά στο γήπεδο, ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίσα Παππά Ο έρωτας εξακολουθεί να υπάρχει εκεί έξω σαν συναίσθημα. Και είμαι από τους λίγους ανθρώπους που ακόμα πιστεύουν σε αυτή την τρέλα που διακατέχει το μυαλό μας. Την ιδέα του έρωτα δεν την ερωτευόμαστε. Διότι η ιδέα είναι αυτό που κατασκε...
Continue reading
Γράφει η Σαντίνα Δεναξά (Λίκνον) Δεν θέλω άλλο να σκέφτομαι. Κάθε βράδυ να ματώνω πάνω - κάτω στα σοκκάκια του μυαλού και να σε συναντώ στις αυλόπορτες της μνήμης. Ν'αναβιώνω στιγμές που σαν φωτεινοί σηματοδότες πάγωσαν στο κόκκινο, απαγορεύοντας ρητά οπο...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Αυτό το γράμμα στο γράφω όχι τόσο από ανάγκη που λέει και ο γνωστός μας αοιδός αλλά γιατί στο χρωστάω. Και πιο πολύ γιατί το χρωστάω στον εαυτό μου. Ανέκαθεν όταν συνέβαιναν ανεμοθύελλες μέσα μου, προκειμένου να οργανώσω όσα ένιωθα...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Η καθημερινότητα σκοτώνει τον έρωτα. Η ρουτίνα κουράζει. Η οικειότητα είναι ο αντίπαλος του ενθουσιασμού και της προσμονής. Πόσες δικαιολογίες για έναν έρωτα ή μια σχέση στην οποία έφτασε η ώρα να μπουν τίτλοι τέλους! Από την...
Continue reading
Γράφει ο GA.NF Φίλε σιχάθηκα. Σιχάθηκα να φεύγουν μισοί οι έρωτες, μα πιο πολύ σιχάθηκα τον τρόπο και τις κραυγές μίσους όταν έφευγαν. Κι εκεί που ήσουν τα πάντα τους, γίνεσαι ξαφνικά λίγος. Λίγος γιατί ήσουν ο εαυτός σου. Κι αν εκείνοι δεν κράτησαν το λό...
Continue reading
Γράφει η Θένια Ανδρικοπούλου. Και να μαι πάλι μέσα στα δυο σου χέρια. Άλλο ένα βράδυ μας βρίσκει αγκαλιά στο κρεβάτι με εμενα ξαπλώμενη πανω σου. Στο μαξιλαρι με τους χτύπους καρδιάς. Το ξέρετε αυτό το μαξιλαρι; Σίγουρα το ξέρετε. Εκεί πάνω στο στέρνο του είν...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. Δε ξέρω τι ρόλο παίζεις τελικά στη ζωή μου. Βασικά δε ξέρω τίποτα. Γενικά είσαι πολύ καλός στο να υποδύεσαι ρόλους. Άραγε δε μπερδεύεσαι ποτέ εσυ; Εμφανίζεσαι απο το πουθενά πάντα την πιο ακατάλληλη στιγμή. Δε σε κάλεσα ρε ά...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. «Βάζε πέτρες στον δρόμο του συνανθρώπου σου, ίσως κάτι να χτίσει με αυτές» Γκαίτε Βάζε πέτρες, μην νοιαστείς αν είναι όμορφες ή ίδιου μεγέθους. Μην ασχοληθείς αν θα τις προσπεράσει και συνεχίσει τον δρόμο του. Αστες να υπάρχου...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Είναι παράξενο, σε ξέρω τόσο λίγο, όμως κυριαρχείς στη σκέψη μου από την πρώτη στιγμή. Είναι αυτό το κλικ που έγινε όταν σε πρωτογνώρισα και κουμπώσαμε εμείς οι δυο. Είναι η χημεία που υπάρχει ανάμεσά μας. Είναι destiny, βρε παιδάκι ...
Continue reading