Loading posts...
Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Η σιωπή λένε πως είναι χρυσός. Η σιωπή λένε πως κάνει μεγαλύτερο θόρυβο από τις κραυγές. Και τώρα δεν έχω να πω τίποτα. Δεν σιωπώ, δεν έχω λέξεις, δεν έχω απορίες, δεν έχω σκέψεις. Μια πικρή γεύση έχω στο στόμα μου και αυτό είναι ...
Continue reading
Γράφει η Τάνια Αναγνώστου Ούτε και εγώ θα ομολογήσω πως σ’ αγάπησα πολύ. Γι’ αυτό φεύγω. Δεν έχω τη δύναμη να σ’ αντιμετωπίσω. Κατάφερες να ρίξεις όλες τις άμυνες που είχα υψώσει μπροστά μου. Σε παραδέχομαι. Έπαιξες, όμως, με τη φωτιά και όταν τα βάζου...
Continue reading
Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Ξέρεις πόσο όμορφο είναι σε αγαπούν; Μα τι σου λέω.. Αν έστω και λίγο είχες νιώσει την αγάπη που κάποιοι σου χάρισαν απλόχερα και ανιδιοτελώς ίσως σήμερα, τώρα, αυτή τη στιγμή που με διαβάζεις, κάτι μέσα σου να υπάρχει για μένα. Ίσ...
Continue reading
Γράφει η Εύα Σεφερλή Α ρε οι ατιμες οι αναμνησεις, επιστρεφουν ακάλεστες και σε ξενυχτούν. Αφορμή ψαχνουν να τρυπώσουν στο μυαλό σου, ενα τραγούδι ενα άρωμα μια φωτογραφία και σκαλώνει το μυαλό, τι παιχνίδια μου παίζει πάλι. Κλείνεις βιαστικά την μουσική ...
Continue reading
Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Ήμασταν άνθρωποι που δεν ανεβήκαμε μαζί στο καράβι.. Σου ζήτησα να δώσεις το όνομα μου στον φάρο. Έτσι όταν τον κοιτούσες θα έβλεπες εμένα να σου χαμογελάω, να σου δείχνω πορεία παρόλο που θα ήμουν ένα σώμα στην στεριά. Έτσι κα...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Εγώ που λες φίλε με τον έρωτα τελείωσα. Καθάρισα τους λογαριασμούς μου. Ό,τι είχα να του το δώσω, του το έδωσα μια κι έξω, και τώρα άδειασα και δεν έχει άλλο να πάρει από μέσα μου. Του χάρισα απλόχερα τα πάντα, μα κι εκείνος ήτ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Τι περίεργο που είναι το τέλος. Υπάρχουν τέλη, που ανυπομονείς να έρθουν κι άλλα που εύχεσαι να μην έρθουν ποτέ. Είναι κάποια που σε πονάνε, κάποια που σε ανακουφίζουν και κάποια που σε κάνουν ευτυχισμένο. Το τέλος όμως, είναι πάντα κά...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Αν σ’ αγαπούσα λιγότερο, θα σ’ αγαπούσα καλύτερα. Αν σ’ αγαπούσα λιγότερο, θα ήμουν η γυναίκα που ονειρεύεσαι. Αν σ’ αγαπούσα λιγότερο, θα είμασταν καλύτερα κι οι δυο μας. Εσύ θα ακολουθούσες το δικό σου μονοπάτι. Και το δικό μου ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Δεν άντεξα άλλο. Άφησα σκορπισμένες σκέψεις παντού μες στο δωμάτιο κι έφυγα. Έφυγα σαν κυνηγημένη, όπως ένας αγριεμένος λύκος που τρέχει με ορμή πάνω στο μουσκεμένο του χώμα. Είναι πολιτείες  που δεν έχω εξερευνήσει ακόμη. Είναι ά...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Πόσες φορές δεν μου ζήτησες την ησυχία σου; Μέσα σε καβγάδες και γκρίνια για το τίποτα, όλο αυτή την περίφημη ησυχία σου ζητούσες. Ε λοιπόν, μάθε ένα νέο αγάπη μου! Χάρισμά σου η ησυχία σου! Σου την προσφέρω απλόχερα. Σου τη...
Continue reading