Loading posts...
Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Ξέρεις πόσο όμορφο είναι σε αγαπούν; Μα τι σου λέω.. Αν έστω και λίγο είχες νιώσει την αγάπη που κάποιοι σου χάρισαν απλόχερα και ανιδιοτελώς ίσως σήμερα, τώρα, αυτή τη στιγμή που με διαβάζεις, κάτι μέσα σου να υπάρχει για μένα. Ίσ...
Continue reading
Γράφει η Εύα Σεφερλή Α ρε οι ατιμες οι αναμνησεις, επιστρεφουν ακάλεστες και σε ξενυχτούν. Αφορμή ψαχνουν να τρυπώσουν στο μυαλό σου, ενα τραγούδι ενα άρωμα μια φωτογραφία και σκαλώνει το μυαλό, τι παιχνίδια μου παίζει πάλι. Κλείνεις βιαστικά την μουσική ...
Continue reading
Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Ήμασταν άνθρωποι που δεν ανεβήκαμε μαζί στο καράβι.. Σου ζήτησα να δώσεις το όνομα μου στον φάρο. Έτσι όταν τον κοιτούσες θα έβλεπες εμένα να σου χαμογελάω, να σου δείχνω πορεία παρόλο που θα ήμουν ένα σώμα στην στεριά. Έτσι κα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Εγώ που λες φίλε με τον έρωτα τελείωσα. Καθάρισα τους λογαριασμούς μου. Ό,τι είχα να του το δώσω, του το έδωσα μια κι έξω, και τώρα άδειασα και δεν έχει άλλο να πάρει από μέσα μου. Του χάρισα απλόχερα τα πάντα, μα κι εκείνος ήτ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Τι περίεργο που είναι το τέλος. Υπάρχουν τέλη, που ανυπομονείς να έρθουν κι άλλα που εύχεσαι να μην έρθουν ποτέ. Είναι κάποια που σε πονάνε, κάποια που σε ανακουφίζουν και κάποια που σε κάνουν ευτυχισμένο. Το τέλος όμως, είναι πάντα κά...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Αν σ’ αγαπούσα λιγότερο, θα σ’ αγαπούσα καλύτερα. Αν σ’ αγαπούσα λιγότερο, θα ήμουν η γυναίκα που ονειρεύεσαι. Αν σ’ αγαπούσα λιγότερο, θα είμασταν καλύτερα κι οι δυο μας. Εσύ θα ακολουθούσες το δικό σου μονοπάτι. Και το δικό μου ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Δεν άντεξα άλλο. Άφησα σκορπισμένες σκέψεις παντού μες στο δωμάτιο κι έφυγα. Έφυγα σαν κυνηγημένη, όπως ένας αγριεμένος λύκος που τρέχει με ορμή πάνω στο μουσκεμένο του χώμα. Είναι πολιτείες  που δεν έχω εξερευνήσει ακόμη. Είναι ά...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Πόσες φορές δεν μου ζήτησες την ησυχία σου; Μέσα σε καβγάδες και γκρίνια για το τίποτα, όλο αυτή την περίφημη ησυχία σου ζητούσες. Ε λοιπόν, μάθε ένα νέο αγάπη μου! Χάρισμά σου η ησυχία σου! Σου την προσφέρω απλόχερα. Σου τη...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Έκλεισε με δύναμη την πόρτα πίσω της, σαν να ήθελε να κλείσει την ζωής έξω από αυτή. Όλη της την ζωή. Τι ειρωνεία.. Κράτησε την ανάσα της και άρχισε να μέτρα. Άραγε στα πόσα λεπτά παθαίνεις ασφυξία; Ασφυξία. Αυτό ζούσε από και...
Continue reading
Γράφει η Θέμις Κυριακάκη Και τώρα τι έχουμε να πούμε; Με κοιτάς σε κοιτώ και; Ούτε εσύ ούτε και εγώ έχουμε να μας δένει κάτι. Εσύ πήρες τις αποφασίσεις σου εγώ πάλι τις δέχτηκα και τώρα ο ένας απέναντι στον άλλον. Τι να πούμε; Τίποτα. Τι να σκεφτούμε; Τ...
Continue reading