Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Ήρθες και τα κανες όλα άνω κάτω.  Άλλαξες σειρές, προτεραιότητες, συναισθήματα, προγράμματα. Σ’άφησα να το κάνεις. Ενώ δεν «έπρεπε» σ’άφησα να εισβάλλεις στην ζωή μου. Έζησα το σενάριο μιας ταινίας μαζί σου. Κι όμως ήταν όλα ...
Continue reading
Γράφει η Ελεονόρα Κοκκίνη  «Άβυσσος η ψυχή της γυναίκας» λένε, αλλά ας είμαστε ρεαλιστές. Ορθό και δίκαιο είναι το «άβυσσος η ψυχή του κάθε ανθρώπου». Όλοι, λίγο-πολύ, έχουμε την τάση να ζηλεύουμε όσα –και καλά αδιάφορα– παρατηρούμε να έχουν οι άλλοι, να επιθ...
Continue reading
Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος. Ήταν κουρασμένος μα δεν σταμάταγε. Ακολουθούσε μαγεμένος το κελαρυστό γέλιο που ακουγόταν από μακριά. Οι φωτισμένες δάδες στον υγρό πέτρινο τοίχο τον βοηθούσαν να ανεβαίνει την στριφογυριστή σκάλα. Κάθε σκαλοπάτι τον έφερνε πι...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Παπαντώνης. Πόσες μέρες, πόσες νύχτες μακριά σου δίχως να σε ξέρω.. Με έπνιξαν, με γέμισαν. Με άδειασαν χωρίς καμιά ελπίδα. Μόνο με κάποιες λίγες λέξεις γραπτές από τα αυτά τα δάχτυλα που φαντάζουν σαν υπέροχες πένες από φτερά! Με θύμωσαν,...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη. Ακόμα κι αν ζούμε μαζί, μόνο ερωμένη σου θέλω να’ μαι. Ξέρεις! Αυτή με το βελούδινο δέρμα που τρελαίνεσαι ν’ αγγίζεις. Η πάντα προσεγμένη κοκέτα, η μοσχομυριστή, η αποτριχωμένη και όμορφη. Το πώς θα παραμείνω έτσι στο πέρασ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Είναι μωρέ και κάποιες φορές που νιώθεις τόσο μόνος. Δεν έχει σημασία αν είναι πρωί ή βράδυ. Το παράπονο δεν έχει ώρες. Λες και κανείς δεν νοιάστηκε ποτέ. Λες και κανείς δεν ρώτησε ποτέ. Λες και κανείς δεν σε πήρε ποτέ μια ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου. Κάθε χρόνο 10 Αυγούστου που είναι τα γενέθλια μου σημαίνει κολλητές, ποτά, ξεφτιλίκια και έπειτα ύπνο για πολλές ώρες. Φέτος ήξερα από πολύ νωρίς πως θέλω να περάσω τα γενέθλια μου. Ήθελα να είμαι με αυτόν τον διαφορετικό άνθρωπο που ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Φαντάζομαι να σε βλέπω και να χαμογελάω σαν μικρό παιδί. Φαντάζομαι να με βλέπεις και να τρέχεις προς το μέρος μου. Φαντάζομαι να καθόμαστε αγκαλιά μπροστά στο τζάκι μια βροχερή μέρα και να μην χρειαζόμαστε τίποτα άλλο. Φαντάζομα...
Continue reading
Γράφει η Θεανώ Διολή. Λοιπόν ξέρεις κάτι; Σε βαρέθηκα! Ω, ναι σε βαρέθηκα πολύ! Βαρέθηκα να με κρατάς αιχμάλωτη στο παρελθόν και στα παλιά! Βαρέθηκα να μου μονοπωλείς τη σκέψη επί 24ωρου βάσεως! Βαρέθηκα τα βράδια να κοιμάμαι με το αχ σου και τα πρωινά να ...
Continue reading
Και να που ερωτεύτηκες και πετάς στα σύννεφα. Σου ανήκει η χαρά όλου του κόσμου, όλη η αισιοδοξία του, όλος ο κόσμος γενικότερα. Αισθάνεσαι ότι είσαι ο μόνος που βίωσε ποτέ τον έρωτα και τα συναισθήματά σου είναι αδύνατο να περιγραφούν με λόγια. Εκείνος που έχ...
Continue reading