Loading posts...
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Κι όταν αποφασίσεις να με πουλήσεις, κοίτα να το κάνεις σε καλή τιμή. Μην τσιγκουνευτείς, μην κάνεις εκπτώσεις, μην παζαρέψεις, από κεκτημένη ταχύτητα. Να μετρήσεις καλά τις μέρες που ξημέρωναν κι εγώ ήμουν στο "εδώ" σου, όσο εσ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Τι νόημα έχει ο έρωτας, αν δεν είναι αμφίδρομος; Κουράστηκα μ' αυτές τις μπούρδες, ότι σημασία έχει εσύ να νιώθεις! Τι σημασία έχει εσύ να πονάς, να κλαις, να πέφτεις στα πατώματα, περιμένοντας κάτι που δεν πρόκειται να έρθει; Τι...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Κοίτα που φτάσαμε. Να με βλέπεις να φεύγω και να μη με σταματάς. Τόσο ήταν τελικά. Η αγάπη μας μέτρησε κάποιους μήνες. Παίξαμε και χάσαμε. Το εγώ σου μας χώρισε το χεις συνειδητοποιήσει; Δεν έφταιξε τίποτε άλλο. Ούτε οι επιλογές μας, ού...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη "Τελευταίο μήνυμα". Πόσες φορές είπα αυτές τις δύο λέξεις και δεν της τήρησα; Πόσες φορές με θόλωνε, μια ο θυμός και μια το πάθος μου και κατέληγαν η αξιοπρέπειά και οι υποσχέσεις προς τον εαυτό μου, στα σκουπίδια;Στα σκουπίδια θα βρε...
Continue reading
Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Ήμασταν σίγουροι και οι δυο πως δεν πρόκειται ποτέ σε αυτό το σύμπαν να συνυπάρξουμε. Το είχαμε πάρει απόφαση. Σου είχα πει εξαρχής πως δεν έχω αυταπάτες και πως ξέρω καλά πως είναι αδύνατον να είμαστε κάποια στιγμή μαζί. Με το...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Συνήθισα πια να ζω χωρίς εσένα. Συνήθισα την καθημερινότητα, χωρίς την παρουσία σου. Συνήθισα το άδειο, διπλό κρεβάτι και τον πρωινό μου καφέ που πίνω αμίλητη πια. Ο χωρισμός λένε είναι ένας μικρός θάνατος, μόνο που η ανάσταση έρ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κι αν σήμερα δεν σε θυμάμαι, είναι γιατί κάποτε ήσουν η μόνη μου σκέψη. Κι αν σήμερα δεν σε νοιάζομαι, είναι γιατί κάποτε σε νοιάστηκα πολύ. Κι αν σήμερα δεν σε νιώθω, είναι γιατί κάποτε πόνεσα πολύ. Πόνεσα όταν αντίκρισα το παγερό σ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Πάει καιρός που έχουμε χωρίσει. Πάει καιρός που έχω να σε δω, κι όμως η εικόνα σου είναι συνεχώς καρφωμένη στο μυαλό μου. Συνεχίζεις να μου λείπεις. Πρέπει να αντιμετωπίσω άλλον έναν μικρό θάνατο. Κάθε σχέση είναι και ένας μικρός θάνατο...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Αν ο άλλος πέσει στα μάτια σου, δεν ξανασηκώνεται. Και όσο πιο ψηλά τον είχες βάλει, να ξέρεις, τόσο πιο απότομη και θορυβώδης θα είναι η πτώση του. Όσο πιο ψηλό το βάθρο, τόσο πιο μεγάλο το ξενέρωμα. Γιατί τότε είναι που έχεις πλέξ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Τα παραμυθάκια σου, λατρεμένα αναγνώσματα παιδιόθεν! Ξέρεις, εκείνα με τη Χιονάτη, τη Σταχτοπούτα, με μάγισσες, βατράχους, δράκους και με τον πρίγκιπα. O πρίγκιπας, παιδικό όνειρο ήταν κι αυτός. Όχι με τα παλάτια του, αλλά με την ψυχούλα το...
Continue reading