Loading posts...
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Το τέλος έφτανε. Το είχε καταλάβει από νωρίς. Μέσα στο πλήθος δεν ένιωθε πια μόνη, ο κόσμος της δεν της έμοιαζε μικρός, τα όνειρά της μεγάλωσαν απότομα και στη φασαρία άκουγε σιωπή. Οι σκέψεις της , δεν είχαν τη μορφή του. Οι νύχ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Γύρισες ξανά με δάκρυα μετάνοιας. Γύρισες και υποσχέσεις δίνεις αιώνιας αγάπης και στοργής. Μου λες πως έπεσες σε λάθη ανθρώπινα και θέλεις μονάχα μία ευκαιρία για να τα διορθώσεις. Αλλά με βλέπεις μουδιασμένη και ρωτάς γιατί δε χ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Σ’ αγαπώ αλλά αν δε πρέπει να αισθάνομαι έτσι για σένα, τότε πες μου πώς να σε ξεχάσω. Αν σου πω το σ' αγαπώ και δε με πιστέψεις, πες μου πού να διδαχθώ και πώς να πάψω να το νιώθω. Και αν δεν είναι αγάπη αυτό τότε τι ονομασία να δίνω...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Μια παλιά φωτογραφία, ξεχασμένη στο βάθος ενός συρταριού, είναι το μόνο που έχει μείνει από σένα. Μια φωτογραφία ξεθωριασμένη, όπως ξεθωριασμένη είναι πια και η μορφή σου στη μνήμη της. Μια φωτογραφία και η διαπίστωση ότι τελικά δεν...
Continue reading
Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Πρωταγωνιστές σε ένα υπέροχο ερωτικό έργο και οι δυο, το τέλος όμως δεν ήταν αίσιο, όπως θα το περίμεναν οι περισσότεροι. Ποιος είπε άλλωστε ότι όλα τα έργα τέτοιου είδους έχουν αίσιο τέλος; Ήταν μια ταινία μικρού μήκους, σκηνοθέ...
Continue reading
Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου «Και όταν δεν χωράς στην ζωή κάποιου, φεύγεις…Δεν στριμώχνεσαι!» Γεννιέται μια σχέση και ταυτόχρονα γεννιούνται όνειρα. Οι προσδοκίες σου διαδέχονται η μια την άλλη. Οι ελπίδες για κάτι μοναδικό αναβλύζουν μέσα σου. Και εσύ ξε...
Continue reading
Γράφει η Kathy Lau Άδειες νύχτες και ημέρες χωρίς εκείνον. Με στοιχειώνει το χαμόγελό του, οι μοναδικές εκφράσεις του προσώπου του. Όλα φαντάζουν πολλές φορές σαν μια φαντασία που έζησα για μια και μοναδική στιγμή σε αυτή τη ζωή περιμένοντας την επόμενη για...
Continue reading
Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου Στη μέση. Κάπου στη μέση του πουθενά. Κάπου στη μέση της στιγμής. Της τέλειας στιγμής και του τέλειου λάθος χρόνου. Κάπου εκεί σε γνώρισα! Και αναρωτιέμαι άραγε υπάρχει λάθος στιγμή; Υπάρχει λάθος συγχρονισμός; Λάθος μέρος, λάθος πρόσ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Εγώ θα σου μιλώ με τα τραγούδια, κι εσύ θα μου μιλάς με τη σιωπή σου. Πάντα κάπως έτσι δεν ήταν; Εγώ σου μιλούσα με πράξεις κι εσύ με φόβο. Εγώ σε προσέγγιζα με αγάπη κι εσύ με ανασφάλειες. Σου μίλαγα με λόγια κι εσύ μου απαντού...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Γυρίσες πάλι στο μυαλό μου. Μαζί με κάτι τσαλακωμένα εισητήρια από συναυλίες και κλεδιά από ξενοδοχεία. Ναι, αυτά που πάντα σου έλεγα πως πρέπει να τα επιστρέφεις κι εσύ "κατά λάθος" το ξέχναγες. Κάθε φορά. Και μετά, εισητήρια, α...
Continue reading