Loading posts...
Γράφει η Σοφία Δέδε. Τα ψώνια μου έχουν τελειώσει και περιφέρομαι στους διάδρομους με τα βιβλία στο puplic.. Μου αρέσουν τα βιβλία. Τα τελευταία χρόνια ειδικά, χάνομαι στις σελίδες τους.  Το μάτι μου πέφτει σε ένα βιβλίο που δεν είναι τοποθετημένο σε ράφι, ...
Continue reading
Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη. Αόριστος: Ήμουν, Παρόν: Είμαι, Μέλλον: θα είμαι η αγάπη της ζωής του, ακούς; Η σιγουριά στη φωνή της ήταν που έκανε πιο δυνατό κρότο και από τις βροντές και αστραπές που σκάγανε εκείνη την ώρα στον κατάμαυρο οργισμένο ουρανό. Καται...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου. Οι πρώην. Πόσο μεγάλο κεφάλαιο.  Νιώθω τυχερή που όλους τους θυμάμαι με χαμόγελο. Πάντα είχα ξεκάθαρη σχέση μαζί τους, πάντα ότι μας πείραζε το συζητάγαμε και η σχέση μου με όλους τελείωνε ομαλά, γλυκά και με γέλιο.  Δεν θυμάμαι ποτέ...
Continue reading
Γράφει η Άννα Βήχου. Σ'αγαπάω. Στο είπα; Σ'αγαπώ γιατί με μαθαίνεις πράγματα. Σ'αγαπώ γιατί με έμαθες να με αγαπώ λίγο παραπάνω. Σ'αγαπώ γιατί γελάω ακόμα κι όταν γύρω μου όλα είναι για κλάμματα. Σ'αγαπώ γιατι σε ενοχλεί όταν την νύχτα στριμώχνομαι στην α...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός. Έμαθα μέσα σε λίγο καιρό να γνωρίζω ψυχές παγιδευμένες.. Ψυχές που δεν είχαν οξυγόνο να ανασάνουν.. Αργοπέθαιναν στα θέλω τους.. Εκεί που οι δήθεν τις άφησαν μόνες τους να χαροπαλεύουν.. Κι εκείνες.. Να πνίγονται μέσα στα νεκρ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Εγώ ήθελα απλά έναν άνθρωπο με ψυχή. Να με αγκαλιάζει σφιχτά. Έτσι, χωρίς λόγο. Να με αγγίζει τυχαία όταν γελάμε με αστεία δικά μας, χαζά. Να με κοιτάζει στα μάτια όταν μου μιλάει.  Εγώ ήθελα απλά έναν άνθρωπο με καρδιά. ...
Continue reading
Γράφει η Θένια Ανδρικοπούλου. Αν γυρνούσα πίσω το χρόνο τι θα άλλαζα; Το εμάς! Ναι… Το εμάς! Απλά δεν έχω σκεφτεί το πώς. Να μη σε γνώριζα ποτέ; Να μη σου μιλούσα ποτέ; Να μη σε άγγιζα ποτέ; Ή απλά να σου έδειχνα από την αρχή όλα όσα ένιωθα; Χωρίς τύψεις. ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. Σε διεκδικώ! Και αφήνω τον χρόνο να μετράει για μένα. Σε διεκδικώ! Εγώ που σε πλήγωσα, εγώ που σε έδιωξα, εγώ που σε θέλω πίσω. Θέλω όσα δεν έδωσες, θέλω όσα δεν πήρα. Πάλεψα να δεχθώ το λάθος μου. Μου είχες πει θα είσαι εκε...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Θέλω ν’ ακούσω για τις βραδιές που ξενύχτισες πάνω απ’ το κινητό σου περιμένοντας για ένα μήνυμα που δεν ήρθε ποτέ. Ένα μήνυμα θαμπό, όπως το τζάμι που τρέμει στην επαφή με την ανάσα σου και στο άκουσμα της φωνής σου. Θέλω ν’ ακού...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Κάποτε με ρώτησες γιατί σε θέλω. Πόσο εύκολη ερώτηση! Εύκολο για μένα, δύσκολο να στο εξηγήσω. Γιατί τα συναισθήματα αποτυπώνονται μέσα μου, αλλά δεν βγαίνουν έξω μου με την ίδια ευκολία. Δύσκολες οι λέξεις, αλλά θα προσπαθή...
Continue reading