Loading posts...
Γράφει η Χρυσάνθη Περιστερίδη Τώρα που πια τα όνειρα μας 'μείναν μόνο.. Τώρα που ενώνουν δάκρυα, ματιές με πόνο.. Ο δρόμος τώρα πια δεν έχει επιστροφή Κι οι μέρες έγιναν ανάγκη κι απειλή. Τώρα που ο φόβος δεν θα ξημερώνει Τώρα που ο χρόνος κάθε νύχτα με ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου Αχ! Διλήμματα και προσωπικά δεν τα είχα ποτέ καλά μαζί τους. Ζυγός βλέπεις. Άντε να το ζυγίσω από εδώ, να το εξετάσω από την άλλη, άστα χάλια μαύρα. Αν περιμένεις από μένα αγαπητέ μου να σου πω ποια θα διαλέξεις, την Κική ή την Κο...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Κάποτε κοίταζα τον ουρανό κι έβρεχα με άστρα το στόμα μου πείθοντας την ψυχή μου ότι ο κόσμος μου ανήκει. Τώρα θωπεύουν οι αμνησίες στα μάτια γυρεύοντας μια ουσία που δραπέτευσε στον άνεμο. Κάποτε πάλευα με τον διάολο χορεύοντα...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Εσύ. Και εγώ. Ένα ανεξερεύνητο εσύ. Και ένα αφανέρωτο εγώ. Μεταξύ αλκοόλ και τσιγάρων. Μεταξύ χαμηλού φωτισμού και ανεπιτήδευτων σιωπών. Εγώ. Και εσύ. Ένα ανολοκλήρωτο εγώ. Και ένα αυτούσιο εσύ. Μεταξύ ηδονικών στιγμώ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Είναι στιγμές που περιμένεις μια εικόνα, μια λέξη, μια πράξη, κάτι τελωσπάντων που θα σε ξενερώσει, που θα σε βγάλει από τον λήθαργο που ήσουν για καιρό, για χρόνια. Ωραίο πράγμα το ξενέρωμα! Το γουστάρω πολύ! Τρως τις σάρκες σ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Ναι, ζήσαμε μαζί θυμάμαι. Γελάσαμε μαζί, κλάψαμε μαζί, περπατήσαμε μαζί, φάγαμε μαζί, κοιμηθήκαμε μαζί... Κάθε βράδυ ήσουν εδώ, για να μου πεις πως μ' αγαπάς πριν κοιμηθώ. Κάθε πρωί ήσουν εδώ, για να μου δείξεις τον ήλιο και ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Πολύπλοκο ον ο άνθρωπος . Πολλά και ποικίλα τα συναισθήματα που δείχνει ή δεν θέλει να δείξει. Πολλές και πολλών ειδών και οι σχέσεις που δημιουργεί . Η σχέση rebound σου λέει κάτι; Σε αυτή θα επικεντρωθούμε. Είναι αυτή που όλοι ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Κοίτα με και πες μου ένα ψέμα που να μοιάζει με αλήθεια. Πες μου πως δε με έχεις ξεχάσει, πως ακόμα θυμάσαι τη φωνή μου και τον τρόπο που γελάω. Πες μου πως με σκέφτεσαι, πως κάθε βράδυ ψιθυρίζεις μια καληνύχτα και για μένα. ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Και ξέρεις τι γίνεται ε; Τις περισσότερες μέρες είμαι καλά. Δεν με νοιάζει, δεν σκέφτομαι. Αλλά υπάρχουν και μέρες που δεν περνάνε με τίποτα. Περνάνε όλα από το μυαλό μου και νιώθω πως θα εκραγεί το κεφάλι μου. Σκέφτομαι τα πά...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κακκαβά Λες «ξενέρωσα» ή «έχω αρχίσει να ξενερώνω» όμως τι ακριβώς σημαίνει αυτό έχεις αναρωτηθεί ποτέ; Σαφής ορισμός δεν υπάρχει κι αν τυχαία τον βρεις σε κάποιο λεξικό νεοελληνικής ίσως να μην αντιπροσωπεύει ξεκάθαρα αυτό που νιώθεις τη...
Continue reading