Loading posts...
Να μάθεις να φεύγεις από παντού χωρίς να φοβάσαι την ώρα που το κάνεις. Ακόμα κι αν χρειαστεί να φύγεις απ’ τον ίδιο σου τον εαυτό, να το κάνεις, αν κρίνεις πως δε σου κάνει πια καλό. Από τις μεγαλύτερες παγίδες που μπορεί να πέσει μέσα ο άνθρωπος στη ζωή το...
Continue reading
Θα σου πω ένα μυστικό. Αρχίζω να σ’ ερωτεύομαι. Σκεφτόμουν, πώς καταλαβαίνεις άραγε ότι ερωτεύεσαι; Δε μου κάνουν τόση σημασία αυτά που λένε όλοι. Ότι τάχα θες να βλέπεις τον άλλο πιο πολύ, ότι ζεις σε ροζ συννεφάκια κι αδημονείς πότε θα ξαπλώσετε στο κρεβάτι....
Continue reading
Μια φορά κι έναν καιρό. Έτσι ξεκινάνε τα παραμύθια. Καμία φορά και κανέναν καιρό, ή τον κακό τους τον καιρό θα πούμε εμείς, γιατί ακόμα κι αν μας άρεσαν τα παραμύθια όταν ήμασταν μικροί, μόλις συνειδητοποιήσαμε πως δεν υπάρχουν, σπάσαμε τόσο τα μούτρα μας, π...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Στη ζωή μου έμαθα ότι κάνω να το κάνω ολοκληρωμένο, για αυτό και όταν αγαπάω, αγαπάω απόλυτα, ολοκληρωτικά. Εσύ πάλι έμαθες απλά να χρησιμοποιείς τους ανθρώπους για να καλύπτεις τα δικά σου, προσωπικά κενά. Ποτέ σου δεν κατάφερες ν...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. Ποιο είναι άραγε το συναίσθημα όταν βρίσκουμε τον άνθρωπο μας; Γνωρίζοντας πλέον ίσως να μπορώ να πω ότι οι μεγαλύτεροι έρωτες, αυτοί που δεν υπολόγισαν τίποτα, αυτόκαταστραφηκαν. Μήπως τελικα κουμπώνουμε καλύτερα με τα μέτρια συ...
Continue reading
Γράφει η Ελεονόρα Κοκκίνη. Εθνική οδός, κάπου κοντά στην πιο ερωτική πόλη, οδηγάς βυθισμένος στις σκέψεις σου μέχρι που σου τραβάει την προσοχή μια μαύρη μουτζούρα που υπάρχει στη γέφυρα μπροστά σου. Παρατηρείς καλύτερα και η μουτζούρα αρχίζει και ξεχωρίζει. ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη. Έλα να παίξουμε ενα παιχνίδι. Εγώ θα κάνω πώς σε εμπιστευόμαι ξανά και εσύ πως αλλάξες. Πάμε; Βλέπεις έμαθες πως φεύγω. Πως ανοίγω φτερά για καινούργια ζωή, μακρυά από μέρη που μου ξυπνούν ακόμα αναμνήσεις που πονάνε. Φεύγω, ί...
Continue reading
"Ούτε που σαλεύει το νερό, ούτε μου μιλούν οι γλάροι, άργησες πολύ. Πες μου πως θα' ρθεις, πριν να σβήσουνε οι φάροι." Το ίδιο τραγούδι, η ίδια μελωδία, οι ίδιες ακριβώς λέξεις. Σαν σήμερα, σαν χθες ήταν εκείνο το βράδυ που με σημάδεψε όσο τίποτε άλλο από τ...
Continue reading
   Κάπου γράφει ο Μενέλαος Λουντέμης: Για τα χίλια μονότονα «Είμαι καλά» Τα χίλια μονότονα ψέματά μου Τι καραμέλα και τούτη; «Είμαι καλά!» Όχι δεν είσαι καλά. Είσαι στο σκοτάδι. Χαμένος στο σκοτάδι σου και φοβάσαι περισσότερο από ‘μένα. Φοβάσαι γιατί δ...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Μου είχες πει τι θα πρέπει να κάνει κάποιος για να σε κατακτήσει Σου είπα πολλά.. Μα εσύ δε χρειαζόταν να κάνεις τίποτα. Με είχες ρίξει με αυτό το πρώτο βλέμμα. Αυτό το βλέμμα που με έκανε να θέλω να τρέχω για νύχτες ολόκληρες ν...
Continue reading