Loading posts...
Γράφει η Στέλλα Σαλέπη Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος. Ένας χρόνος γνωριμίας δυο ανθρώπων. Ο ένας φάνηκε από την αρχή ειλικρινής. Ντόμπρος, με σταράτα λόγια. Μετρημένα. Αυτός που δεν φοβήθηκε από την αρχή να σου δείξει τι είναι. Τι ζητάει από εσένα. Αυτός ...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Και μετά ξέχασες πως ξεκινήσαμε. Τότε που τρέχαμε για να βρεθούμε για ένα λεπτό. Που οι ώρες γλιστρούσαν σαν νερό και το ξημέρωμα μας έβρισκε χωρίς να προλάβουμε να πούμε τίποτα. Όταν ο χρόνος ήταν πάντα λίγος! Όταν τα φιλιά δεν μας χό...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Σιωπή. Σιωπή και μπερδεμένες σκέψεις. Μέσα σε μια μοναξιά που τελικά τείνει να γίνεται λυτρωτική. Μετράω τα χρόνια μου μαζί σου. Τα βγάζω, τη μια εννιά και την άλλη αόρατα. Σαν να μην υπήρξαν ή σαν να ήταν τόσο ψεύτικα, που αναρωτιέμαι αν όντ...
Continue reading
Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου «Δεν ξέρω τι θα βγει αγάπη μου» σου ψιθυρίζω. Και εσύ με κοιτάς, όπως πάντα απορημένος. Βλέπεις, πολλές φορές προτιμάς τη σιγουριά και όχι τα «δεν ξέρω». Μπορείς όμως να είσαι σίγουρος για κάτι; Ούτε για τον ίδιο σου τον εαυτό...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη «Γιατί έτσι». Εξαιρετική απάντηση. Απελευθερωτική. Την ανακάλυψες όταν ήταν αδύνατο να χωρέσει στο μυαλό σου μια επώδυνη προδοσία. Ήταν πάρα πολύ όλο αυτό που είχε γίνει, για να το συλλάβει η λογική σου και να το αντιμετωπίσεις ψύχραιμα. ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Τρία χρόνια χωρίς εσένα. Τρία χρόνια, που δεν κοιμάμαι και δεν ξυπνάω δίπλα σου. Τρία χρόνια, που δεν κρατώ το χέρι σου πάνω στο λεβιέ των ταχυτήτων, όπως οδηγείς. Τρία χρόνια, που δεν τραγουδάς φάλτσα και που δεν γελάω μέχρι δακ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη Όλα στη ζωή είναι ρίσκο κι ο έρωτας φίλε μου ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου τούτου. Έρχεται απόλυτα, επιτακτικά εκείνη την ώρα που δεν τον περιμένεις. Δεν σε ρωτά ποτέ, απλά αφήνει την λογική με την καρδιά να μάχονται σαν οργι...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης Δαλδάκης Ξύπνησα. Η ώρα 6:30. Είσαι η πρώτη εικόνα μόλις ανοίγω τα μάτια μου, η πρώτη μου σκέψη, η πρώτη ανάσα μου, να καταλάβω ότι ζω. Η πρώτη λέξη από τα χείλη μου είναι το όνομα σου. Μαζί με αυτό που το συνοδεύει πάντα: σ’ αγαπώ. Ξέρ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Θυμάσαι εκείνο το τραγούδι που τραγουδούσαμε δυνατά στο αυτοκίνητο; Εκείνες τις ψηλές νότες που δεν κατάφερα ποτέ μου να πιάσω και κατέληγαν σε παραφωνία; Τότε δεν ήταν που έκλεινες τα αυτιά σου για πλάκα και γελάγαμε δυνατά με τις τ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Δεν σου φαινόταν! Ειλικρινά δεν σου φαινόταν, πως πίσω απ' το γλυκό σου βλέμμα, έκρυβες τόσες ανασφάλειες. Είχες φορέσει τη μάσκα του ευθύ κι ειλικρινή κι έπαιζες με μεγάλη επιτυχία το ρόλο σου. Σου πήρε καιρό να με πείσεις, πως ...
Continue reading