Loading posts...
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ξέρεις πόσες φορές αναρωτήθηκα, γιατί δεν είσαι πια εδώ; Τι λάθος έκανα και σε ανάγκασα να φύγεις από δίπλα μου; Πόσες φορές έκλαψα γι' άυτό το γαμημένο το γιατί, που ποτέ σου δεν απάντησες; Πού είσαι; Γιατί έφυγες; Τι έκανα; Αυτό το...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Για να ξεχάσεις τους ανθρώπους που έφυγαν από τη ζωή σου, χρειάζεται χρόνος. Είναι συχνά μια χρονοβόρα διαδικασία, αφού πρέπει να ξε-μάθεις όσα είχες συνηθίσει μέχρι σήμερα κοντά τους. Όταν αγαπάς κάποιον βαθιά, αληθινά και ανι...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κουτσοπετάλου Πέρασε πολύ καιρός από τότε που μιλήσαμε και συναντηθήκαμε για τελευταία φορά. Χαθήκαμε βλέπεις… Αλλάξαμε και εμείς με τα χρόνια. Δεν είχαμε τίποτα κοινό πλέον, μιας και το δικό μας παραμύθι είχε αρχίσει να ξεθωριάζει για τα καλ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όλα ξεκίνησαν απλά. Ακόμα και η πρώτη φράση που ανταλλάξαμε με ένα σύντομο « τι κάνεις», έκρυβε μια απλότητα και μια ηρεμία, λες και πίσω από αυτή κρυβόταν μια ζωή, που θέλαμε να μοιραστούμε. Όλα απλά. Οι λέξεις μας, που έβγαιν...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Όταν έρχεται η γαμημένη απομυθοποίηση, γκρεμίζεται ο κόσμος σου. Έχεις βάλει έναν άνθρωπο τόσο ψηλά και μέρα με τη μέρα κάτι γκρεμίζεται. Βλέπεις τόσα πολλά, αλλά κλείνεις τα μάτια, γιατί έχει την ικανότητα να σε βγάζει τυφλή. Ξανά ...
Continue reading
Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Ξέρω, μου είχες πει, πως δεν πρέπει να μιλάμε. Θέλεις, μα δεν πρέπει. Το σεβάστηκα. Έκανα ακριβώς ό,τι μου ζήτησες. Με έβαλες να σου υποσχεθώ, πως δεν θα σου τηλεφωνήσω ποτέ. Και αυτό έκανα. Περνούσαν οι μέρες, η μια πιο βασανι...
Continue reading
Γράφει ο Στίβεν Νικολάεβ Από τότε που φαινόταν ότι ο προσωρινός επίλογος γραφόταν ανεξίτηλα και σφράγιζε την δική τους ιστορία, δεν ήθελε να της πει πόσο πολύ την θέλει. Ίσως με αυτό το τρόπο να έπειθε τον εαυτό του,  ότι μπορεί να προχωρήσει. Ίσως ήθελε να...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Συγγνώμη... Μια συγγνώμη θέλω να ζητήσω, για όλα αυτά που σου προκάλεσα. Δεν έπαιξα μαζί σου, δεν δείλιασα απέναντι σου, απλά δεν άντεξα να βαδίσω μαζί σου από φόβο και μόνο. Συγγνώμη για όλα αυτά τα οποία σου έταξα, συγγνώμη που...
Continue reading
Γράφει ο Χρήστος Κορφοξυλιώτης Συζητάς με το έτερόν σου ήμισυ για το παρελθόν σας. Λέτε ημερομηνίες, μήνες, ώρες, πού ήσασταν τότε και τι κάνατε. Τυχαίνει να περνάς από εκεί, που ήταν εκείνη, να κοντοστέκεσαι στο ίδιο σημείο, κοιτώντας την φωτογραφία της κα...
Continue reading
Γράφει η Nubes Έξω βρέχει, κι όταν βρέχει θυμάμαι ό, τι αγάπησα. Δειλινό μουντό και βροχερό.  Άνοιξα την τσάντα, πήρα το κόκκινο κραγιόν και ζωγράφισα στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου σου μια καρδιά. Έφυγα. Μετά ξέσπασε μπόρα κι είχες να κάνεις ταξίδι σε άλλη π...
Continue reading