Loading posts...
Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Και νιώθεις ξαφνικά τόσο μόνη με τόσο κόσμο γύρω σου. Σου μιλάνε, σου γελάνε και εσύ μένεις απλά παγωμένη. Παγωμένη από όλους και από όλα. Να μην θέλεις να τα βάλεις με κανέναν, να μην έχεις πρόβλημα με κάποιον συγκεκριμένο κα...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Μια σχέση από απόσταση δεν είναι από μόνη της εμπόδιο. Δε το δημιουργούν τα χιλιόμετρα το πρόβλημα. Η έλλειψη επικοινωνίας είναι η αφορμή για όλα. Στο έλεγα από την αρχή να μη μας επηρεάσει αυτό για να μη δημιουργηθούν και άλλα κενά ...
Continue reading
Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλλου Η θλίψη έρχεται ακάλεστη. Κανείς δε τη προσκάλεσε στο μεσημεριανό του τραπέζι με ανοιχτές αγκάλες. Χτυπάει μία ηλιόλουστη μέρα το κουδούνι της πόρτας σου και είτε θέλεις είτε όχι θα την αποδεχθείς. Έχει την ικανότητα να εισβάλ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου Τα αισθήματα δεν εκβιάζονται. Κάποιοι άνθρωποι χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να εκφραστούν ή/και να νιώσουν πράγματα. Δεν γίνεται πάντα να υπάρχει άμεσος συντονισμός ειδικά όταν μιλάμε για συναισθήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δ...
Continue reading
Γράφει ο Συγγραφέας Δημήτρης Νομικός Τον άνθρωπο που θα σε καρφώσει στα μάτια, ω ναι, αυτόν να τον κοιτάξεις. Έχει ειλικρίνεια μέσα του. Τον άνθρωπο που ταιριάζει με τις πράξεις του τα λίγα λόγια του, ω ναι, αυτόν να τον πιστέψεις. Δεν είναι φαφλατάς. Τον...
Continue reading
Γράφει η Luna Punk Κάθε άνθρωπος κουβαλάει και μια ιστορία. Μια ιστορία που τον έχει διαμορφώσει στον άνθρωπο που είναι σήμερα. Μια ιστορία που μπορεί να παραμείνει αιωνίως ανείπωτη. Aυτή που τον άλλαξε, αυτή που τον γέμισε και τον άδειασε, αυτή που του χ...
Continue reading
Γράφει η Λένα Μπατσκίνη Τον τελευταίο καιρό, διαβάζω πολύ. Άλλες φορές άρθρα κι άλλες φορές ανθρώπους.  Βλέπεις, ενώ μιλάω πολύ, σιωπώ άλλο τόσο, ειδικά μέσα σε παρέες. Δεν ξανοίγομαι, εκτός απ'αυτούς που γνωρίζω καλά. Τηρώ τον νόμο του άκου-βλέπε-σώπα. Έχω...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Γέμισε ο τόπος από άντρες "παλαιάς κοπής! Πλημμύρισε ο ντουνιάς από λεβέντες που μοιράζουν υποσχέσεις. Σωρός τα παλικάρια που γίνανε φιλόσοφοι. Δεκάδες οι ψεύτες που μιλούν για ειλικρίνεια. Εκατοντάδες οι ψαγμένοι που βροντοφωνάζου...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Σε χρειάζομαι για να βρίσκει η ανάσα μου το νόημα της. Σε χρειάζομαι για να δημιουργώ στο όνομα σου τα ομορφότερα χαμόγελα. Σε χρειάζομαι για να μπορεί η λέξη δύναμη να βρίσκει τον προορισμό της. Σε χρειάζομαι για να μπορεί ο ε...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Πώς να πετάξω χωρίς τα φτερά μου; Σου τα χάρισα για πολλά χρόνια για να μπορείς να πετάς χωρίς να κουράζεσαι. Κι όμως δεν τα ξαναβρήκα ποτέ. Το μόνο που βρήκα ήταν η άγνοιά σου για το πόσα σου πρόσφερα. Πόσα στερήθηκα για να έχει...
Continue reading