Loading posts...
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. Δυό πράγματα θα μπορούσαν να με σώσουν όπως είμαι τώρα. Να σ’ έχω, είτε να κινδυνέψω τη ζωή μου. Δυστυχώς είμαι περιτριγυρισμένος από άπειρη ασφάλεια και το άλλο δε γίνεται, γιατί εγώ δε το θέλω να γίνει, όπως τουλάχιστον έχω πε...
Continue reading
Γράφει η Αγγελική Καμπέρου Δεν ξέρω αν ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά ή έρωτας εν εξελίξει. Αυτό που ξέρω είναι πως κάθε μέρα ήταν κάτι το διαφορετικό, κάτι σαν παραμύθι. Λίγο από όλα είχε. Λίγη μαγεία, λίγη θάλασσα, λίγα ηλιοβασιλέματα και λίγα ξενύχτια...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Καθόμαστε ο ένας απέναντι από τον άλλο. Παραγγέλνουμε συμπληρώνοντας ο ένας την φράση του άλλου. Παίρνεις τα μανιτάρια από το πιάτο μου, παίρνω τα κρεμμύδια από το δικό σου. Συγχρονισμένες κινήσεις μιας καλοκουρδισμένης μηχανής...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Μπόζα. Αγαπημένη..σε είδα να γελάς από ευτυχία πλάι του. Να κυκλοφορείς με ένα ζευγάρι μάτια τόσο ερωτευμένα! Να μιλάς για εκείνον και να χάνεσαι. Αγαπημένη..σε είδα να προσπαθείς για δύο,να παλεύεις ανάμεσα στην αξιοπρέπεια σου και στον εγωισ...
Continue reading
Γράφει η Βαλέρια Γιώτη. Έρχεται λοιπόν η στιγμή που υποτίμησες πολύ,γιατί δεν ήταν στα κυβικά σου. Ο μεγάλος έρωτας της ζωής σου σε θεώρησε «σχέση rebound». Χωρίζεις… Και να σου το κλάμα και να σου τα μοιρολογικά ξενύχτια και να σου το βασιλείο του δράματο...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. Ζούμε την πιο τρελή εποχή. Προσπαθούμε να ισορροπήσουμε ανάμεσα στα θέλω και στα πρέπει μας, να καλύψουμε ανάγκες που μέχρι πρότινος θεωρούσαμε δεδομένες. Βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από μια σειρά αλλαγές, όχι από επιλογή μας. Οι ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Κλείνεις το κινητό και μπαίνεις στην πτήση σου. Σε ζηλεύω σου λέω και το εννοώ. Αλήθεια ζηλεύω αυτή την πτήση. Την όποια πτήση. Σαν ψυχοθεραπεία λειτουργούσε πάντα μέσα μου εκείνη η στιγμή που έκλειναν οι ασφάλειες στην πόρτα του...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Πότε αντιστράφηκαν οι ρόλοι δεν το κατάλαβα. Πώς έγινε και ενώ εγώ διατεινόμουν πως δεν σε χρειάζομαι πια, πως κάπου εκεί έξω υπάρχει ο κατάλληλος άνθρωπος για σένα, πως πια δεν είμαι ερωτευμένη μαζί σου, πως, ίσως, και να μην υπήρξ...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Εκπτώσεις λοιπόν και αγοράζεις μανιωδώς μισό τιμής, κάτω του κόστους ότι βρεις σε ξεπούλημα, απλά για να γεμίσεις τη ”ντουλάπα”. Με πράγματα που μπορεί και να μη χρειάζεσαι. Τι μπορεί δηλαδή, τα περισσότερα αν όχι όλα είναι ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Μετά από καιρό θέλησα να σε “ξαναδώ”. Είναι από εκείνες τις νυχτερινές επισκέψεις με την σκέψη, που έκανα σχεδόν κάθε βράδυ μετά τον χωρισμό μας. Παιρνώντας ο καιρός τις αραίωνα, ώσπου πέταξα το κλειδί στην θάλασσα και δεν έ...
Continue reading