Loading posts...
Γράφει η Τσακίρη Ελένη Και ξέρεις κάτι φίλη; Η αυτολύπηση ποτέ δεν ωφέλησε κανένα. Αν νιώθεις ότι μόνο δίνεις και δεν υπάρχει ανταπόδοση μη το "τραβάς". Καμιά φορά στη ζωή πονά περισσότερο η" διατήρηση" παρά η οριστική "διακοπή". Γιατί να μένεις σε κάτι...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Το πως την πάλεψα θέμα δικό μου. Το πως άνοιγα τα μάτια μου το πρωί και έσερνα το σώμα μου έξω από το κρεβάτι μου, θέμα δικό μου. Θέμα δικό μου αν τα βράδια το μαξιλάρι μου γινόταν μούσκεμα από τα δάκρυα, αν οι τοίχοι άκουγαν τις...
Continue reading
Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Έχουν περάσει 5 μήνες από τη στιγμή που μου ανακοίνωσες πως το καλύτερο και για τους δύο μας θα ήταν να μείνουμε μακριά. Ήταν ότι χειρότερο θα μπορούσες να μου πεις λίγες μέρες πριν ξεκινήσω ένα νέο κεφάλαιο…τη φοιτητική μου ζωή. Α...
Continue reading
Ηρώ Αναστασίου Απόψε δεν γιορτάζει κανείς, απόψε νικηθήκαμε μαζί, για πρώτη φορά. Απόψε μασκαρέψαμε τον πόνο μας με εγωισμό και τον αφήσαμε να λησμονέψει την φλόγα. Σχεδόν όμως, ένα σχεδόν εδώ στο πουθενά, να κραυγάζει δυνατά σχεδόν αναίτια, σχεδόν αιτιατ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Για σένα ζωγράφισα κόκκινα από αίμα σταυρουδάκια πάνω από συνήθειες που ομορφαίναν τις μέρες μου.  Είπα δεν πειράζει σ’ αγαπώ.  Μπορώ και χωρίς αυτές. Για σένα ντύθηκα φορεσιές που δεν μπόρεσα ποτέ να υποστηρίξω. Γιατί δεν τις δέ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Κύπριου Λένε, ότι ο άνθρωπος για να φτάσει ψηλά, πρέπει να ξεκινήσει από χαμηλά, κι εγώ ήμουν ήδη στα πατώματα όταν ξαφνικά πήρα τόση φόρα που δεν το πίστευα ούτε κι η ίδια. Είδα τη ζωή με άλλο μάτι και κατάλαβα ότι τίποτα δεν είναι δεδομ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Φεύγω. Καιρό τώρα έχω έτοιμη μια βαλίτσα. Μια μικρή κόκκινη βαλίτσα, κρυμμένη κάτω από το κρεβάτι. Έχω βάλει μέσα όλα τα απαραίτητα κι όλα τα αγαπημένα. Εκείνο το παλιό ξεχειλωμένο φούτερ σου, που φόραγα τις Κυριακές μόνο και μόνο ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μετράς το χρόνο προσεκτικά. Δεν σου περισσεύει. Παίζεις εδώ και καιρό στις καθυστερήσεις. Παίζεις εδώ και καιρό με χρόνο δανεικό. Και τώρα πια, ξέρεις. Ξέρεις πως μέτραγες το χρόνο γιατί ήξερες πως όταν μηδενίσει, το παρακάτω ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Τρία χρόνια από την ζωή μου ξυπνούσα και κοιμόμουν με την σκέψη σου. Ζούσα, σε όλη την διάρκεια της ιδιόμορφης σχέσης μας, αυτά που σε άλλες σχέσεις κρατάν μόνο ένα μικρό χρονικό διάστημα της αρχής τους. Κάθε μέρα, κάθε νύχτα, κά...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη Να χορτάσεις την δίψα μου ήθελα, όχι να ξεδιψω με σταγόνες. Θαύματα δεν ζήτησα, ούτε το τέλειο καν δεν απαίτησα. Τα λάθη σου ήθελα. Τα νεύρα σου,τις ατέλειες σου. Εσένα. Δεν προσέξαμε οι ρυθμοί μας να είναι παράλληλοι, αρμον...
Continue reading